[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Εύχομαι να εξαφανιζόταν το Δημόσιο για να το ξαναφτιάξουμε καλύτερο

Είναι αδιανόητο
να μην
επιτρέπεται η
είσοδος του
Συνηγόρου του
Πολίτη στις
φυλακές, τονίζει
ο κ. Γιώργος
Καμίνης, που
χαρακτηρίζει
ευνουχισμένη τη
Δημόσια Διοίκηση
και
ταπεινωμένους
τους πολίτες.
Υποστηρίζει
πως ο
κοινοβουλευτικός
έλεγχος στον
Συνήγορο είναι
ευπρόσδεκτος
αρκεί να
ελέγχονται και
εκείνοι που
πρέπει να
υλοποιούν τις
προτάσεις των
ανεξάρτητων
Αρχών.
Γιατί δεν σας αφήνει να μπείτε στις φυλακές το υπουργείο Δικαιοσύνης;

Ρωτήστε το ίδιο. Εγώ πάντως, όσο θα είμαι Συνήγορος, θα προσπαθώ διαρκώς και επιμόνως να πείσω το υπουργείο Δικαιοσύνης ότι είναι προς το συμφέρον όλων (φυλακισμένων και διοίκησης των φυλακών) να έχει πρόσβαση στις φυλακές μια ανεξάρτητη αρχή. Η ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης φαίνεται να πιστεύει ότι η δημιουργία νέων σωφρονιστικών καταστημάτων θα λύσει το πρόβλημα της φυλακής.

Πώς αισθάνεστε βλέποντας κάθε χρόνο τους ίδιους φορείς να πρωτοστατούν στην κακοδιοίκηση;

Πέρα από ένα σημείο, η επανάληψη υποδηλώνει μαθησιακές δυσκολίες. Λιγότεροι δήμοι, λιγότερη κακοδιοίκηση. Γιατί;

Ο αριθμός των δήμων σε σχέση με το μέγεθος της χώρας και τον πληθυσμό της είναι υπερβολικά μεγάλος. Με λιγότερους δήμους, θα εξασφαλίζαμε ορθολογικότερη κατανομή ανθρώπινων και υλικών πόρων. Ένας μεγαλύτερος δήμος δεν θα έχτιζε παράνομα πάνω στην παραλία;

Η κακοδιοίκηση δεν είναι θέμα μεγέθους. Είναι όμως εύλογο να υποθέσει κανείς ότι οι μικροί δήμοι δυσχεραίνονται περισσότερο.

«Συχνή πρακτική αυθαιρεσίας των αστυνομικών οργάνων» αναφέρει η έκθεση. Υπάρχουν πολλές… ζαρντινιέρες;

Ακόμη και αν δεν υπάρχουν, θα τις εφευρίσκει η φαντασία μας, όσο η κοινωνία δεν θα πείθεται ότι ο αστυνομικός που παρανομεί τιμωρείται.

Και πόσο συχνή είναι η τιμωρία αστυνομικών;

Όσο δεν υπάρχει σωστή αναζήτηση των πειθαρχικών ευθυνών, σοβαρές αστυνομικές παρανομίες παραμένουν ατιμώρητες.

Προσλήψεις από το παράθυρο. Πληγή που δεν θα κλείσει ποτέ; Δυστυχώς, υπάρχουν κι άλλες. Τα τελευταία χρόνια πολλοί ικανοί νέοι άνθρωποι έχουν μπει στη Δημόσια Διοίκηση, κυρίως λόγω ΑΣΕΠ. Όμως ένα αραχνιασμένο σύστημα κρίσεων τους κρατά καθηλωμένους σε χαμηλές βαθμίδες της ιεραρχίας.

Τι φταίει; Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας που ενδίδουν σε συντεχνιακού χαρακτήρα πιέσεις.

Υπάρχει, λέτε, η λύση ελέγχου και εποπτείας από το ΑΣΕΠ. Έχουν τελικά ανεξαρτησία οι Αρχές;

Είναι λάθος να ανατεθούν όλοι οι διορισμοί στο ΑΣΕΠ. Κατά τα λοιπά, εξαρτάται πρωτίστως από τα ίδια τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών να περιφρουρήσουν την ανεξαρτησία τους.

Απαιτείται μεγαλύτερος έλεγχος των Αρχών, λένε τις τελευταίες ημέρες κυβερνητικά στελέχη. Το σχόλιό σας;

Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος επί των ανεξάρτητων Αρχών είναι ευπρόσδεκτος, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι περιλαμβάνει και τον έλεγχο αυτών που είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν τα πορίσματα των ανεξάρτητων Αρχών.

Πάτε στο εφημερεύον νοσοκομείο, αλλά τελικά από αμέλεια των γιατρών χάνετε το μάτι σας. Αρκεί η «ίαση» του Συνηγόρου;

Στις περιπτώσεις αυτές ο Συνήγορος του Πολίτη δεν προσφέρει ίαση, μπορεί όμως να συμβάλει στην πρόληψη, εντοπίζοντας τα κενά στην αναζήτηση των πειθαρχικών ευθυνών.

Οι γιατροί αυτοί τιμωρούνται; Ενίοτε.
Πόσο κοντά στον πολίτη είναι η Διοίκηση, όταν ο άνεργος από την Ίο πρέπει να ταξιδέψει στη Σύρο για να πάρει επίδομα;

Δεν αρκεί να ταξιδέψει. Συχνά είναι υποχρεωμένος και να διανυκτερεύσει σε ξενοδοχείο, χωρίς μάλιστα να είναι βέβαιο και ότι θα εξυπηρετηθεί κατά προτεραιότητα. Κι όλα αυτά για να εισπράξει ένα γλίσχρο επίδομα ανεργίας. Γι΄αυτό και πολλοί άνεργοι νησιώτες προτιμούν να χάσουν το επίδομα, παρά να υποβληθούν σ΄ αυτήν την ταλαιπωρία.

Κακοί υπάλληλοι, κακό σύστημα ή η νομοθεσία ευθύνεται για την ταλαιπωρία; Υπάλληλοι χωρίς κίνητρα για να διακριθούν, που συνήθως εργάζονται σε ανορθολογικές συνθήκες.

Η κακοδιοίκηση, ιδίως στη χώρα μας, είναι κυρίως ζήτημα ηθών, αντιλήψεων και νοοτροπίας.

Σπανίως φταίει η ποιότητα της νομοθεσίας, χωρίς αυτό βεβαίως να σημαίνει ότι νομοθετούμε σωστά.

Δέκα χρόνια Συνήγορος του Πολίτη. Ο πολίτης το ξέρει; Εμείς πάντως δεν κρύβουμε την ηλικία μας.

Κλείσατε τον Απρίλιο τη θητεία σας ως επικεφαλής της Αρχής. Η γεύση που σας μένει;

Η θητεία έληξε, παρατείνεται όμως έως ότου εκλεγεί ο επόμενος Συνήγορος.

Ξεμπερδέψαμε λοιπόν και με το επιδόρπιο και βρισκόμαστε πια στο «χωνευτικό» (γκράπα, λιμοντσέλο, γκραν μαρνιέ κ.τ.λ.). Θα σας απαντήσω λοιπόν στο τέλος του γεύματος.

Με ποια λέξη θα χαρακτηρίζατε τον θεσμό;

Πειθαναγκαστικό. Τη Δημόσια Διοίκηση; Ευνουχισμένη. Και τους πολίτες; Ταπεινωμένους. Αν κάνατε μία ευχή για το Δημόσιο, αυτή θα ήταν… … να εξαφανιζόταν, για να το φτιάξουμε ξανά από την αρχή (καλύτερο, ελπίζω, γιατί ποτέ δεν ξέρεις).