Μια νύχτα στο μουσείο

Αν τύχει να επισκεφθείτε κάποιο μουσείο ή γκαλερί και δείτε έναν άνθρωπο να κοιμάται μακαρίως κουκουλωμένος στον υπνόσακό του, μην εκπλαγείτε. Είναι ο Αμερικανοκαναδός καλλιτέχνης Ντιν ΜακΓκρέγκορ που κάνει τέχνη εκθέτοντας τον εαυτό του ή απλώς απολαμβάνει «μια όμορφη, μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα», όπως λέει στα «ΝΕΑ».

O 49χρονος καλλιτέχνης έχει εκθέσει το έργο του, δηλαδή τον ίδιο σε υπνόσακο, σε περίπου είκοσι μουσεία και γκαλερί σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ιδέα του είναι πολύ πιο παλιά όμως, γεννήθηκε όταν ήταν ακόμη έφηβος. «Βρισκόμουν στο Λονδίνο και μια νύχτα κοιμήθηκα στο Χάιντ Παρκ. Κάποια στιγμή άκουσα βήματα στον ύπνο μου. Ξύπνησα τρομαγμένος αλλά και περίεργος να δω ποιος ήταν», λέει. Από εκείνο το επεισόδιο στο Χάιντ Παρκ πέρασαν πολλές νύχτες. Αλλά η ιδέα της «κατάληψης» ενός δημόσιου χώρου για μια τόσο ιδιωτική στιγμή δεν εγκατέλειπε τον ΜακΓκρέγκορ. Και κάποια στιγμή τα δημόσια πάρκα αντικαταστάθηκαν από τους χώρους που φιλοξενούν την τέχνη: «Ήθελα να κάνω κάτι σε ένα μουσείο που θα ξεπερνούσε τον συνηθισμένο τους προγραμματισμό, έψαχνα να βρω έναν τρόπο για να μπω από την πίσω πόρτα. Κι όταν τα κατάφερα, αισθάνθηκα περίφημα».

Το νόημα του έργου του ποιο είναι;

TA NEA on line

Δείτε τον Ντιν ΜακΓκρέγκορ να κοιμάται εδώ.

Τι είδους καλλιτεχνική πρόταση φέρνει; «Θα έλεγα ότι μπορείς να το δεις με πολλούς τρόπους. Μπορείς να το δεις σαν μεταβολή μιας καθημερινής συνήθειας, ή ακόμη και σαν την αναγκαιότητα να βρούμε νέες ιδέες με έναν πιο αργό τρόπο, δηλαδή να κάνουμε ένα έργο τέχνης και να απλώνουμε το νόημά του σε πολλές πιθανότητες ερμηνείας. Η σύγχρονη τέχνη μπορεί να κάνει πιο ελαστική τη σκέψη μας, αλλά αυτό δεν εκτιμάται και πολύ στις μέρες μας», λέει. Ας το ξεμπερδέψουμε λίγο αυτό. Ο ΜακΓκρέγκορ θέλει να ταράξει την ηρεμία των δύσκαμπτων επιμελητών, που τον υποχρέωναν να υπογράψει έως και έξι ολόκληρες σελίδες όρων, σημειώσεων και υποσημειώσεων μέχρι να δεχθούν την πρότασή του. Έπειτα είναι και οι «διάφοροι “έξυπνοι” της Τέχνης που περιφρονούν τις απλουστευμένες ιδέες». Οι απλές ιδέες, όμως, μπορούν να ανοίξουν πολλούς ανεξερεύνητους δρόμους, υποστηρίζει ο Ντιν.

Πολλοί «δύσκαμπτοι» ή «έξυπνοι» απέρριψαν την πρόταση του ΜακΓκρέγκορ, κάποιοι την αντιμετώπισαν με έκπληξη και άλλοι με επιφύλαξη γιατί «η ασφάλεια είναι το μεγαλύτερο άγχος των υπευθύνων, αν και τα μεγαλύτερα μουσεία διαθέτουν νυχτοφύλακες». Κάποιοι όμως την υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. Όπως ο επιμελητής του τμήματος σύγχρονης τέχνης στο Λούβρο που προσπαθούσε μέρες να του βρει μια γωνιά στο μουσείο ή η γκαλερί White Cube στο Λονδίνο, που βάφτισε το έργο «παράξενο νομαδικό σχέδιο».

ΕΙΠΕ:

Θα ήμουν ευτυχής αν θα μπορούσα να κοιμηθώ στο Μουσείο της Ακρόπολης ή στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

«Θέλω να κοιμηθώ στην Ακρόπολη»

Ε ίναι και αυτός ένας τρόπος να ανακαλύπτεις τόπους και οι τόποι να γίνονται αγαπημένοι. Τα πρωτεία στη λίστα του ΜακΓκρέγκορ έχει το μουσείο σύγχρονης τέχνης στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας όπου στη μια πλευρά του κτιρίου εκτίθενται τα έργα, ενώ οι υπόλοιπες τρεις έχουν θέα στον ωκεανό. Στα σχέδιά του για το μέλλον υπάρχουν ένα πανεπιστήμιο, τα γραφεία ενός περιοδικού, σπίτια συλλεκτών τέχνης. Έχει σκεφτεί να εκθέσει «το έργο του» στην Ελλάδα; «Θα το ήθελα πολύ. Είχα σκεφτεί ότι θα ήταν υπέροχο να κοιμηθώ μια νύχτα στην Ακρόπολη. Φανταστική εμπειρία! Θα ήμουν επίσης ευτυχής αν θα μπορούσα να κοιμηθώ στο Μουσείο της Ακρόπολης ή στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Μακάρι να χορηγούσε το έργο η Μπιενάλε της Αθήνας!»
Με δυο λόγια

● Ο ΝΤΙΝ ΜΑΚΓΚΡΕΓΚΟΡ γεννήθηκε στον Καναδά το 1958. Έχει αμερικανική υπηκοότητα και σήμερα ζει στη Νέα Υόρκη.

● ΕΧΕΙ ΚΟΙΜΗΘΕΙ σε περίπου είκοσι μουσεία και γκαλερί σε ολόκληρο τον κόσμο.

● ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ δουλεύει ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο θα εκθέσει… δολάρια ως σχόλιο στην αγορά της τέχνης.

● ΘΑ ΗΘΕΛΕ πολύ να κοιμηθεί στην Ακρόπολη ή στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και ελπίζει στη χορηγία της Μπιενάλε της Αθήνας.

● ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ να κοιμάται κανείς σε ένα μουσείο;

«Είναι μια όμορφη, μικρή αλλαγή στη ρουτίνα, μια ευχάριστη εμπειρία που ξεφεύγει από τις καθημερινές σου συνήθειες. Σου δημιουργεί ένα όμορφο συναίσθημα να καταλαμβάνεις έναν δημόσιο χώρο με έναν τόσο ιδιωτικό τρόπο και σε κάνει να βλέπεις με ένα διαφορετικό μάτι τα μουσεία και αυτό που υποτίθεται ότι κάνουν».