Φουντώνει η «άγουρη» βία

«Ήθελα να αποκτήσω και εγώ αυτά που έβλεπα να έχουν οι συμμαθητές μου. Οι γονείς μου, μου το είχαν ξεκαθαρίσει πως δεν μπορούσαν να μου δώσουν τα χρήματα για να αγοράσω το κινητό που ήθελα. Έτσι αποφάσισα να το κλέψω. Με τον Γιώργο αγοράσαμε δύο μαχαίρια και ξεκινήσαμε. Τελικά, ήταν πολύ εύκολο να κλέβουμε. Αρχίσαμε με κινητά, στη συνέχεια πήραμε πορτοφόλια και μπουφάν. Είχα όσα δεν μπορούσαν να μου προσφέρουν οι δικοί μου. Στη συνέχεια, πουλούσα τα κλεμμένα και είχα αρκετά λεφτά για να αγοράζω ό,τι ήθελα».

O 15χρονος Γιάννης συνελήφθη πριν από τρεις εβδομάδες για σειρά κλοπών εις βάρος συνομηλίκων του σε περιοχές της Δυτικής Αττικής, όταν μια ομάδα παιδιών τον αναγνώρισε ως τον κλέφτη του κινητού ενός 15χρονου φίλου τους. Τον ακινητοποίησαν, τον έδειραν και στη συνέχεια τον παρέδωσαν στην Αστυνομία. Στα αρχεία της Διεύθυνσης Ανηλίκων της Ασφάλειας Αττικής, ο Γιάννης ήταν ο υπ΄ αριθμόν 1120 ανήλικος ο οποίος συνελήφθη για κλοπή ή ληστεία εις βάρος ανηλίκων. Οι γονείς του που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, δεν μπορούν να καταλάβουν πώς ο Γιάννης έφθασε σε αυτό το σημείο.

Λίγες ημέρες μετά τον Γιάννη συνελήφθησαν δύο δεκάχρονοι που έκλεβαν κινητά συμμαθητών τους και τα πουλούσαν σε μαθητή λυκείου, ο οποίος με τη σειρά του τα πουλούσε σε άλλους.

Η καταγραφή του αστυνομικού δελτίου δείχνει τρομακτική αύξηση εγκληματικότητας με θύτες ανηλίκους και θύματα συνομηλίκους τους. Οι ανήλικοι δράστες βιασμών έχουν αυξηθεί κατά 400% τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ διπλάσιος είναι πια ο αριθμός των ανηλίκων που συλλαμβάνονται για εμπορία και διακίνηση ναρκωτικών, αλλά και αυτών που συμμετέχουν σε συμμορίες που κλέβουν ή ακόμη και ληστεύουν με τη χρήση όπλων.

«Υπήρχαν και άλλοι». «Μου έβαλαν το μαχαίρι στα πλευρά, μέρα μεσημέρι στου Ψυρή. Είχα πάει με έναν φίλο μου για καφέ. Μας επιτέθηκαν στα ξαφνικά, στη μέση του δρόμου. “Φέρτε ό,τι έχετε, κινητά, λεφτά”, μας είπαν. Έτσι στην ψύχρα. Αυτοί που μας επιτέθηκαν πρέπει να ήταν χρήστες. Εγώ είδα δύο. Πρέπει όμως πίσω τους να ήταν και άλλοι. Ήμασταν 15 χρόνων και ήταν λογικό να τρομοκρατηθούμε. Χωρίς να το πολυσκεφτούμε αδειάσαμε τις τσέπες μας και δώσαμε ό,τι είχαμε. Κινητά και ψιλά». Ο Χρήστος Γεωργακόπουλος και ο φίλος του δέχθηκαν την επίθεση πριν από τρία χρόνια. «Τότε, όπως μας είχαν πει οι αστυνομικοί, οι συμμορίες που έκλεβαν ανηλίκους ήταν κυρίως χρήστες και δρούσαν σε παρέες. Εκεί στου Ψυρή, όπως μάθαμε αργότερα, όλοι ήταν συνεννοημένοι. Αν αντιδρούσα στους δύο που μου επιτέθηκαν, μπορεί πίσω να ήταν άλλοι δεκαπέντε».

Ο Χρήστος είναι ήταν από τα 2.108

παιδιά που έχουν πέσει θύματα ληστειών και κλοπών τα τελευταία τριάμισι χρόνια.

«Μας επιτέθηκε πριν από δυο χρόνια μια ομάδα νεαρών, θα ήταν γύρω στους είκοσι. Δεν φαίνονταν μεγάλοι. Μπορεί να ήταν και ανήλικοι. Ήμουν παρέα με φίλο μου και πηγαίναμε για καφέ στη Φωκίωνος Νέγρη. Ήμασταν τότε 16 χρόνων», περιγράφει ο Γιώργος Τσούνης. «Δεν μας χτύπησαν, αλλά μας απείλησαν. Από μένα άρπαξαν τέσσερα ευρώ. Όσα είχα μαζί μου για να πιω καφέ. Σε πολλούς φίλους μου έχει τύχει. Και εδώ στην Κηφισιά και σε άλλες περιοχές της Αθήνας».

«Δεν έφερα αντίρρηση». «Αυτοί που μου επιτέθηκαν στο Ίλιον ή ταν Έλληνες. Ήμουν 16 χρόνων και γυρνούσα στο σπίτι μου κατά τις δύο το μεσημέρι. Περπατούσα σε κεντρικό δρόμο όταν με πλησίασαν δυο τύποι με μηχανάκι. Όταν κατέβηκε ο συνεπιβάτης κοιτάζοντάς με επίμονα, κατάλαβα ότι κάτι άσχημο συνέβαινε. Με μπλόκαρε και έκανε μια απειλητική κίνηση, σαν να ήθελε να βγάλει μαχαίρι. Κάτι μου είπε για το κινητό μου. Του το έδωσα χωρίς αντίρρηση», καταθέτει την εμπειρία του ο Δημήτρης Βαρβεράκης.

«Τα αδικήματα που κυρίως διαπράττουν ανήλικοι είναι κατά της ιδιοκτησίας. Το γεγονός αυτό συνδέεται με την καταναλωτική κοινωνία, τα πρότυπα και τις αξίες που έχουν οι ανήλικοι. Γενικώς, όλο αυτό το κυνήγι της ετικέτας, της φίρμας, που νομίζουν ότι αυτομάτως δηλώνει και κοινωνική καταξίωση. Ένα καλό κινητό, ένα ακριβό μπουφάν», επισημαίνει η κ. Αρτινοπούλου που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Τα παιδιά έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τη βία ως κώδικα επικοινωνίας».


«Κρατούσαν σουγιάδες και μας άρπαξαν τα τηλέφωνα»

Ακόμη και με την απειλή μαχαιριών επιτίθενται πια οι ανήλικοι δράστες στους συνομηλίκους τους, διευρύνοντας τον κύκλο της «άγουρης» βίας. Όσο μάλιστα οι επιθέσεις αυτές χαρακτηρίζονται «επιτυχείς» τόσο οι συμμορίες των ανηλίκων, που συγκροτούνται κατά 50% από Ελληνόπουλα και κατά 50% από αλλοδαπούς, αυτονομούνται, σταματούν δηλαδή να έχουν ενήλικους αρχηγούς, όπως στο παρελθόν.

«Αρχικά οι αρχηγοί των συμμοριών ήταν ηλικίας 20- 22 χρόνων και είχαν τον συντονισμό, κατευθύνοντας τους ανηλίκους», λέει στα «ΝΕΑ» ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. που έχει ασχοληθεί για πολλά χρόνια με την εγκληματικότητα.

Ωστόσο η υπόθεση Άλεξ έχει κινητοποιήσει πια γονείς, εκπαιδευτικούς και αστυνομικούς, οι οποίοι έγιναν πιο προσεκτικοί στις καταγγελίες των παιδιών για συμμαθητές τους που τους απειλούν.

«Μας επιτέθηκαν τρία παιδιά που κρατούσαν σουγιάδες ενώ εμείς ήμασταν δύο. Μας πέταξαν σε κάτι θάμνους και μας απείλησαν ότι θα μας σκοτώσουν. Μας άρπαξαν τα κινητά μας και μας είπαν να μη μιλήσουμε γιατί ακολουθούσαν και άλλοι φίλοι τους με μηχανάκια», λέει ο 16χρονος Χρήστος, μαθητής της Α΄ Λυκείου, που δέχθηκε την επίθεση στην περιοχή του Αρδηττού. Κοντά στην ίδια περιοχή, όπως περιγράφει ο 12χρονος Χρήστος Μπ., ένας συμμαθητής του αναγκάστηκε να πετάξει την τσάντα του και να κρυφτεί σε μια πιτσαρία προκειμένου να γλιτώσει από μια ομάδα δεκαπεντάχρονων που τον κυνήγησαν για να του κλέψουν κινητό και χρήματα, ενώ τον χτύπησαν στο πρόσωπο.