Μουσική και τραγούδια «ντοπάρουν» τους αθλητές

«Η γυμναστική δεν θέλει κόπο αλλά τρόπο», είναι το μότο εκείνων που επισκέπτονται το γυμναστήριο ή το γήπεδο της γειτονιάς τους σε τακτική βάση. Ποιος είναι αυτός ο τρόπος;

Η μουσική, απαντούν με σιγουριά οι ειδικοί: σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, τα αγαπημένα τραγούδια των αθλητών και ο δυνατός ρυθμός αυξάνει τις επιδόσεις τους έως και 20%! Όμως, παρ΄ όλο που η επιλογή των τραγουδιών μπορεί να φαίνεται εύκολη υπόθεση, είναι ουσιαστικά μια ολόκληρη επιστήμη. Κι αυτό γιατί η άσκηση θέλει τη μελωδία της! Παραδείγματός χάριν, όταν ένας αθλητής τρέχει με σταθερό ρυθμό, τότε το «Ι will survive» («Θα επιζήσω») της Γκλόρια Γκέινορ, είναι από τα ιδανικότερα τραγούδια. Για τους μπασκετμπολίστες, ωστόσο, ο ρυθμός του «Ι feel good» («Νιώθω καλά») είναι ό,τι πρέπει, ώστε να τους δώσει δύναμη να συνεχίσουν! Ειδικότερα, κάθε μελωδία ή τραγούδι έχει τον δικό του ρυθμό που το κάνει κατάλληλο ή όχι για συγκεκριμένα είδη γυμναστικής. «Η μουσική λειτουργεί διεγερτικά στους αθλητές πριν καν ξεκινήσουν το ζέσταμα. Στην ουσία τους ανεβάζει τη διάθεση για σωματική άσκηση», λέει στα «ΝΕΑ» ο επίκουρος καθηγητής Αθλητικής Ψυχολογίας του βρετανικού Πανεπιστημίου Βrunel, δρ Κώστας Καραγεώργης, ο οποίος μελετά την επίδραση της μουσικής στους αθλητές επί 20 χρόνια. Ακόμη σημαντικότερο, όμως, είναι το εύρημα πως η σωστή επιλογή τραγουδιών μειώνει κατά 10% το αίσθημα του σωματικού κόπου, καθώς επίσης και του άγχους ή ακόμη και του θυμού, ενώ παράλληλα αυξάνει το αίσθημα της ικανοποίησης.

Αντέχουν περισσότερο. Μυστικό για… χρυσές επιδόσεις, είναι και ο συγχρονισμός ρυθμού και κίνησης, όπως προκύπτει απο μία σειρά μελετών που έχουν διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο Βrunel. «Σε αθλήματα όπως είναι π.χ. το τρέξιμο ή η ποδηλασία, που απαιτούν τη διατήρηση ενός συγκεκριμένου ρυθμού, ο συγχρονισμός μουσικής και κίνησης παρατείνει τον χρόνο άσκησης του αθλητή γιατί αντέχει περισσότερο. Έρευνες έχουν δείξει πως, υπό αυτές τις συνθήκες, οι ποδηλάτες χρειάζονται 7% λιγότερο οξυγόνο, από εκείνους που ακούν ασύγχρονη με την κίνησή τους μελωδία.

Και στο γυμναστήριο. Δεν είναι όμως μόνον οι επαγγελματίες αθλητές που χρειάζονται τη μουσική τους, αλλά και οι άνθρωποι που έχουν κάνει την άσκηση στάση ζωής, πηγαίνοντας τακτικά στο γυμναστήριο της γειτονιάς τους. Ωστόσο, όπως έχει αποδειχτεί δεν είναι οι πελάτες αυτοί που αποφασίζουν για το τι θέλουν να ακούσουν, αλλά οι γυμναστές, οι οποίοι παίζουν τα αγαπημένα τους CD ή ακούν τον ραδιοφωνικό σταθμό που τους αρέσει περισσότερο, χωρίς να ρωτάνε κανέναν. «Η ατμόσφαιρα του γυμναστηρίου θα άλλαζε σημαντικά εάν όλοι οι πελάτες του γυμναστηρίου έμεναν ευχαριστημένοι. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Ο κάθε ένας μπορεί να προτείνει τρία τραγούδια- εάν ακουστεί έστω το ένα θα είναι ικανοποιημένοι και θα αποδώσουν καλύτερα».

Παράλληλα, όμως θα πρέπει να δίνεται προσοχή και στον τύπο της άσκησης που κάνει ο καθένας: παραδείγματος χάριν, η γρήγορη μουσική είναι κατάλληλη για όσους κάνουν διάδρομο, όχι όμως και για εκείνους που σηκώνουν βάρη. Για την ακρίβεια, στη δεύτερη περίπτωση μια μελωδία με εμψυχωτικούς στίχους και μεσαίο ρυθμό- ούτε πολύ αργό αλλά ούτε και πολύ γρήγορο- μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα και επομένως καλύτερες επιδόσεις.