Επιχειρήσεις / Πρόσωπα

Από παγωτατζής, γαλακτοβιομήχανος!

Άρχισε από ένα μικρό ζαχαροπλαστείο στις Σέρρες, στις αρχές του ΄50, για να εξελιχθεί σε περιφερειακή δύναμη στον κλάδο του παγωτού και της γαλακτοβιομηχανίας γενικότερα. Η σερραϊκη εταιρεία ΚΡΙ ΚΡΙ εισέβαλε στην αγορά της Αθήνας και κατάφερε όχι μόνο να «αρπάξει» μερίδια από τους μεγάλους ανταγωνιστές της, αλλά και να γίνει μία από τις δύο ελληνικές βιομηχανίες παγωτού (η άλλη είναι η ΕΒΓΑ) που ανταγωνίζονται τους πολυεθνικούς κολοσσούς Νestle και Αlgida. Δεκαετία του 1950. Στην καρδιά της πόλης των Σερρών ένας ζαχαροπλάστης, ο Γιώργος Τσιναβός ανοίγει ένα μικρό κατάστημα. Ανάμεσα στα γλυκά του δημιουργήματα, ένα φαίνεται να τρελαίνει περισσότερο απ΄ όλα τον ουρανίσκο όσων το δοκιμάζουν. Πρόκειται για το παγωτό του και συγκεκριμένα για το «Κασσάτο», ένα ιδιαίτερο παγωτό φτιαγμένο από πρόβειο γάλα με πολύ πλούσια γεύση.

Η πρώτη γραμμή παραγωγής
Την εποχή εκείνη, φυσικά, δεν υπήρχαν τα σημερινά ψυγεία που σήμερα φιλοξενούν δεκάδες διαφορετικές γεύσεις παγωτών. Ο παγωτατζής – μορφή για κάθε γειτονιά και από τους πλέον δημοφιλείς ανθρώπους στα παιδιά- ήταν εκείνος που διακινούσε το λαχταριστό εμπόρευμά του μέσα σε χειροκίνητα καροτσάκια, τα οποία ως ψυκτικό μέσο είχαν τον πάγο και το αλάτι. Κάπως έτσι ο Γιώργος Τσιναβός άρχισε να μαθαίνει τους Σερραίους να τρώνε το παγωτό του, το οποίο πολύ γρήγορα απέκτησε φήμη και εκτός του νομού. Τα πρώτα παγωτά ήταν ξυλάκια και κυπελλάκια και η παραγωγή τους γινόταν από χειροκίνητες μηχανές με παραγωγική δυνατότητα 200 κιλών ημερησίως. Οι δουλειές πήγαιναν καλά. Στη μεταπολεμική Ελλάδα όλα άλλαζαν. Οι γεύσεις, οι συνήθειες, το εμπόριο, η καθημερινότητα.

Σιγά σιγά τα καροτσάκια του παγωτατζή αντικαταστάθηκαν από ηλεκτρικά ψυγεία. Έτσι, το 1963 τοποθετούνται τα πρώτα ηλεκτρικά ψυγεία με παγωτά και στην αγορά των Σερρών. Το μικρό ζαχαροπλαστείο με το φημισμένο παγωτό μεγαλώνει, όπως άλλωστε και η ζήτηση. Γίνεται Ομόρρυθμη Εταιρεία. Η μεταφορά της σε νέους, ιδιόκτητους χώρους- το 1968 – είναι επιβεβλημένη. Τρία χρόνια μετά- το 1971 – αποκτά την πρώτη αυτόματη γραμμή παραγωγής και το ταξίδι της σερραϊκής εταιρείας στον κόσμο της βιομηχανίας τροφίμων αρχίζει. Στα χρόνια που ακολουθούν, η εταιρεία, αν και περιορίζεται στην τοπική αγορά, βλέπει ότι το μέλλον της βρίσκεται εκτός των στενών ορίων του νομού. Η ιδέα για επέκταση ωριμάζει.

Η δεύτερη γενιά στο τιμόνι
Η «αλλαγή φρουράς» στη διοίκηση της εταιρείας, στη δεκαετία του ΄80, σηματοδοτεί μια νέα εποχή. Το 1982 αναλαμβάνει δράση ο γιος του ιδρυτή και σημερινός πρόεδρος Παναγιώτης Τσιναβός, χημικός με μεταπτυχιακές σπουδές στο Μιλάνο και εξειδίκευση σε θέματα τεχνολογίας του γάλακτος. Η εταιρεία επεκτείνεται, δημιουργώντας το 1987 την πρώτη αποκλειστική αντιπροσωπεία παγωτού εκτός Σερρών, στην Ξάνθη, ενώ κατασκευάζει εργοστάσιο, στο οποίο εκτός από παγωτό μπορεί πλέον να παράγει και γιαούρτι. Αν και το παγωτό παραμένει και σήμερα η κύρια δραστηριότητα της ΚΡΙ ΚΡΙ, η είσοδός της σε όλο το φάσμα των προϊόντων τής γαλακτοβιομηχανίας ήταν αναπόφευκτη. Το 1991 αρχίζει την παραγωγή πρόβειου και αγελαδινού γιαουρτιού αλλά και την εξαγωγική της δραστηριότητα, με προορισμό τις αγορές των γειτονικών βαλκανικών χωρών. Ο κλάδος της γαλακτοβιομηχανίας αναπτύσσεται συνεχώς και η ανώνυμη εταιρεία ΚΡΙ ΚΡΙ, στην οποία έχει μετεξελιχθεί το μικρό ζαχαροπλαστείο, ακολουθεί τις εξελίξεις και «βγάζει εισιτήριο» για την ανταγωνιστική αγορά των Αθηνών. Οι συνθήκες ιδιαίτερα σκληρές. Ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο Σερραίος γαλακτοβιομήχανος, ο οποίος δηλώνει πως αν άρχιζε σήμερα, πάλι το επιχειρείν θα τον κέρδιζε: «Η ελευθερία του να διευθύνεις μια εταιρεία ανεξάρτητα, να παίρνεις αποφάσεις, να ριψοκινδυνεύεις, να δημιουργείς, να κερδίζεις, είναι εμπειρίες μοναδικές. Όλα αυτά, βέβαια, έχουν και το τίμημά τους: σκληρή δουλειά, άγχος, πιθανότητα αποτυχίας με το αντίστοιχο ψυχολογικό και υλικό κόστος».

Στην πρώτη τετράδα
Άγνωστη για τους Αθηναίους καταναλωτές, η σερραϊκή γαλακτοβιομηχανία αναζητά την τύχη της στην πρωτεύουσα λανσάροντας τα προϊόντα της.

Στην αρχή τα κίτρινα ψυγεία της ΚΡΙ ΚΡΙ λίγα. Όμως, ο τολμών νικά. Η επιμονή και η υπομονή έκανε την ΚΡΙ ΚΡΙ γνωστή και στα ψυγεία των Αθηνών, παρά τον έντονο ανταγωνισμό και μάλιστα της έδωσε μια θέση στην τετράδα της παγωτοβιομηχανίας δίπλα στη Νestle, την Αlgida και την ΕΒΓΑ, αλλά και μερίδια στην αγορά γιαουρτιού.

«Είναι αλήθεια ότι ο κλάδος της γαλακτοβιομηχανίας παρουσιάζει ιδιαίτερα αυξημένο ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων που τον απαρτίζουν. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ορισμένες επιχειρήσεις αισθάνονται έντονη την πίεση του ανταγωνισμού και βλέπουν το μέλλον τους ζοφερό. Στην ΚΡΙ ΚΡΙ έχουμε ορίσει συγκεκριμένη αναπτυξιακή στρατηγική και φροντίζουμε να την ακολουθούμε με συνέπεια. Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ποιότητα των προϊόντων μας, όπως και στην ταχύτητα ανταπόκρισης στις διαφοροποιημένες ανάγκες των καταναλωτών», λέει ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΚΡΙ ΚΡΙ.

Φρέσκο γάλα και Χρηματιστήριο
Το 2002, μόλις έναν χρόνο πριν από την είσοδο της εταιρείας στο Χρηματιστήριο, η ΚΡΙ ΚΡΙ μπαίνει και στο φρέσκο γάλα. Σήμερα, η εταιρεία έχει κατακτήσει το 6% της αγοράς παγωτού σε όλη τη χώρα και το 15% στη Βόρεια Ελλάδα, ενώ στην αγορά γιαουρτιού κατέχει μερίδιο 6%, αυξάνοντας συνεχώς τα μερίδιά της. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, άρχισε και την παραγωγή προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας- και μάλιστα ήταν από τις πρώτες γαλακτοβιομηχανίες που το τόλμησαν.

«Η παραγωγή προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας από την ΚΡΙ ΚΡΙ άρχισε μόλις τα τελευταία χρόνια. Τα προϊόντα αυτά δεν αποτέλεσαν ποτέ στρατηγικό μοχλό ανάπτυξης της εταιρείας. Ωστόσο, η παραγωγή τους αποτελεί ένα χρήσιμο μέσο για την αξιοποίηση της παραγωγικής ικανότητας του εργοστασίου μας. Σε όλες τις συνεργασίες μας, φροντίζουμε να παράγουμε προϊόντα private label με προστιθέμενη αξία, ώστε να ικανοποιούμε τους πελάτες μας, προσφέροντάς τα σε ανταγωνιστική τιμή αλλά, παράλληλα, να μας αποδίδουν και ικανοποιητικά μεγέθη κερδοφορίας», εξηγεί ο κ. Τσιναβός.

«Η ελευθερία του να διευθύνεις μια εταιρεία ανεξάρτητα, να παίρνεις αποφάσεις, να ριψοκινδυνεύεις, να δημιουργείς, να κερδίζεις, είναι εμπειρίες μοναδικές»