ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ιστορία ΣΤ΄

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Τάκης Βεζυρίδης, Πασαλιμανίου 5, Σταμάτα, γράφει:

«Σας στέλνω κάποιες σκέψεις μου γύρω από το θέμα που έχει προκύψει με το βιβλίο της Ιστορίας τής ΣΤ΄ Δημοτικού. Παρακολουθώ τις διάφορες συζητήσεις που γίνονται με αφορμή αυτό το βιβλίο. Ακούστηκαν πολλές απόψεις, αλλά οι πιο ακραίες προέρχονται από την Εκκλησία, η οποία πάντοτε υποστηρίζει δογματικά τις θέσεις της, προσπαθώντας να είναι στο κέντρο των γεγονότων που διαδραματίζονται μέσα σε αυτό το δύσμοιρο κράτος.

Και εγώ πιστεύω με όσες γνώσεις διαθέτω ότι αυτό το βιβλίο πάσχει σε πολλά θέματα. Π.χ. η καταστροφή της Σμύρνης δεν ήταν προφανώς συνωστισμός, αλλά σφαγή, όπως αναφέρουν και διεθνείς πηγές. Είναι ένα χονδροειδές λάθος που πρέπει να διορθωθεί. Αυτό όμως δεν έχει καμία σχέση με την επιθυμία της Εκκλησίας να μονοπωλεί τα γεγονότα με τη συγγραφή της Ιστορίας κατά βούληση. Η σχολική Ιστορία μέχρι και σήμερα βρίθει ψεμάτων και αυτό το διακρίνει κανείς εύκολα. Η Εκκλησία παρουσιάζει τη δική της αλήθεια, που όμως είναι υποκειμενική, προσπαθώντας να διεκδικήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης, ενώ ταυτόχρονα αποσιωπά το γεγονός ότι οι κεφαλές της Εκκλησίας αφόρισαν τους επαναστάτες!

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης σε ομιλία του προς τους Γυμνασιόπαιδες στην Πνύκα τούς λέει: “…Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι και τους υπέταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ότι ημπορούσαν, διά να αλλάξει ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ΄ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον σταυρό του έκαμε.

Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος διόρισε ένα βιτσερέ (αντιβασιλέα), έναν πατριάρχη και του έδωσε την εξουσία της Εκκλησίας. Αυτός και όλος ο κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερα έγιναν οι κοτσαμπάσηδες (προεστοί) εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατάντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού…”.

Αυτά τα λόγια ετόλμησε ποτέ κανείς να τα αναφέρει σε σχολικό βιβλίο; Προφανώς όχι. Τώρα μιλάνε για κλήρο στυλοβάτη της Επανάστασης, κρυφά σχολειά κ.λπ. Τα γνωρίζουν αυτοί και τα αγνοούσε ο Κολοκοτρώνης;».