Βόλτες με χειροποίητα καγιάκ

«Μέσα στο καγιάκ αισθάνεσαι ελεύθερος, αφού είσαι μόνος και ταξιδεύεις πάνω στα κύματα της θάλασσας. Ωστόσο, το χόμπι αυτό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνο αν δεν ξέρεις πώς να συμπεριφερθείς στο νερό και βέβαια αν το μονοθέσιο σκάφος στο οποίο είσαι μέσα δεν είναι αξιόπιστο. Γι΄ αυτό αποφάσισα να φτιάξω μόνος μου το δικό μου».

O κ. Γιώργος Βαλιμήτης βγάζει συχνά από την αποθήκη του σπιτιού του το κουπί με τα δύο πτερύγια και το μονοθέσιο καγιάκ του και ξεκινά τις θαλάσσιες διαδρομές του. Ξεκίνησε, όπως αναφέρει, το χόμπι πριν από περίπου τέσσερα χρόνια. Το καλοκαίρι του 2005 μάλιστα, στη διάρκεια των διακοπών του, παρακολούθησε σεμινάρια για την κατασκευή του

ΤΡΑΒΟΥΝ ΚΟΥΠΙ

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον των Ελλήνων έχει αυξηθεί, καθώς όλο και περισσότεροι τραβούν κουπί στη θάλασσα ή τα ποτάμια

δικού του παραδοσιακού καγιάκ. «Ήθελα να είμαι σίγουρος, γιατί με τη θάλασσα δεν πρέπει να παίζει κανείς. Παράλληλα όμως ήθελα να δημιουργήσω κάτι το οποίο θα με δένει ακόμη περισσότερο με το υγρό στοιχείο», λέει στα «ΝΕΑ» ο ελεύθερος επαγγελματίας. Διάλεξε λοιπόν το ξύλο από το οποίο κατασκευάστηκε ο σκελετός και δούλεψε για περισσότερες από 100 ώρες για να το ολοκληρώσει. «Επέλεξα ξύλο όρεγκον, ένα είδος πεύκου, που είναι ούτε πολύ βαρύ αλλά ούτε και πολύ ελαφρύ. Κάθε μέρα μετά τη δουλειά για 3 έως και 5 ώρες με τη βοήθεια του δασκάλου έφτιαχνα το δικό μου χειροποίητο καγιάκ», σημειώνει. Όσο για το χρώμα; Ο κ. Βαλιμήτης επέλεξε το γκρι, που, όπως λέει, δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα μέσα στο νερό και με αυτόν τον τρόπο αισθάνεται ένα με τη θάλασσα.

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον των Ελλήνων για το άθλημα του καγιάκ έχει αυξηθεί, καθώς όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που μπαίνουν στα μονοθέσια σκάφη και τραβούν κουπί στη θάλασσα ή τα ποτάμια. Δεν είναι λίγοι όμως κι αυτοί που ασχολούνται με τα παραδοσιακά θαλάσσια καγιάκ από ξύλο και μπαίνουν στη διαδικασία να κατασκευάσουν οι ίδιοι ένα, παρακολουθώντας βέβαια αντίστοιχα σεμινάρια κατασκευής. «Τα μαθήματα αυτά ξεκίνησαν την άνοιξη του 2005 και μέχρι σήμερα έχουν γίνει αρκετά σεμινάρια», λέει ο κ. Βασίλης Λιάκος, υπεύθυνος των πρώτων σεμιναρίων κατασκευής καγιάκ, με έδρα το Ξυλόκαστρο. Όπως αναφέρει, η ιδέα για τα μαθήματα ήρθε μετά την ενασχόληση του ίδιου αρχικά με την κατασκευή μικρών ξύλινων ιστιοπλοϊκών σκαφών, έως 4,50 μέτρα. «Όταν στη συνέχεια ασχολήθηκα με το παραδοσιακό καγιάκ, τύπου Γροιλανδίας, και είδα παράλληλα τη ζήτηση που είχε το άθλημα, οργάνωσα τα σεμινάρια», σημειώνει.


Η κατασκευή ενός μονοθέσιου φθάνει τα 1.000 ευρώ

ΤΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ είναι συνήθως διάρκειας 10 ημερών και οι ενδιαφερόμενοι κάθε φορά δεν ξεπερνούν τους πέντε. «Αρχικά επιλέγουν το ξύλο του σκελετού του μονοθέσιου σκάφους. Συνήθως είναι από πεύκο, έλατο ή μαόνι», λέει ο κ. Λιάκος. Συμπληρώνει δε, ότι αφού ολοκληρωθούν οι ξυλουργικές εργασίες και η κοπή των ξύλων στις διαστάσεις του κάθε ενδιαφερόμενου, αρχίζει το ντύσιμο του σκελετού με λινό καραβόπανο. «Και στη συνέχεια γίνεται η αδιαβροχοποίησή του με ειδικό βερνίκι». Το χρώμα και τα σχέδια μπαίνουν στο τέλος. Όσο για το κόστος; Η κατασκευή ενός μονοθέσιου καγιάκ φτάνει τα 1.000 ευρώ. «Το καγιάκ αυτό είναι κατασκευασμένο ακριβώς στα μέτρα μου. Γενικά καλύπτουν τις απαιτήσεις του εκάστοτε κωπηλάτη, είναι με άλλα λόγια μοναδικά. Μετά την κατασκευή του πάντως δεν χάνω την ευκαιρία για μια βόλτα στη θάλασσα», λέει ο κ. Βαλιμήτης.