[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Χαμογέλα Σεγκολέν…

Στους διαδρόμους του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος οι λεγόμενοι ελέφαντες,- πώς λέμε εμείς δεινόσαυροι- αναρωτιούνται γιατί χαμογελά η Σεγκολέν.

Έπρεπε να κλαίει κατά τη γνώμη τους; Δεν ξέρουν πως οι γυναίκες δεν κλαίνε;

Χαμογέλα Σεγκολέν και άσε τους να λένε. Σε έναν μήνα είναι οι βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία. Η μάχη συνεχίζεται. Φόρα τα ταγεράκια σου, αυτή τη νέα έννοια ταγέρ που λανσάρισες, το σακάκι κάπως αυστηρό αλλά κομψό, με έγνοια για κάτι το τσαχπίνικο, το καλαίσθητο, τη φούστα πιο ελεύθερη, αεράτη, μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στο καθωσπρέπει και στο απρόβλεπτο, το αγωνιστικό και το ευαίσθητο, και μην το βάζεις κάτω.

Επιτομή της γαλλικής φινέτσας η γυναίκα, αλλά οι περισσότεροι δεν εκτιμούν τη γαλλική φινέτσα, ή την ένιωσαν ευάλωτη, εκτεθειμένη, σαν κάτι να την απειλεί και να της χρειάζεται προστάτης. Και δέχθηκαν προστάτη τον σαρκοβόρο Σαρκοζί, που τους εγγυάται σύνορα ασφαλή, αδιαπέραστα, αγκαθωτά συρματοπλέγματα γύρω από την προνομιούχο Ευρώπη, τα οποία θα σταματάνε στην Ελλάδα! Εμάς μας ρώτησε;

Δεν ψηφίζουμε στη Γαλλία, αλλά θα έπρεπε. Ειδικά αυτή τη φορά, που ουσιαστικά ο τύπος κέρδισε τις εκλογές στις πλάτες τις δικές μας.

Θεωρεί δεδομένο ότι δεν έχουμε καλύτερη δουλειά να κάνουμε από το να φυλάμε τα τείχη που θέλει αυτός να υψώσει στην Ευρώπη. Σου λέει, αυτοί οι παλαβοί, πληρώνουν που πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους για όπλα, μέχρι δομημένα ομόλογα από τα λεφτά για τις συντάξεις, ας κρατάνε τα πόστα στα φυλάκια και στις συνοριακές γραμμές! Δεν φαντάστηκε ότι θα είχαμε αντιρρήσεις. Ίσως περιμένει να πούμε κι ευχαριστώ. Τις δικές μας σάρκες ροκανίζει ο άσαρκος! Χαμογέλα Σεγκολέν, κράτα ψηλά το κεφάλι, και τη σημαία, και την αληθινή ψυχή της ανοιχτής Γαλλίας… Ξέρεις, εμείς εδώ σε χρειαζόμαστε περισσότερο από τους αγαπητούς σου συμπατριώτες…