[ Διαστάσεις ] Ναι ή όχι στην πυρηνική ενέργεια;

«Το ουράνιο και το πετρέλαιο αποτελούν εκφράσεις ενός ξεπερασμένου τρόπου παραγωγής, συγκεντρωτικού και καθετοποιημένου. Αλλά βρισκόμαστε πια στην εποχή του Ιnternet και του Υoutube, το μοντέλο που επικρατεί είναι το ευέλικτο δίκτυο». Τζέρεμι Ρίφκιν
Πριν από είκοσι ακριβώς χρόνια, στις 8 και 9 Νοεμβρίου 1987, οι Ιταλοί κλήθηκαν να λάβουν μέρος σε ένα δημοψήφισμα για την πυρηνική ενέργεια. Προσήλθαν στις κάλπες με ενθουσιασμό. Κι από τα 30 εκατομμύρια που ψήφισαν, το 80,6% εκδήλωσε την αντίθεσή του στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων. Οι μνήμες του Τσερνόμπιλ ήταν βέβαια νωπές, η πυρηνική καταστροφή είχε συμβεί μόλις ενάμιση χρόνο πριν. Αλλά εκείνο το «όχι» είχε κι άλλες αιτίες. Ιδεολογικού χαρακτήρα: πώς είναι δυνατόν μια ενέργεια του πολέμου και του θανάτου να μεταμορφωθεί ομαλά σε μια ενέργεια ειρήνης και προόδου; Κυρίως, όμως, επιστημονικού χαρακτήρα: τι θα γίνει με τα πυρηνικά απόβλητα, πώς θα αποκλειστεί ένα ατύχημα, τι επιπτώσεις θα είχε ένας σεισμός;

Με το πετρέλαιο να πλησιάζει σήμερα ολοταχώς τα εκατό δολάρια και τους επιστήμονες να προειδοποιούν ότι τα αέρια του θερμοκηπίου απειλούν το μέλλον του πλανήτη, τα παραπάνω ερωτήματα έρχονται και πάλι στο προσκήνιο, ενώ προστίθενται κι άλλα. Έχουμε ακόμη την πολυτέλεια να λέμε «όχι» στην πυρηνική ενέργεια; Και αν η απάντηση είναι θετική, ποιες είναι οι αποτελεσματικές και ρεαλιστικές εναλλακτικές λύσεις για να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση; Όλοι ξέρουμε πως πρέπει να δώσουμε έμφαση στην εξοικονόμηση ενέργειας: να σβήνουμε τα φώτα όταν δεν τα χρειαζόμαστε, να μειώνουμε τη θέρμανση και τον κλιματισμό, να χρησιμοποιούμε το πλυντήριο τις νυχτερινές ώρες, να κλείνουμε τον υπολογιστή και την τηλεόραση πριν πάμε για ύπνο. Μήπως πρέπει όμως ταυτόχρονα να αναθεωρήσουμε και μερικούς μύθους για την πυρηνική ενέργεια; Σύμφωνα με τον Κρίστοφερ Κρέιν, πρόεδρο του αμερικανικού πυρηνικού γίγαντα που λέγεται Εxelon, η πιθανότητα να συμβεί ένα σοβαρό ατύχημα στους αντιδραστήρες που λειτουργούν σήμερα είναι ένα κάθε 10.000 χρόνια, ενώ στους καινούργιους αντιδραστήρες είναι ακόμη μικρότερη. Η τεχνολογία επεξεργασίας των πυρηνικών αποβλήτων έχει προοδεύσει πολύ. Και στο οικονομικό πεδίο, η πυρηνική ενέργεια είναι πλέον απολύτως ανταγωνιστική προς τον άνθρακα.

Ο Κρέιν, βέβαια, κοιτάζει τα συμφέροντά του. Για τον Τζέρεμι Ρίφκιν, θεωρητικό της οικονομίας του υδρογόνου και σύμβουλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ενεργειακά θέματα, το μέλλον βρίσκεται στην αιολική και την ηλιακή ενέργεια, όχι στα πυρηνικά. Οι περισσότεροι πολιτικοί που υποστηρίζουν την πυρηνική ενέργεια- λέει σε συνέντευξή του στη Ρεπούμπλικα – θέλουν να μπλοκάρουν τη βιομηχανική επανάσταση στην κατεύθυνση των ανανεώσιμων πηγών. Ένα πυρηνικό εργοστάσιο κοστίζει δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Και σύμφωνα με μελέτη της Οxfam Research Group, για να περιοριστούν οι κλιματικές αλλαγές με τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας θα έπρεπε να κατασκευαστούν χιλιάδες εργοστάσια μέχρι το 2070…

LΙΝΚ:

http://diastaseis.blogspot.com