Η Σεβίλλη οδηγεί σε νέα πλάνα

Η ήττα από τη Σεβίλλη σίγουρα έχει φέρει στενοχώρια στις τάξεις της ΑΕΚ, αφού οι ποδοσφαιριστές θα πρέπει να υπερβάλουν εαυτούς για να καταφέρουν να ανατρέψουν το 2-0 και να περάσουν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.

Όμως από το πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς βγαίνουν κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο λειτουργίας και κυρίως για το παιχνίδι της ΑΕΚ. Υπάρχουν κάποια πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, αλλά και κάποια άλλα τα οποία ο Φερέρ πρέπει να τα κρατήσει και να δουλέψει πάνω σ΄ αυτά.

Καλή ήταν η αλληλοκάλυψη των ποδοσφαιριστών κυρίως στο πρώτο 45λεπτο. Οι τέσσερις αμυντικοί και οι μέσοι κάλυψαν αρκετούς χώρους, έδωσαν πολλές μάχες και κυρίως έκλεισαν πολλούς διαδρόμους. Αυτό είναι ένα στοιχείο το οποίο θα πρέπει να κρατήσει η «κιτρινόμαυρη» ομάδα. Αν μάλιστα καταφέρει να το βελτιώσει περισσότερο, τότε δύσκολα ο αντίπαλος θα μπορεί να δημιουργήσει πολλές επικίνδυνες καταστάσεις στην περιοχή της.

Ένα από τα στοιχεία που άφησε καλές εντυπώσεις ήταν η συνεργασία των δύο κεντρικών αμυντικών Δέλλα και Άλβες. Το καλύτερό τους ήταν το ψηλό παιχνίδι, στο οποίο δύσκολα οι αντίπαλοι μπορούν να τους πάρουν κεφαλιά και να απειλήσουν. Υπήρχε αλληλοκάλυψη μεταξύ τους, αλλά ακόμα ο ένας δεν ξέρει καλά τον τρόπο παιχνιδιού του άλλου.

Χαλάρωσε
Η ανασταλτική λειτουργία στον χώρο του κέντρου ήταν επίσης καλή και σ΄ αυτό συνετέλεσε η αυτοσυγκέντρωση που υπήρχε. Όταν αυτή χάθηκε ήρθαν και τα δύο γκολ της Σεβίλλης. Μία ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστήσει δεν έχει δικαίωμα να χαλαρώνει, κυρίως όταν έχει αντιπάλους στο επίπεδο της Σεβίλλης, που δεν συγχωρούν το παραμικρό λάθος.

Υπάρχουν όμως και πράγματα που χρειάζονται αμέσως αλλαγή και πολλή δουλειά. Στην επίθεση δεν υπάρχει καμία κίνηση στον κενό χώρο. Και οι τέσσερις παίκτες που παίζουν μπροστά, οι Ριβάλντο, Ζούλιο Σέζαρ, Μαντούκα και Λυμπερόπουλος, δεν έκαναν κίνηση στον χώρο. Περίμεναν και έπαιρναν την μπάλα με την πλάτη γυρισμένη στην αντίπαλη εστία. Αποτέλεσμα ήταν να μην μπορούν να απειλήσουν. Και πώς θα γίνει αυτό όταν ο επιθετικός μόλις παίρνει την μπάλα στα πόδια του τη γυρίζει προς τα πίσω. Λείπουν οι κατά μέτωπο επιθέσεις. Και οι δύο πλάγιοι χαφ, Ζούλιο Σέζαρ και Μαντούκα, που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν κίνηση κατά μέτωπο δεν μπόρεσαν σε καμία απολύτως στιγμή να γίνουν απειλητικοί. Δεν μπορεί μία ομάδα να περιμένει κάποια στημένη φάση για να απειλήσει την αντίπαλη εστία. Χρειάζεται συνεργασία και κυρίως αυτοπεποίθηση, συστατικά τα οποία έλειπαν από την ΑΕΚ στο Σάντσεθ Πιθχουάν. Κάτι το οποίο διέθεταν σε μεγάλο βαθμό οι Χέσους Νάβας και Κάπελ, οι οποίοι δημιούργησαν εφιαλτικές στιγμές στους πλάγιους μπακ της ελληνικής ομάδας. Με αυτό τον επιθετικό τρόπο η ΑΕΚ δεν μπορεί να λειτουργήσει. Ίσως ο Μπλάνκο κάνει τη διαφορά, ακόμα όμως κανείς δεν μπορεί να πει κάτι με σιγουριά. Όπως έδειξε το ματς στην Ανδαλουσία η κιτρινόμαυρη ομάδα έχει επιθετικό πρόβλημα. Σε καμία στιγμή δεν δημιούργησε την εντύπωση ότι μπορεί να απειλήσει και να σημειώσει γκολ, παρά μόνο από στημένη φάση και με ένα σουτ του Σέζαρ έξω από την περιοχή. Έτσι όμως δεν μπορεί να βγει η χρονιά, για την οποία μάλιστα οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές έχουν θέσει στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Τα άκρα της Ένωσης δεν λειτούργησαν σε καμία στιγμή. Ο Ράμος είναι φανερό ότι είναι παίκτης με επιθετικές τάσεις. Όμως είχε πάρει εντολές να μην προωθείται. Ο Αρουαμπαρένα που διαθέτει την εμπειρία και την ικανότητα να το κάνει, ποτέ δεν λειτούργησε μ΄ αυτό τον τρόπο. Αυτόματα αχρηστεύτηκαν. Σχεδόν ανύπαρκτη ήταν λοιπόν η επιθετική λειτουργία τους και μ΄ αυτόν τον τρόπο τα περίφημα άκρα πάνω στα οποία θέλει να στηριχθεί ο Φερέρ έμειναν μόνο στα… χαρτιά. Και δεν ήταν μόνο αυτό, αφού και αμυντικά τόσο ο Αρουαμπαρένα, αλλά κυρίως ο Ράμος έχασαν πάρα πολλές μάχες, από τις οποίες προήλθαν πολλοί κίνδυνοι για την εστία του Μορέτο. Και αν για τον Βραζιλιάνο υπάρχει το δικαιολογητικό του νεαρού της ηλικίας, για τον Αργεντίνο δεν μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο. Και εμπειρίες διαθέτει και έχει αγωνιστεί σε πολλά ευρωπαϊκά παιχνίδια. Γενικά η ΑΕΚ χρειάζεται ακόμα δουλειά και οπωσδήποτε μία προσθήκη γκολκίπερ και φυσικά την προσφορά του Ισμαέλ Μπλάνκο στην επίθεση. Ακόμα και αν η Ένωση καταφέρει να κάνει το θαύμα και να αποκλείσει τη Σεβίλλη στον αγώνα ρεβάνς, αυτές οι διαπιστώσεις δεν αλλάζουν. Πάλι τα ίδια θα ισχύουν.


Πρόβλημα Νο 1!

Έχουμε πολλά να πούμε για τον Μαρσέλο Μορέτο. Ίσως να μην έχει ακόμα προσαρμοστεί, ίσως να του λείπουν παιχνίδια, όμως αυτή τη δεδομένη στιγμή η ΑΕΚ έχει πρόβλημα στη θέση του γκολκίπερ. Γίνονται προσπάθειες για την απόκτηση γκολκίπερ, αλλά το θέμα είναι ότι το κενό του Στέφανο Σορεντίνο δύσκολα θα αναπληρωθεί. Αν κάποιος μιλήσει με ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ θα καταλάβει από την πρώτη στιγμή τι σιγουριά ένιωθαν με τον Ιταλό κάτω από τα γκολπόστ και πόση ανασφάλεια νιώθουν με τον Μορέτο. Είναι στιγμές που ο γκολκίπερ των «κιτρινόμαυρων» δίνει την αίσθηση ότι δεν γνωρίζει σε ποια θέση βρίσκεται η εστία του και γι΄ αυτό κάνει λάθη. Στον αγώνα με τη Σεβίλλη, ο Χέσους Νάβας πραγματοποίησε σουτ και ενώ η μπάλα κατευθυνόταν άουτ, ο Μορέτο έπεσε και την έδιωξε κόρνερ.