Ο έρωτας Γαλλίας – ΗΠΑ περνάει από το στομάχι

Σε ζεστή και καλοκαιρινή ατμόσφαιρα γευματίζουν σήμερα στο Κένενμπανκπορτ των ΗΠΑ, στην εξοχική κατοικία του πατρός Μπους, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και ο Αμερικανός ομόλογός του. Στο μέτωπο των γαλλογερμανικών σχέσεων, τον άξονα που αποτελεί παραδοσιακά κινητήριο δύναμη της Ευρώπης, είναι που παρατηρείται ψύχρα.

O Σαρλ ντε Γκωλ είχε κάποτε παρομοιάσει τη Γαλλία και τη Γερμανία με «εξουθενωμένους πυγμάχους που ξεκουράζονται πεσμένοι ο ένας πάνω στον άλλον». Σήμερα, οι παρομοιώσεις που γίνονται είναι περισσότερο προσωποποιημένες και κινηματογραφικές. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ παρομοιάζεται με παραγωγό- έναν άνθρωπο που αναζητεί πάντα τη συναίνεση και του αρέσει να αφήνει να φώτα των προβολέων για τους άλλους. Από την άλλη πλευρά, στον αεικίνητο πρόεδρο της Γαλλίας αρέσει να παίζει τον ρόλο του σεναριογράφου, του σκηνοθέτη και του πρωταγωνιστή μαζί. «Μια τέτοια σχέση», επισημαίνει ο «Εconomist», «μπορεί να δουλέψει, αλλά μόνον αν ο σταρ δεν επιχειρήσει να κλέψει την παράσταση».

Σύννεφα. Η σχέση του Σαρκοζί με τη Μέρκελ άρχισε με καλούς οιωνούς. Οι δυο τους συνεργάστηκαν υποδειγματικά προκειμένου να εξασφαλίσουν στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου το πανευρωπαϊκό «ΟΚ» για τη σύνταξη μιας νέας μεταρρυθμιστικής συνθήκης. Σύντομα ωστόσο άρχισαν να διακρίνονται σύννεφα στον ορίζοντα. Ο Σαρκοζί έχει αμφισβητήσει επανειλημμένως τα δόγματα της ενιαίας νομισματικής πολιτικής: έχει προτείνει διάφορες ιδέες ώστε να χαλαρώσει ο έλεγχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας επί του ενιαίου νομίσματος και να μπει έτσι τέλος στην «ομηρεία του ευρώ», για την οποία μιλούσε προεκλογικά. Ο αρμόδιος υπουργός του έχει υπαινιχθεί πως η ανεξαρτησία της ΕΚΤ πρέπει να τιθασευθεί. Επιπλέον, πραγματοποιώντας μια καινοφανή επίσκεψη σε μια Σύνοδο των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών, τον περασμένο Ιούλιο, ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε επιπλέον χρόνο προκειμένου να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας του- έλλειμμα που αρχικά είχε υποσχεθεί να αντιμετωπίσει έως το 2010.

«Νέα εποχή». «Μοιάζει να βρισκόμαστε στην αυγή μιας νέας εποχής σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ΗΠΑΓαλλίας» δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τόνι Σνόου, ανακοινώνοντας προ ημερών το ανεπίσημο «get together» που θα έχουν σήμερα στο Κένενμπανκπορτ ο Νικολά, η Σεσιλιά, ο Τζορτζ, η Λόρα, ο πατέρας Μπους κ.ά. Από κανέναν σχολιαστή δεν έχει διαφύγει το γεγονός ότι ο Σαρκοζί επέλεξε να κάνει τις πρώτες προεδρικές διακοπές του στις ΗΠΑ, αντί για κάποιο άλλο ευρωπαϊκό θέρετρο. Ως προς αυτό, βέβαια, δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τη Μέρκελ: και οι δύο είναι περισσότερο φιλοαμερικανοί από τους προκατόχους τους. Οι αναλυτές δεν βλέπουν κάποιον κίνδυνο να υπάρξει ξαφνική γαλλογερμανική ρήξη· βλέπουν όμως σαφή κίνδυνο να χαθούν ευκαιρίες.


Το «γαλλικό στυλ» εκνευρίζει τη Μέρκελ

«O ι Γερμανοί έχουν αρχίσει να εκνευρίζονται με το γαλλικό στυλ», σχολιάζει η Ντανιέλα Σβάρτσερ, από το θινκ τανκ Stiftung Wissenschaft und Ρolitik. Διότι επί Σαρκοζί, το «γαλλικό στυλ» ορίζεται ως «πρώτα η Γαλλία»- μια ιδέα που δύσκολα μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά με τον στόχο μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Το πιο πρόσφατο και τρανταχτό παράδειγμα ακούει στο όνομα Μουαμάρ Καντάφι: επί μήνες διαπραγματευόταν η Ε.Ε. την απελευθέρωση των πέντε Βουλγάρων νοσοκόμων και του Παλαιστίνιου γιατρού που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, κατηγορούμενοι ότι μόλυναν εσκεμμένα με τον ιό του ΑΙDS εκατοντάδες παιδιά. Και ξαφνικά, εμφανίζεται η σύζυγος Σαρκοζί, η Σεσιλιά, και παίρνει τους μεν απελευθερωθέντες πίσω στη Βουλγαρία, τα δε εύσημα για την απελευθέρωσή τους πίσω στη Γαλλία. Χειρότερο: ο Σαρκοζί συμφώνησε να πουλήσει στη Λιβύη ένα εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας, καθώς και μπόλικα όπλα. Ακόμα χειρότερο: δεν είχε πει τίποτε γι΄ αυτό στη Γερμανία.