Το ροκ χρόνια δεν κοιτά

«Οι περισσότεροι μαζεύονται μία φορά την εβδομάδα με τις παρέες τους και βλέπουν ποδόσφαιρο ή βγαίνουν για ένα ποτό. Εμείς έχοντας πάνω απ΄ όλα το μικρόβιο της μουσικής φτιάξαμε το γκρουπάκι μας και παίζουμε για ώρες στα στούντιο που νοικιάζουμε».

O 40χρονος Σπ. Βούλγαρης καθημερινά προσπαθεί να μοιράσει τον χρόνο του ανάμεσα στις επαγγελματικές υποχρεώσεις του γραφείου, την οικογένεια αλλά και τη μεγάλη του αγάπη: τη μουσική. Πριν από έξι χρόνια μαζί με άλλους τέσσερις φίλους δημιούργησαν τους Οn Τhe Road, μια ερασιτεχνική μπάντα. Το όνομα; Αντιπροσωπευτικό της ομάδας αφού, όπως λένε τα μέλη του γκρουπ, όλοι είναι στους δρόμους για να προλάβουν και να συνδυάσουν την εργασία και τις μουσικές πρόβες. «Ήταν απωθημένο μου από την εφηβική ηλικία να παίξω κιθάρα και τώρα μπορεί να μεγάλωσα λίγο αλλά ποτέ δεν είναι αργά για κάτι που αγαπάς πολύ. Όλα τα μέλη ασχολούμαστε ξανά με τη μουσική έπειτα από πολλά χρόνια αποχής»,

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ

Ξεκρέμασαν από τον τοίχο την κιθάρα, βρήκαν στην αποθήκη τα ντραμς και μετά το γραφείο γραμμή στο στούντιο!

λέει στα «ΝΕΑ» ο 40χρονος ιδιωτικός υπάλληλος, πατέρας δύο παιδιών. Οι πρόβες γίνονται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα σε στούντιο ηχογράφησης περισσότερο από τρεις ώρες. «Ροκ κομμάτια, όπως αυτά των Ρόλινγκ Στόουνς και του Έρικ Κλάπτον, παίζουμε συχνά ενώ το τελευταίο διάστημα έχουμε στραφεί και προς τα μπλουζ».

Ολοένα και περισσότερα ερασιτεχνικά γκρουπ κάνουν τα τελευταία χρόνια την εμφάνισή τους. Πίσω από τα πλήκτρα του πιάνου και τις χορδές της κιθάρας δεν είναι έφηβοι που θέλουν να παίξουν κάποια στιγμή επαγγελματικά σε συναυλίες αλλά εργαζόμενοι- οικογενειάρχες, οι οποίοι τελειώνοντας το οκτάωρό τους πιάνουν τα μουσικά όργανα και παίζουν ροκ. Όπως παλιά…
Όπως αναφέρει ο Βλάσης Ερημάκης, ιδιοκτήτης στούντιο ηχογράφησης στην περιοχή των Εξαρχείων, ο αριθμός των ερασιτεχνικών γκρουπ δεν είναι μεγάλος, όπως ήταν για παράδειγμα στη δεκαετία του ΄80. Στην Αμερική επανήλθε τα τελευταία χρόνια η μόδα της μπάντας και άνθρωποι ηλικίας από 35 έως 55 ετών παίζουν μουσική στα γκαράζ των σπιτιών τους. Μπορεί η μουσική σκηνή του… γκαράζ να είναι πολυτέλεια για τους Έλληνες, ωστόσο υπάρχουν τα στούντιο που μπορούν να νοικιάσουν για να κάνουν τις πρόβες τους. «Και στην Ελλάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια, εργαζόμενοι και οικογενειάρχες δημιουργούν ένα γκρουπ για να περνούν ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο τους. Είναι ένα ρομαντικό κίνημα». Δύσκολα όμως, όπως λέει ο κ. Βούλγαρης, συνδυάζονται η εργασία, η οικογένεια και οι πρόβες με το γκρουπ, όταν όμως υπάρχει καλή διάθεση όλα μπορεί να γίνουν. «Ευτυχώς δίπλα μου έχω τα μέλη της οικογένειάς μου που με στηρίζουν και με ενθαρρύνουν για να συνεχίσω να παίζω. Και παρ΄ όλο που τα παιδιά μου είναι πολύ μικρά, ευχαριστιούνται που ο μπαμπάς παίζει κιθάρα ακόμα και στο σπίτι. Η 7χρονη κόρη μου μάλιστα έχει ήδη αρχίσει να δείχνει έφεση στη μουσική και παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής στο ωδείο». Όσο για το κόστος; «Ασχοληθήκαμε πιο σοβαρά έχοντας λύσει τα οικονομικά μας προβλήματα. Μόνο για την ενοικίαση του στούντιο θέλουμε 12 ευρώ την ώρα ενώ και τα μουσικά όργανα κοστίζουν ανάλογα με την ποιότητα αρκετές εκατοντάδες ευρώ», δηλώνει.

Η ζωή των πέντε μελών του γκρουπ Ded City Jetz μπορεί να είναι πολύ διαφορετική από τότε που ήταν έφηβοι, αφού οι περισσότεροι πλησιάζουν τα 40, η αγάπη όμως για τη μουσική παρέμεινε ίδια. Έτσι τον περασμένο Σεπτέμβριο δημιούργησαν την μπάντα.

«Για μας είναι εκτόνωση, είναι διασκέδαση και ξεπερνάμε κάθε προσωπικό πρόβλημα», σημειώνει ο Σπύρος Παγώνης, ο 50χρονος κιθαρίστας του συγκροτήματος και καθηγητής Αγγλικών. Όπως αναφέρει, προσπαθούν τέσσερις ώρες την εβδομάδα να συναντιούνται και να παίζουν τα αγαπημένα τους τραγούδια των Led Ζeppelin αλλά και κλασικά ροκ κομμάτια. «Είναι καθαρά ένα χόμπι, ένα πάθος, που προσπαθούμε να το περάσουμε και στους άλλους. Γι΄ αυτό κάνουμε κάποιες μικρές εμφανίσεις. Από κάτω πάντα οι φαν μας: φίλοι και μέλη των οικογενειών μας».
«Οι γιοι μου θέλουν να συμμετέχουν στις πρόβες»

«ΤΟ ΓΚΡΟΥΠ των σαραντάρηδων» αποκαλούν την μπάντα τους τα πέντε μέλη των Stray Dogs. Το όνομα του γκρουπ, το οποίο ιδρύθηκε το 2002, σημαίνει αδέσποτα σκυλιά και όπως εξηγεί ο κ Κρίστιαν Μπενεντούτσι, κιθαρίστας της μπάντας, προέκυψε από την αγάπη τους για τα σκυλιά.

«Είμαστε όλοι οικογενειάρχες και οι περισσότεροι πλησιάζουμε τα 50, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να κάνουμε το χόμπι μας. Ίσα ίσα που οι γιοι μου, αν και μικροί σε ηλικία, θέλουν να συμμετέχουν στις πρόβες της μπάντας ή όταν παίζω στο σπίτι. Ακόμα και στο αυτοκίνητο όταν είμαστε και ακούν στο ραδιόφωνο κάποιο γνωστό μουσικό κομμάτι, αμέσως αναγνωρίζουν ότι το παίζουμε με το γκρουπ», λέει ο 43χρονος ιδιωτικός υπάλληλος.