[ ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Ήταν πάντα έτοιμος να κάνει κάτι καινούργιο στη μουσική ή στη ζωή

ΤΙ ΕΙΝΑΙ εκείνο άραγε στο τσέλο που ωθεί τους ωραιότερους μουσικούς του να γίνονται υποδείγματα ήθους για το ανθρώπινο είδος; Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι πως μέσα από τα πολλά δεινά που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα στην Ευρώπη, πρώτος ο Πάμπλο Καζάλς και ύστερα ο Μστισλάβ Ροστροπόβιτς ξεχώρισαν ως γιγάντιες προσωπικότητες της μουσικής που έκαναν το τσέλο τους να εξυμνήσει τις έννοιες της απώλειας, της ελπίδας και της ελευθερίας. Ο Καζάλς ήταν εκείνος που έφερε τον Μπαχ και την κλασική μουσική κοντά στο κοινό. Ο Ροστροπόβιτς ήταν εκείνος που διασφάλισε τη θέση του εκεί, κοντά στο κοινό, αποτελώντας έμπνευση για τις συνθέσεις του Προκόπιεφ και του Σοστακόβιτς.

Ο Καζάλς δεν έζησε για να δει την Καταλωνία και την Ισπανία ολόκληρη να αναδύονται από την τυραννία του Φράνκο. Όμως ο Ροστροπόβιτς όχι μόνο είδε τη Ρωσία να αποτινάσσει την τυραννία του κομμουνισμού, αλλά έπαιξε και αποφασιστικό ρόλο στην επίτευξη αυτού του γεγονότος.

Ο Ροστροπόβιτς, που πέθανε σε ηλικία 80 ετών, υπήρξε δύναμη ζωής με ακαταμάχητη ενέργεια και γενναιοδωρία. Ήταν πάντα έτοιμος να κάνει κάτι καινούργιο στη μουσική ή στη ζωή. Αν έζησε ποτέ ένας άνθρωπος που έκανε κάθε στιγμή ολοκληρωτικά δική του, ήταν εκείνος.