[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Αυτό το «ματς» κάτι μου ξυπνάει…

Το πάω, το φέρνω, στον καναπέ καταλήγω στο φινάλε της μέρας, με την τηλεόραση ανοιχτή, να γουργουρίζει μονίμως στον πρώτο μου ύπνο. Το ΄λεγα και στη μάνα μου τελευταία. Τι το θες το υπνωτικό, χριστιανή μου; Υπάρχει καλύτερο υπνωτικό απ΄ αυτό; Όχι ότι δεν επηρεάζει το έργο που θα δεις μετά, αλλά όλα έχουν ένα τίμημα. Ήταν λέει, κάτι σαν δύο ζώντες οργανισμούς, απροσδιορίστου ταυτότητας, και οι δύο μέσα σε μια μεγάλη γλάστρα, και ο ένας έτρωγε τον άλλο- πράσινοι απ΄ έξω, κόκκινοι από μέσα, στο χρώμα του αίματος, παγωμένου αίματος που δεν κυλάει. Αυτό το τελευταίο, το είδα καπάκι μετά τις ειδήσεις και κάτι μου λέει ότι έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ.

Το έχω εγώ αυτό. Βλέπω στον ύπνο μου τη συνέχεια του «σίριαλ» και μετά ψάχνομαι τζάμπα και τα σκάω στην «ψ». Και η πλάκα είναι ότι δεν θέλω να το παρακολουθήσω το θέμα, δεν αντέχω τη φασαρία του σόου της τηλεόρασης, αλλά καταλήγω ότι αυτό το «ματς» κάτι μου ξυπνάει. Όταν είχε πει εκείνο το αμίμητο ο Λαζόπουλος για το «ελαφάκι» (Γιώργο Παπανδρέου) και τον πάνθηρα (Βενιζέλο), να το, λέω, το βρήκα. Η πληθωρικότητα του Βενιζέλου, το ορμητικό του βλέμμα, η στιβαρότητα στις απόψεις και η (φαινομενική) ικανότητά του να μπορεί να σε πείσει για τα πάντα με κάνουν ακόμη πιο καχύποπτη στο κενό (τις εσκεμμένες παραλήψεις, τις διαστρεβλώσεις, τον φόβο) που κρύβει ο εμπνευσμένος και καλά δομημένος λόγος. Τον θαυμάζω τον ρήτορα- μακάρι να μπορούσα κι εγώ- αλλά κάτι μου ψιθυρίζει μέσα μου ότι όλο το «πακέτο» αφορά μία και μόνο μάχη: να δει τον αντίπαλο ξαπλωμένο στα πλακάκια. Θα μου πεις, και οι άλλοι τι κάνουν συνήθως; Εντάξει, ο καθένας με τα ατού του, τον εξοπλισμό του, τα κρυφά του χαρτιά. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο… πάνθηρ πιστεύει ότι μπορεί να με πείσει ότι ο αγώνας του και πολύ περισσότερό η νίκη του αφορά κι εμένα. Με αφορά σίγουρα, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζει εκείνος. «Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ανακατεύονται με όσα τους αφορούν», λέει ο Ρaul Valery στο «Σκέψεις και αφορισμοί» (Εκδ. Ροές). Φαντάσου να τους κάνεις να έχουν την ψευδαίσθηση ότι ανακατεύονται κιόλας…