Δίνουν μάχη για να γυρίσουν στον χαμένο τους παράδεισο

Σαν παράπλευρες απώλειες του Ψυχρού Πολέμου, οι κάτοικοι των νησιών του Αρχιπελάγους Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό εκτοπίστηκαν βίαια πριν από σχεδόν 40 χρόνια. Σήμερα εμποδίζονται να επιστρέψουν εξαιτίας του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας».

Αν και έχουν περάσει σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ο Ντερβίλι Πέρμαλ θυμάται πολύ καλά εκείνη την ημέρα το καλοκαίρι του 1971, όταν οι Βρετανοί στρατιώτες τον πήραν χωρίς τη θέλησή του από την ατόλη του αρχιπελάγους Τσάγκος όπου ζούσε, έναν τροπικό παράδεισο στην καρδιά του Ινδικού Ωκεανού. Οι Πέρμαλ είναι το ακριβώς αντίθετο πολλών μεταναστών στη Βρετανία. Θέλουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους, αλλά δεν τους το επιτρέπουν οι Αρχές. Το όνειρό τους δέχθηκε ένα νέο πλήγμα την περασμένη εβδομάδα όταν η βρετανική κυβέρνηση ξεκίνησε

ΤΟ ΝΕΟ ΧΤΥΠΗΜΑ

Την περασμένη εβδομάδα η βρετανική κυβέρνηση ξεκίνησε νέο δικαστικό αγώνα για απαγόρευση της επιστροφής τους

νέο δικαστικό γύρο για να τους κόψει τον δρόμο της επιστροφής, παρά τις τρεις δικαστικές αποφάσεις την τελευταία επταετία, οι οποίες αναγνώριζαν την παραβίαση «μιας από τις πιο βασικές ελευθερίες του ανθρώπου».

Οι Πέρμαλ και οι συμπατριώτες τους είναι τα τελευταία θύματα της γεωπολιτικής στρατηγικής. Εκτοπίστηκαν από το νησί τους εξαιτίας του Ψυχρού Πολέμου και σήμερα υψώνονται εμπόδια στην επιστροφή τους εξαιτίας του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Η περιπέτειά τους άρχισε το 1966, όταν οι ΗΠΑ αναζητούσαν μια βάση στον Ινδικό Ωκεανό για να αντιμετωπίσουν τη σοβιετική απειλή. Κάνοντας μυστική συμφωνία με την κυβέρνηση του Βρετανού πρωθυπουργού Χάρολντ Γουίλσον εκμίσθωσαν για 50 χρόνια το Ντιέγκο Γκαρσία, το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος. Ένας από τους όρους ήταν να εκτοπιστεί ολόκληρος ο ιθαγενής πληθυσμός από το νησί- κατά παράβαση της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών. Τα μυστικά αρχεία του Φόρεϊν Όφις, που είδαν το φως της δημοσιότητας έπειτα από 30 χρόνια, αποδεικνύουν πόσο κυνικά είχαν αντιμετωπιστεί οι ιθαγενείς. Κάποιοι από τους «Ταρζάν» και τους «Παρασκευάδες», όπως περιγράφονται από τους Βρετανούς, μεταφέρθηκαν με απόλυτη μυστικότητα στις Σεϋχέλλες. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν να ζήσουν σε πλήρη ανέχεια στον Μαυρίκιο. Πολλοί κατέφυγαν στο αλκοόλ, τα ναρκωτικά και την πορνεία, άλλοι αυτοκτόνησαν. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν το Ντιέγκο Γκαρσία ως βάση για τους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, αλλά και ως κρατητήριο για τους υπόπτους της Αλ Κάιντα.


«Σαράντα χρόνια ντροπής για τη Βρετανία»

ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ με διαδηλώσεις και απεργία πείνας που ξεκίνησαν οι κάτοικοι των τροπικών νησιών το 1982 στη Βρετανία, είχε ως αποτέλεσμα μια αποζημίωση περίπου 4.000 ευρώ με το σκανδαλώδες αντάλλαγμα για τους αποζημιωθέντες να αποκηρύξουν το δικαίωμά τους στην επιστροφή. Η απόφαση της σημερινής κυβέρνησης να παρατείνει τη δικαστική διαμάχη προκαλεί έντονες αντιδράσεις. «Η κυβέρνηση έχασε την ευκαιρία να ξεπλύνει 40 χρόνια ντροπής για τη Βρετανία» δήλωσε η βαρόνη Λάντφορντ, ευρωβουλευτής των Φιλελεύθερων Δημοκρατικών, ενώ οι Πέρμαλ περιμένουν τη δικαιοσύνη που δεν έρχεται ποτέ. Τα μάτια τους γεμίζουν με δάκρυα όταν θυμούνται τη ζωή στο νησί τους. «Ηταν ένας παράδεισος» λέει η κυρία Πέρμαλ. «Ήμαστε σαν ελεύθερα πουλιά. Εδώ είναι η φυλακή μας».