Επιστροφή στο μέλλον

Η… αγρανάπαυση για τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς κράτησε λίγους μήνες. Έπαιξε τένις με τους φίλους του, ασχολήθηκε με την οικογένειά του μετά το «διαζύγιο» με τον Ερυθρό Αστέρα και όταν ένιωσε έτοιμος επανήλθε στο προσκήνιο. Έτοιμος; Γράψτε λάθος. Ο Ντούσκο θα θεωρεί τον εαυτό του ετοιμοπόλεμο ες αεί! Μολονότι το σινιάλο από τον ΠΑΟ δεν ήρθε ποτέ, η διακοπή της συνεργασίας Άρη- Ολίβα του άνοιξε τον δρόμο για τη Θεσσαλονίκη. Για δεύτερη φορά λοιπόν στο Πανόραμα, μετά το πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ και την κατάκτηση ενός Κυπέλλου.

Ο Ντούσκο, έστω και αν δεν το ομολόγησε ποτέ και ακόμη διατηρεί (σχετικά) καλές επαφές με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, θέλει να ξεχνά το καλοκαίρι του 2005. Τότε, έχοντας κατακτήσει ένα (ακόμη) νταμπλ με τους «κόκκινους» και με τις δάφνες των 10 βαθμών στο Τσάμπιονς Λιγκ, ανέμενε κάτι καλύτερο από απανωτές συνεδριάσεις του Δ.Σ. στην Πλατεία Αλεξάνδρας. Και επειδή βαρέθηκε να περιμένει, έστειλε ο ίδιος το φαξ για το «τέλος μιας σχέσης». Οι όρκοι αιώνιας αγάπης, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, κράτησαν μέχρι να εξαφανιστεί το μέλι από το βαζάκι του Σωκράτη Κόκκαλη. Μετά οι σχέσεις έγιναν παγωμένες σαν τα νερά του Σαρωνικού το καταχείμωνο.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, ο «Ντούσκο» πρόσφερε στον Ολυμπιακό. Την πρώτη περίοδο στο Λιμάνι, έφτιαξε μια ομάδα… υπερηχητική που σε ταχύτητα συγκρίνεται μόνο με την τωρινή παρέα του «σφαιράτου» Λούα Λούα. Πήρε τίτλους. Γέμισε το ΟΑΚΑ. Έκανε περήφανους τους Ολυμπιακούς. Τη δεύτερη φορά, υπό ομολογουμένως δύσκολες συνθήκες, προσπάθησε να ισορροπήσει στο τεντωμένο σχοινί που κρατούσαν οι Ριβάλντο, Τζιοβάνι, Καστίγιο. Του έπεσε κομματάκι δύσκολο και αυτός, ο γεννημένος εγωιστής ήταν αδύνατο να συμβιβαστεί με τις αξιώσεις του «Ρίμπο» να κάνει κουμάντο στο κέντρο και του Τζιοβάνι να παίζει βρέξει- χιονίσει. Καθημερινά ένιωθε πως έβαζε νερό στο κρασί του και τίποτα δεν ήταν όπως παλιά. Άντεξε και έδωσε και δύο μάχες στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάνοντας τον ταμία του Ολυμπιακού να χαμογελά με νόημα. Έφυγε χωρίς να διεκδικήσει χρήματα, πίστευε άλλωστε βαθιά μέσα του ότι η ρεβάνς (ή η εκδίκηση, αν προτιμάτε) δεν θα δοθεί σε καμιά αίθουσα δικαστηρίου. Οι καλύτερες απαντήσεις δίνονται στον αγωνιστικό χώρο. Η πρόταση του Άρη ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Ο «Ντούσκο» δύσκολα θα έμπαινε στη γυάλα του περιθωρίου και δυσκολότερα θα περίμενε για πάντα το νεύμα από την Παιανία. Με όλες τις πόρτες κλειστές, πήρε τα πράγματά του (και τους πιστούς του συνεργάτες, από Μπουρουτζίκα μέχρι και Περσία) και ανηφόρισε στον Θερμαϊκό.

Στα μάτια του ο Κάλβο είναι ο νέος Γιαννακόπουλος. Ο Κόκε μπορεί να εξελιχθεί σε Γκόγκιτς. Ο Σιστόν κόβει σαν τον Πουρσανίδη στα καλά του. Ο Νέτο θυμίζει σε τεχνική και ορμή τον Μαυρογενίδη. Ο Ίβιτς διαθέτει τα καλά και το τουπέ του Καραπιάλη. Ο Άρης μοιάζει με εύπλαστη μάζα και τα παιδιά μπορούν να γαλουχηθούν στα χέρια του Μπάγιεβιτς.

Βέβαια, το 4-4-2 έχει ελαφρώς μεταλλαχθεί και πλέον ο προπονητής επιλέγει ένα ιδιότυπο 4-5-1. Πρόσφατα, έδωσε το στίγμα του λέγοντας πως ο ΟΦΗ στο πρόσφατο παιχνίδι στο Καραϊσκάκη αγωνίστηκε υπέρ το δέον ανοιχτά.

Μετάφραση: σήμερα το απόγευμα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» θα βουλώσει τις τρύπες και θα κλείσει τους διαδρόμους. Οι τρέλες είναι για άλλους ή για τον Μάουρερ. Ο «Ντούσκο» ακολουθεί την πεπατημένη και θα περιμένει τον Ολυμπιακό, όπως έκανε και με τη Σαραγόσα. Γιατί να παίξει ανοιχτά;

Άντε βρες το λάσο να σταματήσεις τους αντιπάλους.

Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς αγαπήθηκε και μισήθηκε από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Ή από τον κόσμο της ΑΕΚ. Στον Άρη τον αποδέχονται. Έχει το… γήπεδο να δουλέψει και σήμερα, απέναντι στην άλλοτε ομάδα του, του δίνεται η ευκαιρία να δείξει αν παραμένει ο αδιαφιλονίκητος «πρίγκιπας» του ελληνικού πρωταθλήματος.

Στους νεαρούς και φιλόδοξους παίκτες του Άρη ο «Ντούσκο» βλέπει τη «μαγιά» που είχε και στις καλές χρονιές του στο Λιμάνι