Μόδα πάλι το μπόουλινγκ

«Ο ελεύθερός μου χρόνος είναι περιορισμένος λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Γι΄ αυτό και όταν καταφέρνω να ξεκλέψω έστω και λίγες ώρες μέσα στην ημέρα, προσπαθώ να κάνω κάτι που ευχαριστεί εμένα, αλλά και την οικογένειά μου. Και τι καλύτερο από το μπόουλινγκ».

Ρίχνει με δύναμη την μπάλα και τις περισσότερες φορές κάνει στράικ- πετυχαίνει όλες τις κορύνες. Ο κ. Νίκος Παπαδημητρίου ασχολείται με το μπόουλινγκ περισσότερα από 20 χρόνια. Το τελευταίο διάστημα όμως δεν έχει αντίπαλό του κάποιο φίλο, αλλά τη 16χρονη κόρη του- μία από τις νεαρές οπαδούς του παιχνιδιού που ξαναγίνεται μόδα. «Η Τζωρτζίνα μεγάλωσε μέσα σε αίθουσες μπόουλινγκ, βλέποντας εμένα να παίζω με φίλους. Αν και κορίτσι, ήταν απόλυτα φυσικό να ξεκινήσει να ασχολείται από νωρίς», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παπαδημητρίου. «Τουλάχιστον τρεις

ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΜΠΟΟΥΛΙΝΓΚ

τα Σαββατοκύριακα η αναμονή για ένα παιχνίδι που κοστίζει περίπου 5 ευρώ, ξεπερνά τη μία με δύο ώρες

φορές την εβδομάδα, για 2-3 ώρες πηγαίνουμε στο κέντρο μπόουλινγκ που βρίσκεται στο Χαϊδάρι. Μόνο τότε μπορούμε να κάνουμε μαζί αυτό που αγαπάμε πολύ», δηλώνει η μαθήτρια της Β΄ Λυκείου, η οποία τους τελευταίους μήνες ασχολείται πιο σοβαρά με το χόμπι, παίρνοντας μέρος και σε διεθνείς αγώνες. Όλο και περισσότεροι Έλληνες έχουν βάλει… στόχο το τελευταίο διάστημα τις 10 κορύνες του μπόουλινγκ. Όπως αναφέρει ο κ. Σταύρος Παρασάκης, υπεύθυνος κέντρου μπόουλινγκ στα νότια προάστια, το χόμπι αυτό επανήλθε στο προσκήνιο μόλις τα τελευταία πέντε χρόνια. «Το ενδιαφέρον των Ελλήνων είναι ιδιαίτερα αυξημένο και μάλιστα μιλάμε για μια αύξηση της τάξεως του 80-90%», λέει.

Μέσα σε λίγα χρόνια, ο αριθμός των κέντρων μπόουλινγκ σε όλη την Ελλάδα έχει πολλαπλασιαστεί. «Πριν από μια πενταετία στην Αθήνα υπήρχαν συνολικά 6 κέντρα. Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 15, ενώ στις μεγάλες ελληνικές πόλεις ο συνολικός αριθμός φτάνει ακόμα και τα 60 κέντρα. Σε αυτή την αύξηση έχει σίγουρα συμβάλει και το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα πολυκαταστήματα και τα εμπορικά κέντρα έχουν κι από έναν χώρο για μπόουλινγκ». Χαρακτηριστικό μάλιστα του ενδιαφέροντος των ερασιτεχνών μπόουλερ είναι το γεγονός ότι κυρίως τα Σαββατοκύριακα, η αναμονή για μία θέση σε κάποιο διάδρομο ξεπερνά τη μία με δύο ώρες. «Η επιστροφή στο μπόουλινγκ έχει κάνει πολύ κόσμο να οργανώνεται σε ερασιτεχνικούς συλλόγους, παίζοντας μικρά τουρνουά. Το 2000 υπήρχαν 12 τέτοιοι σύλλογοι και σήμερα 54».

Ο κ. Κώστας Σωτηρίου προσπαθεί τουλάχιστον πέντε φορές την εβδομάδα για τρεις ώρες να βρίσκεται… αγκαλιά με την μπάλα του μπόουλινγκ. «Το μπόουλινγκ είναι πάθος, είναι σαν να ερωτεύεσαι τις 10 κορύνες. Ιδιαίτερα βέβαια όταν καταφέρνεις να κάνεις στράικ», δηλώνει ο 38χρονος ιδιοκτήτης περιπτέρου. Όσο για το κόστος, πρόκειται για ένα σχετικά φθηνό χόμπι, αφού ένα παιχνίδι κοστίζει πέντε ευρώ. «Ωστόσο, τις περισσότερες φορές δεν μένεις ποτέ στο ένα παιχνίδι».


Με διακρίσεις, η εθνική γυναικών

ΤΟ ΜΠΟΟΥΛΙΝΓΚ όμως δεν είναι μόνο χόμπι, είναι και άθλημα. Περισσότεροι από 3.000 είναι οι ενεργοί αθλητές στην Ελλάδα, μεταξύ αυτών και αρκετές γυναίκες. Από το 1985 μάλιστα, υπάρχει και εθνική ομάδα μπόουλινγκ γυναικών. «Είμαστε περίπου 300 γυναίκες που ασχολούνται με το άθλημα. Σιγά σιγά ξεκινάει και στην Ελλάδα η μόδα αυτή, που θέλει τις γυναίκες λίγο πιο δραστήριες στον συγκεκριμένο χώρο», λέει η 21χρονη Νατάσσα Ροβιθάκη, ένα από τα επτά μέλη της εθνικής ομάδας. «Πρόπερσι η ομάδα γυναικών κατέκτησε την πρώτη θέση στους μεσογειακούς αγώνες, ενώ ετοιμαζόμαστε για το παγκόσμιο πρωτάθλημα που θα γίνει στο Μεξικό στις 27 Αυγούστου».

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Μπόουλινγκ, κ. Αλέξανδρο Τζούνη, τον τελευταίο χρόνο οι διακρίσεις στο άθλημα είναι πολλές, με τα παιδιά κάτω των 16 ετών να παίρνουν το χρυσό στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αλλά και τις εθνικές ομάδες να κατέχουν πρώτες θέσεις σε διάφορα τουρνουά.