[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Το ελληνικό τραγούδι έχει έλλειμμα στίχου

Έλλειμμα στίχου στο ελληνικό τραγούδι διαπιστώνει ο Γιάννης Πλούταρχος. «Πάσχουμε από καλά τραγούδια. Κάθε φορά, σε κάθε δισκογραφική μου δουλειά, χρειάζεται να ακούσω έναν πολύ μεγάλο αριθμό τραγουδιών για να καταλήξω σ΄ αυτά που θα συμπεριληφθούν τελικά». Ο τραγουδιστής στις 18 του μήνα έγινε 37 ετών. Φέτος δε συμπληρώνει δέκα χρόνια στο τραγούδι και τα γιορτάζει με την ειδική δισκογραφική έκδοση «Στιγμές». Ξεκαθαρίζει πως δεν νιώθει σταρ και τονίζει ότι η οικογένειά του ήταν το αντίβαρο για να μην πάρουν τα μυαλά του αέρα. Στη δουλειά του τού αρέσει η επαφή με τον κόσμο. «Θέλω να δίνω το χέρι μου, να αγκαλιαζόμαστε, να νιώθω ότι έχουμε γίνει ένα».
Οι «Στιγμές» είναι σαν ανακεφαλαίωση της πορείας σας ώς τώρα;

Ακριβώς, περιλαμβάνει «στιγμές» από τη μέχρι σήμερα δισκογραφική μου πορεία, συν κάποια καινούργια τραγούδια και επανεκτελέσεις.

Η αυτοκριτική σας γι΄ αυτήν; Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο η δική μου αυτοκριτική όσο η κριτική από τον κόσμο, τόσο από αυτούς που με αγαπάνε όσο κι από τους επικριτές μου.

«Ήταν τα λάθη μας μεγάλα»… Ένα δικό σας;

Σιγά μη σας το έλεγα. Μέσα από τα λάθη μόνο μαθαίνουμε, εξάλλου το λάθος είναι μια μορφή κριτικής.

Πώς ορίζετε το… καλύτερο παιδί;

Ανάλογα τις αντοχές του.

Μπορεί όμως και να βγει εκτός ορίων το «καλό παιδί». Κι εγώ έχω βγει εκτός ορίων. Και έχω νευριάσει πολύ. Ποτέ όμως δεν το έχω δείξει με φωνές και τσαμπουκά.

Πόσο σταρ νιώθετε; Δεν νιώθω. Κάνω ό,τι κάνει όλος ο κόσμος, ζω μια φυσιολογική ζωή. Και η οικογένειά μου ήταν και είναι το αντίβαρο που δεν άφησε το μυαλό μου να πάρει αέρα.

Ποιο τραγούδι σας έχετε αδικήσει;

Πάρα πολλά θα έλεγα. Ένα από αυτά είναι το «Φοβάμαι πως ακόμα σ΄ αγαπάω», που όταν το άκουσα πρώτη φορά από τον δημιουργό του δεν ήθελα να το τραγουδήσω. Αλλά μόλις το τραγούδησα κατάλαβα ότι το είχα αδικήσει.

Εξακολουθείτε να βλέπετε το τραγούδι ως χόμπι;

Αν σταματήσω να το βλέπω έτσι, θα πρέπει να σταματήσω να τραγουδάω κιόλας.

Τι σας αρέσει περισσότερο στη δουλειά σας;

Η επαφή με τον κόσμο.

Τραγουδάω για τον κόσμο. Αν ήθελα να το κάνω για μένα θα το έκανα σπίτι μου. Μ΄ αρέσει η επαφή με τον κόσμο. Θέλω να δίνω το χέρι μου, να αγκαλιαζόμαστε, να νιώθω ότι έχουμε γίνει ένα.

Ποια ήταν η αγωνία σας των πρώτων χρόνων;

Αν ήμουν άξιος να μπω σ΄ αυτόν τον χώρο που λέγεται τραγούδι. Και σήμερα; Να μην απογοητεύσω με τις επιλογές μου όλον αυτόν τον κόσμο που με έχει πιστέψει και με έχει βάλει στην καρδιά του. Τι σημαίνει «πρώτο όνομα» στη μαρκίζα;

Αγώνας, πολύς και διαρκής. Μια επιτυχία μπορεί να έρθει. Μετά όμως για να μπορέσεις να την επαναλάβεις και να τη διατηρήσεις χρειάζεται να βάλεις στόχους και να εφαρμόσεις πρόγραμμα. Δεν γίνεται να βασιστείς στην τύχη. Χρειάζεται επιμονή, υπομονή, αυτοσυγκράτηση και δουλειά. Από τι πάσχει το ελληνικό τραγούδι στις μέρες μας; Από τον λόγο. Πάσχουμε από καλά τραγούδια. Κάθε φορά, σε κάθε δισκογραφική μου δουλειά, χρειάζεται να ακούσω έναν πολύ μεγάλο αριθμό τραγουδιών για να καταλήξω σ΄ αυτά που θα συμπεριληφθούν τελικά.

Το μερίδιο ευθύνης των τραγουδιστών πού το εντοπίζετε;

Εξ ολοκλήρου… Ο λόγος του τραγουδιστή μετράει μόνον όταν θεωρείται «γερό χαρτί» για τη δισκογραφική του;

Δεν θα το έλεγα, ο λόγος μου μετρούσε και στα πρώτα μου βήματα, γιατί ήξερα τι ήθελα και τι ζητούσα εκείνον τον καιρό. Λένε πως η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική. Κλισέ θα μου πείτε. Πού εντοπίζετε τις ευθύνες των δισκογραφικών εταιρειών; Δεν μπορώ να αναλύσω ένα τόσο μεγάλο θέμα σε μια φράση, όταν εταιρείες ηλεκτρονικών μηχανημάτων πουλάνε στο εμπόριο μηχανήματα αναπαραγωγής ήχου.

Σε μερικά χρόνια θα μετράέχετε πει- η συνολική εικόνα του τραγουδιστή. Το τραγούδι πλέον περνά σε δεύτερη μοίρα; Όταν λέμε η συνολική εικόνα εννοούμε ως δεδομένο πρώτα απ΄ όλα το τραγούδι.

Τι μένει για την ημέρα και τους δικούς σας όταν τα δίνετε όλα κάθε νύχτα στην πίστα για τον κόσμο;

Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το καθένα αντλεί ενέργεια από διαφορετικές πηγές.

18 Δεκεμβρίου 2007. Πρώτη σκέψη;

Περάσανε 37 χρόνια; Αν ένα από τα παιδιά σας θελήσει να βαδίσει στα χνάρια σας τι θα το συμβουλέψετε; Να είναι ειλικρινής μ΄ αυτό που κάνει. Και να προσπαθεί να αφήσει τον εγωκεντρισμό έξω από αυτό που αγαπάει.

Εσείς ποια θυμάστε; Είναι πάρα πολλές οι συμβουλές που κατά καιρούς μού έδωσαν συνάδελφοι και άνθρωποι του χώρου. Η ωραιότερη και αυτή που κρατάω ως σημαία είναι:

σεβασμός και αγάπη στον κόσμο.