Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Φαντασία στη δίωξη της φοροδιαφυγής

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ επιτυχία των γερμανικών φορολογικών αρχών να εξασφαλίσουν μια άκρως απόρρητη λίστα με μεγαλοκαταθέτες- όχι μόνο Γερμανούς- στον φορολογικό παράδεισο του Λιχτενστάιν αποτελεί ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση. Οι γερμανικές φορολογικές αρχές ουσιαστικά πλήρωσαν τους φοροφυγάδες με το ίδιο νόμισμα.

Ξόδεψαν ένα σεβαστό ποσό προκειμένου να «αγοράσουν» τη λίστα από πρώην υπάλληλο τράπεζας του Λιχτενστάιν και τώρα, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα από τη Γερμανία, θα εξασφαλίσουν ένα πολλαπλάσιο ποσό από τους πρόσθετους φόρους που θα βεβαιώσουν, έπειτα από εξονυχιστικούς φορολογικούς ελέγχους, στους καταθέτες που περιλαμβάνονται στη λίστα.

Θα μπορούσε η όλη επιχείρηση να πάρει τον τίτλο η «φαντασία στη φορολογική εξουσία». Τέτοιου είδους φαντασία σπανίζει στις ελληνικές φορολογικές αρχές. Όποτε όμως υπήρξε, έφερε αποτελέσματα, και μάλιστα εντυπωσιακά. Ένα παράδειγμα: το 2002 το ΣΔΟΕ πήγε σε υποθηκοφυλακεία και ζήτησε να πληροφορηθεί σε ποιους ανήκουν οι χιλιάδες πολυτελείς κατοικίες που βρίσκονται σε περιοχές όπως η Μύκονος και η Βουλιαγμένη. Δεν εξεπλάγη όταν από τα στοιχεία είδε ότι ανήκουν σε εταιρείες- σφραγίδες με έδρα εξωτικούς φορολογικούς παραδείσους, τύπου Λιχτενστάιν. Στη συνέχεια διαπίστωσε ότι οι εταιρείες αυτές είχαν ενοικιάσει τις κατοικίες αυτές. Σε ποιους; Σε ποιους άλλους από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες των offshore. Από αυτήν την έρευνα προέκυψε η επιβολή ετήσιου φόρου 3% επί της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων που ανήκαν σε offshore εταιρείες. Η ιστορία δείχνει ότι οι πρωτότυπες πρωτοβουλίες των φορολογικών αρχών που πηγάζουν από πραγματική βούληση για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής αποδίδουν. Γι΄ αυτό τον λόγο, οι ειλικρινείς φορολογούμενοι περιμένουν περισσότερες κυβερνητικές πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση.