ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Σύγκρουση Δεξιάς – Αριστεράς

Μια καθαρή σύγκρουση Δεξιάς- Αριστεράς, με σαφές πλεονέκτημα του ηγέτη της πρώτης, επέλεξαν χθες οι Γάλλοι ψηφοφόροι με τη μαζική προσφυγή τους στις κάλπες. Ρυθμιστής του τελικού αποτελέσματος θα είναι ο κεντρώος υποψήφιος Φρανσουά Μπαϊρού, που ήλθε τρίτος. Καταστροφικά είναι τα αποτελέσματα για τον ακροδεξιό Ζαν-Μαρί Λεπέν, που λαμβάνει το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του, για τους κομμουνιστές και τους Πράσινους.
Τη συσπείρωση του γαλλικού λαού γύρω από ένα νέο γαλλικό όνειρο υποσχέθηκε ο ηγέτης της Δεξιάς Νικολά Σαρκοζί, λίγο μετά την ανακοίνωση του ποσοστού του, που είναι το υψηλότερο που πετυχαίνει στον πρώτο γύρο υποψήφιος της Δεξιάς από το 1974. Υπό τις επευφημίες των οπαδών του, ο 52χρονος Σαρκοζί τόνισε ότι οι Γάλλοι τάχθηκαν υπέρ μιας αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο σχέδια για την κοινωνία. Προκειμένου τώρα να εκπληρώσει τη μεγαλύτερη φιλοδοξία της ζωής του, θα πρέπει να κερδίσει τις ψήφους τόσο της Ακροδεξιάς

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ

Χθες βράδυ το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων ΙΡSΟS, έδωσε τον Σαρκοζί νικητή στον β΄ γύρο με ποσοστό 54%

όσο και του Κέντρου. Χθεσινοβραδινή εκτίμηση του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων ΙΡSΟS, πάντως, παρουσιάζει τον Σαρκοζί νικητή στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 54%.

Ζωντανές ελπίδες
Ανακούφιση επικρατούσε χθες το βράδυ στο στρατηγείο της υποψήφιας των Σοσιαλιστών Σεγκολέν Ρουαγιάλ, αφού απετράπη το χειρότερο: να αποκλειστεί από τον δεύτερο γύρο, όπως είχε συμβεί το 2002 με τον Λιονέλ Ζοσπέν. Άγνωστη μέχρι πριν από τρία χρόνια, η 53χρονη Σεγκολέν κατόρθωσε να επιβάλει την παρουσία της και να διατηρήσει ζωντανές τις ελπίδες για ανάδειξή της στην προεδρία, έστω κι αν η απόσταση που τη χωρίζει από τον Σαρκοζί είναι σημαντική. Ο στόχος της θα είναι ασφαλώς να συγκροτήσει ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο «αντισαρκοζικό» μέτωπο. Αυτό ζήτησε άλλωστε και ο Φρανσουά Ολάντ, γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και σύντροφός της.

Απέναντι σε αυτούς τους δύο υποψηφίους, ο Μπαϊρού κατόρθωσε να διασφαλίσει έναν χώρο ως υποψήφιος του αντισυστήματος, τριπλασιάζοντας το ποσοστό που είχε λάβει το 2002. Όπως δήλωσε εκπρόσωπός του, ο αρχηγός του UDF θα ακούσει τι έχουν να πουν ο Σαρκοζί και η Σεγκολέν προτού εκφράσει τη θέση του για τον δεύτερο γύρο.

Τη δική του θέση, ο Ζαν-Μαρί Λεπέν θα την ανακοινώσει την Πρωτομαγιά. Χθες, πάντως, δεν μπορούσε να κρύψει την απογοήτευσή του. «Νόμιζα πως οι Γάλλοι είναι δυσαρεστημένοι με τα 7 εκατομμύρια των φτωχών και το έλλειμμα των 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ» τόνιζε. «Έκανα λάθος. Είναι ικανοποιημένοι. Απόδειξη, ότι επανεξέλεξαν τα κόμματα που είναι υπεύθυνα για τη σημερινή κατάσταση». Σύμφωνα με τους αναλυτές, το 80% των ψήφων του θα διοχετευθεί στον δεύτερο γύρο στον Νικολά Σαρκοζί.

Τη συντριβή γνώρισαν και τα κόμματα της «ριζοσπαστικής Αριστεράς», καθώς και οι Πράσινοι, ενώ δεν πήγε καλά και ο Ζοζέ Μποβέ. Διασώθηκε μόνο ο Ολιβιέ Μπεζανσενό, υποψήφιος της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Λίγκας. Οι ηγέτες όλων αυτών των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένης (για πρώτη φορά) και της Αρλέτ Λαγκιγιέ από την Εργατική Πάλη, κάλεσαν χθες τους οπαδούς τους να υπερψηφίσουν στον δεύτερο γύρο τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Αυτό σημαίνει για την τελευταία ένα επιπλέον ποσοστό που φτάνει γύρω στο 10%.

Αίσθηση προκάλεσε η υψηλή συμμετοχή, που έσπασε όλα τα ρεκόρ. Πολλοί περίμεναν ότι ο μεγάλος αριθμός των νέων ψηφοφόρων, κάπου 3,3 εκατομμύρια, θα ωφελούσε πρωτίστως την Αριστερά. Όπως αποδείχθηκε, εξίσου ικανοί να κινητοποιήσουν μαζικά τους ψηφοφόρους είναι τόσο η Δεξιά όσο και το Κέντρο.


Προσφορές και… κίνητρα

Εκπτωτικά εισιτήρια στον κινηματογράφο και άλλα κίνητρα προσείλκυσαν τους Γάλλους ψηφοφόρους στις κάλπες.

1ΜΕΤΑΞΥ των κινήτρων για τους ψηφοφόρους της Λίλλης ήταν δωρεάν εισιτήρια για κουκλοθέατρο. Στην πόλη Σεντ-Ομέρ μοίραζαν εκπτωτικά εισιτήρια για τον κινηματογράφο, με την επίδειξη της κάρτας του ψηφοφόρου.

2ΜΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ κέτερινγκ, η Πρεμιέρ Ετουάλ, προσέφερε ειδικό πιάτο για καθέναν από τους βασικούς υποψηφίους: «γλυκό και θηλυκό» κοτόπουλο φρικασέ για τη Σεγκολέν, αρνάκι σχάρας για τον Σαρκοζί «για σαρκοβόρα που τους αρέσουν οι έντονες γεύσεις» και πάπια από τη γενέτειρά του Νότια Γαλλία για τον Μπαϊρού.

3 ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ που αποδείκνυαν ότι είχαν ρίξει το ψηφοδέλτιό τους στην κάλπη, μια λέσχη κανόε-καγιάκ της Νάντης προσέφερε 2 ώρες κανό δωρεάν. 4ΜΕΓΑΛΟΙ κερδισμένοι βγήκαν οι εταιρείες διανομής φαγητού κατ΄ οίκον και οι αλυσίδες πίτσας, χάρη στα πάρτι και τις συναθροίσεις μετά τη λήξη της ψηφοφορίας.
Ψήφισε σχεδόν το 85%

ΡΕΚΟΡ έσπασε η συμμετοχή των ψηφοφόρων στον χθεσινό, πρώτο γύρο, των γαλλικών προεδρικών εκλογών: με βάση τα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών έφτασε το 84,56%. Το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής μέχρι τώρα έχει σημειωθεί στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1965 (84,75%). Ο μεγάλος αριθμός των αναποφάσιστων έκανε τους αναλυτές να εκφράζουν φόβους για σημαντική αποχή- τελικά όμως δεν επιβεβαιώθηκαν αφού οι ψηφοφόροι προσήλθαν μαζικά στις κάλπες, πιστοί στο μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξαν τους τελευταίους μήνες για αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Καιρού επιτρέποντος μάλιστα, μιας και η Γαλλία ήταν χθες ηλιόλουστη, μέχρι τις δώδεκα το μεσημέρι είχε ψηφίσει το 31,21% του εκλογικού σώματος, έναντι 21,4% στις εκλογές του 2002. Στις πέντε το απόγευμα η συμμετοχή είχε φτάσει στο 73,87%, έναντι 58,5% στον πρώτο εκλογικό γύρο του 2002.


«Ψαρεύουν» στο Κέντρο

Ο πρώτος γύρος κρίθηκε αλλά, κατά μία έννοια, η πραγματική μάχη για τη γαλλική προεδρία τώρα ξεκινάει. Τις επόμενες 15 ημέρες, ο Νικολά Σαρκοζί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ θα κονταροχτυπηθούν για το μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» των ψηφοφόρων που επέλεξαν χθες να τους… μαυρίσουν.
Στα αρχηγεία των δύο μονομάχων, σύμβουλοι και αναλυτές πρέπει να έχουν ήδη ριχτεί στους υπολογισμούς, ίσως και τα τηλέφωνα. Όλοι γνωρίζουν πως το κλειδί για την πόρτα του προεδρικού μεγάρου βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στα χέρια του Φρανσουά Μπαϊρού- διότι οι ψηφοφόροι του ακροδεξιού Λεπέν γίνονται σχεδόν αυτόματα ψηφοφόροι του Δεξιού υποψήφιου στον β΄ γύρο».

Η περίπτωση Μπαϊρού όμως είναι διαφορετική. Ο κεντρώος υποψήφιος προσείλκυσε τόσο ψηφοφόρους της Αριστεράς, που δεν «πείστηκαν» από την Σεγκολέν Ρουαγιάλ, όσο και ψηφοφόρους της Δεξιάς, που «φοβήθηκαν» τον Νικολά Σαρκοζί· ορισμένοι μάλιστα δήλωναν προεκλογικά πως προσείλκυσε και παλιούς ψηφοφόρους του Λεπέν που τον στήριζαν από απλή αντίσταση στο «σύστημα» και τη δικομματική παράδοση της Γαλλίας. Πού θα πάνε τώρα αυτές οι ψήφοι; Ιδού το μεγάλο ερώτημα.

Φλερτ με το κέντρο
Προκειμένου να δικαιώσει την πεποίθησή της πως «έχει έρθει η ώρα των γυναικών», η Σεγκολέν πρέπει μέσα στις δύο επόμενες εβδομάδες να κερδίσει όλη την ψήφο Μπαϊρού. Έχοντας αφήσει οριστικά πίσω της τον φόβο του αποκλεισμού, ενισχυμένη από αυτό που ο πρώην υπουργός Πολιτισμού Ζακ Λανγκ αποκάλεσε «προσωπική της νίκη», θα κάνει το παν προκειμένου να μετατρέψει την 6η Μαΐου σε δημοψήφισμα εναντίον του Νικολά Σαρκοζί. Πριν από τον πρώτο γύρο, επέλεξε να απορρίψει τις εκκλήσεις επιφανών Σοσιαλιστών, όπως ο Μισέλ Ροκάρ και ο Μπερνάρ Κουσνέρ, για συμμαχία με τον Φρανσουά Μπαϊρού. Ένα διακριτικό «φλερτ» με το κέντρο, ωστόσο, το καλλιεργεί από την αρχή της εκστρατείας με θέσεις και προτάσεις που σόκαραν πολλούς Αριστερούς, όπως αυτή για τον εγκλεισμό ανήλικων παραβατών σε κέντρα με στρατιωτική στελέχωση. Μόλις πρόσφατα, ο σύντροφός της και ηγέτης των Σοσιαλιστών Φρανσουά Ολάντ, δήλωσε βέβαιος πως αν περάσει στον δεύτερο γύρο, η τρυφερή πλην όμως αποφασιστική Σεγκολέν θα συνθλίψει τον αδιάλλακτο Σαρκοζί. Ίδωμεν…


Συνδύασε αριστερές αναφορές και ακροδεξιές προτάσεις

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ της προεκλογικής εκστρατείας, ο 52χρονος επικεφαλής του κυβερνώντος UΜΡ και μέχρι πολύ πρόσφατα υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας προσπάθησε να ταιριάξει τα αταίριαστα: να καθησυχάσει, αφενός, όλους όσοι τον θεωρούν «νευρικό», «απρόβλεπτο» και «επικίνδυνο» εντάσσοντας στις ομιλίες του ολίγον από Ζορές και Μπλουμ (θρυλικές φιγούρες της γαλλικής Αριστεράς), να αλιεύσει, αφετέρου, ψήφους της Ακροδεξιάς, προτείνοντας μεταξύ άλλων τη δημιουργία ενός υπουργείου Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας και εμμένοντας να αποκαλεί «σκουπίδια» τους ταραξίες-μετανάστες των υποβαθμισμένων προαστίων. Με μια μικρή βοήθεια από τον Λεπέν που τον κατηγόρησε ότι είναι «ο υποψήφιος της μετανάστευσης», πρόβαλε το γεγονός ότι ο πατέρας του ήταν Ούγγρος μετανάστης και ο παππούς του από την πλευρά της μητέρας του Εβραίος της Θεσσαλονίκης ως απτή απόδειξη της πεποίθησής του πως «η Γαλλία δίνει τα πάντα σε όποιον ξέρει να την αγαπά και να τη σέβεται». Υπονόμευσε μεθοδικά την κυριότερη αντίπαλό του, τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, «διαδίδοντας δεξιά και αριστερά πως είναι ανίκανη» και έκανε ό,τι μπορούσε προκειμένου να βγάλει από τη μέση το εμπόδιο Μπαϊρού. Εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ωστόσο ένα μεγάλο εμπόδιο: το σύνθημα ΤSS, Τout Sauf Sarkozy, Όλα εκτός Σαρκοζί.

ΕΙΠΕ

Προσερχόμενος μαζικά στις κάλπες, ο γαλλικός λαός εξέφρασε την επιθυμία να μην αφήσει κανέναν άλλον να μιλά στη θέση του τοποθετώντας με πρώτο στον πρώτο γύρο. Δεν θα προδώσω αυτή την εμπιστοσύνη και δεν θα απογοητεύσω αυτή την ελπίδα. Θέλω να ενώσω τη Γαλλία πίσω από ένα νέο γαλλικό όνειρο… που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω

Προκρίθηκε παρά τις γκάφες και τις επιθέσεις

ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ δεν ήταν καθόλου επιεικείς με την προεκλογική της εκστρατεία: την χαρακτήρισαν σε ποσοστό 63% «κακή». Έπειτα από μια πολύ δυνατή αρχή- την πανηγυρική της νίκη στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του Σοσιαλιστή υποψήφιου προέδρου- η 54χρονη Σεγκολέν έχασε πολλούς πόντους κατ΄ αρχάς με τη μεγάλη διάρκεια της «συμμετοχικής φάσης» της εκστρατείας της και στη συνέχεια με μια σειρά από γκάφες (επαίνεσε το δικαστικό σύστημα της Κίνας, μίλησε για «θαρρότητα», τάχθηκε υπέρ ενός ανεξάρτητου Κεμπέκ…) που ενίσχυσαν τη θεωρία της «ανικανότητας». Δέχθηκε επιθέσεις από στενούς συνεργάτες της (όπως τον Ερίκ Μπεσόν, πρώην οικονομικό της σύμβουλο, ο οποίος κυκλοφόρησε και βιβλίο με τίτλο «Ποιος γνωρίζει την κυρία Ρουαγιάλ;»), δέχθηκε και μεγάλη αμφισβήτηση από τους «ελέφαντες» του κόμματος. Όπως και τον Μάρτιο του 2004, όταν νίκησε στην έδρα του, το Πουατού-Σαράντ, τον τότε πρωθυπουργό, τον ΖανΠιερ Ραφαρέν και έγινε η μόνη γυναίκα-περιφερειάρχης της Γαλλίας, έτσι και τώρα η Σεγκολέν Ρουαγιάλ γέλασε τελευταία.

Προκειμένου να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Γαλλίας, όμως, η Σεγκολέν πρέπει να δώσει τις επόμενες δύο εβδομάδες τον ευφυέστερο εαυτό της.

ΕΙΠΕ

Καλώ κοντά μου όλους εκείνους και όλες εκείνες που θέλουν να θριαμβεύσει η Δημοκρατία του σεβασμού… Είμαι έτοιμη να δώσω τη μάχη της αλλαγής ώστε να σταθεί ξανά η Γαλλία όρθια. Δεσμεύομαι να γίνω η εγγυήτρια πρόεδρος ενός αμερόληπτου κράτους, που δεν θα είναι όμηρος καμίας φατρίας, καμίας ομάδας πίεσης, καμίας οικονομικής δύναμης

Θα μας λείψει ο Ζακ Σιράκ

Είναι εύκολο να υποτιμήσει κανείς τον Ζακ Σιράκ. Χθες πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία και σύντομα, μετά και τον δεύτερο και τελικό γύρο, ο Σιράκ, ο 74χρονος απερχόμενος πρόεδρος, θα αποχωρήσει από το προσκήνιο χωρίς να θρηνήσει κανείς το πέρασμά του.

Η αλήθεια είναι ότι σε σχεδόν όλους τους τομείς ο Σιράκ έχει πράξει ορθώς. Όπως και στην εξωτερική πολιτική της Γαλλίας, όταν ανέδειξε τον ηγετικό ρόλο της χώρας εναντίον του αμερικανικού πολέμου στο Ιράκ το 2003. Με αυτόν

ΘΟΛΟ ΤΟΠΙΟ

Ούτε ο Σαρκοζί ούτε η Ρουαγιάλ διαθέτουν την ιστορική επίγνωση του Σιράκ για το τι διακυβεύεται στην οικοδόμηση της Ευρώπης

τον τρόπο, ο πρόεδρος έσωσε την τιμή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και την αξιοπιστία της διεθνούς κοινότητας.

Ο Σιράκ είναι αρκετά μεγάλος για να μπορεί να εκτιμήσει το χρέος της Ευρώπης στην Αμερική- κατά την 60ή επέτειο από την απόβαση στη Νορμανδία είπε με κάθε ειλικρίνεια πως «η Γαλλία ποτέ δεν θα ξεχάσει τι χρωστάει στην Αμερική, τη σταθερή της φίλη και σύμμαχο»- αλλά και αρκετά Γκωλιστής ώστε να αντιταχθεί στις κρίσεις μεγαλομανίας της Ουάσιγκτον. Ο διάδοχός του Νικολά Σαρκοζί δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Ο θαυμασμός και η γνώση του Σαρκοζί για τις ΗΠΑ μοιάζουν περιορισμένες στους δείκτες της οικονομικής τους ανάπτυξης. Αντιτίθεται στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποιώντας φρασεολογία που έντονα δείχνει την έλλειψη ανοχής του: «Εάν αφήσετε 100 εκατομμύρια Τούρκους μουσουλμάνους να εισέλθουν στην Ένωση, τότε τι θα απογίνει;», έχει πολλές φορές αναρωτηθεί δημοσίως.

Ο Γκωλισμός του όμως είναι σημαδεμένος από την αδυναμία σε λέξεις- κλειδιά της Δεξιάς, όπως «έθνος» και «ταυτότητα», για να μην αναφερθούμε στη λέξη «αλήτες» στις ταραχές του Μαρτίου του 2006 όταν είχε χαρακτηρίσει τους νέους των υποβαθμισμένων προαστίων του Παρισιού, με τις οποίες κατόρθωσε να προσελκύσει ψηφοφόρους του Ζαν-Μαρί Λεπέν.

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, η υποψήφια των Σοσιαλιστών, πάσχει από το σύμπλεγμα της Ζαν Ντ΄Αρκ (στην ανακοίνωση της υποψηφιότητάς της για τις προεδρικές εκλογές τον περασμένο Οκτώβριο, είπε ότι άκουγε «φωνές» που την καλούσαν να το πράξει αυτό και να αποδεχτεί «αυτήν την αποστολή για τη Γαλλία»). Ακολουθεί μια γραμμή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ήπιας» δημαγωγίας. Σε μείζονα ζητήματα- Σύνταγμα της Ε.Ε., είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη- έχει αποφύγει να δεσμευτεί, υποσχόμενη αντίθετα να «ακούσει τον λαό».

Πολλοί εκ των Σοσιαλιστών υποστηρικτών της κατορθώνουν να είναι ταυτόχρονα και αντιαμερικανοί και αντιευρωπαίοι: ενδεχόμενη νίκη της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, επομένως, πιθανότατα θα αποδυνάμωνε την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να ενισχύσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη διατλαντική υπόσταση της Γαλλίας- θα ήταν ένας αριστερίστικος καθρέφτης της ατζέντας των νεοσυντηρητικών αρχιτεκτόνων της αμερικανικής πολιτικής.

Ούτε ο Σαρκοζί ούτε η Ρουαγιάλ διαθέτουν την ιστορική επίγνωση του Ζακ Σιράκ για το τι διακυβεύεται στην οικοδόμηση της Ευρώπης: όμως είναι σημαντικό και όποιος θα επιχειρούσε να το αποδυναμώσει θα έπαιζε με τη φωτιά.

Με την αποχώρηση του Ζακ Σιράκ, αποχαιρετάμε τον τελευταίο θιασώτη μιας ευρωπαϊκής διακυβέρνησης από τη γενιά εκείνη που ακόμα θυμόταν πού μπορούσε να οδηγήσει τη διαιρεμένη Ευρώπη. Φοβούμαι πως θα μας λείψει.

Ο Τόνι Τζουντ είναι ιστορικός,διευθυντής του Ινστιτούτου Ρεμάρκ στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.


Ο τρίτος άνθρωπος έχει ρεύμα

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ τον είχαν ξεγράψει. Ο κεντρώος Φρανσουά Μπαϊρού, που δεν είχε πιάσει ούτε το 7% στις προεδρικές εκλογές του 2002, δεν είχε ελπίδες. Όμως ο Μπαϊρού ισχυροποιήθηκε και απέδειξε ότι έχει ρεύμα. Μάλιστα, λίγο πριν από το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας απέσπασε τον χαρακτηρισμό του «τρίτου ανθρώπου», εκείνου δηλαδή ο οποίος θα μπορούσε να κάνει ακόμη και την έκπληξη στις προεδρικές εκλογές. Ο 55χρονος ηγέτης της Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF) είναι εκείνος ο οποίος επιχείρησε να γεφυρώσει το «προϊστορικό»- όπως το ονομάζει- χάσμα ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά. Αν και κάποιες δημοσκοπήσεις τον ήθελαν να κερδίζει και τον Σαρκοζί και τη Ρουαγιάλ, αν περνούσε στον δεύτερο γύρο, ο Μπαϊρού κατέλαβε χθες την τρίτη θέση, αλλά η ψήφος που θα δώσουν στον δεύτερο γύρο οι ψηφοφόροι του, είτε στη Σεγκολέν είτε στον Σαρκοζί, θα έχει αποφασιστική σημασία. Γιος αγρότη από τη νοτιοδυτική Γαλλία, πιστός καθολικός και πατέρας έξι παιδιών, σπούδασε λογοτεχνία και εργάστηκε ως δάσκαλος, ενώ παράλληλα βοηθούσε τη μητέρα του στις αγροτικές εργασίες. Η πολιτική τον γνώρισε κατά τη δεκαετία του 1980, οπότε εντάχθηκε στους κόλπους του UDF ενώ κατά τη δεκαετία του 1990 διετέλεσε υπουργός Παιδείας σε κεντροδεξιές κυβερνήσεις.

Η απουσία μεγάλης προσωπικής περιουσίας πιστεύεται ότι ήταν ένας από τους παράγοντες που τον έφεραν κοντά στους ψηφοφόρους.

«Είτε είσαι υποστηρικτής των Σοσιαλιστών είτε της Δεξιάς, έχεις τα ίδια προβλήματα μ΄ εμάς. Ας τα λύσουμε μαζί», πρότεινε πριν από τις εκλογές, καθιστώντας σαφή την άποψή του περί αναγκαιότητας να σχηματιστεί κυβέρνηση ενότητας στη Γαλλία.


Πενιχρό ποσοστό

ΒΑΡΥ ΠΛΗΓΜΑ υπέστησαν οι υποψήφιοι της γαλλικής Αριστεράς. Τα αριστερά κόμματα και οι «πράσινοι», που στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2002 είχαν συγκεντρώσει συνολικά ποσοστό μεγαλύτερο του 28%, αυτήν τη φορά περιορίστηκαν σε ένα πενιχρό 10%. Η ήττα ήταν ιδιαίτερα βαριά για τον ακτιβιστή κατά της παγκοσμιοποίησης και αγρότη Ζοζέ Μποβέ, ο οποίος με τις καταλήψεις του είχε απασχολήσει πολλές φορές τη γαλλική αστυνομία και τα μέσα ενημέρωσης: συγκέντρωσε μόλις το 1,4% των ψήφων. Η επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας Μαρί-Ζορζ Μπιφέ έλαβε μόλις το 1,8%. Στην αφάνεια έμειναν και οι «πράσινοι» με ποσοστό 1,5%, ενώ οι τρεις τροτσκιστές υποψήφιοι συγκέντρωσαν όλοι μαζί ποσοστό 6%.
Τέλος εποχής για τον ακροδεξιό

ΜΕΧΡΙ την τελευταία στιγμή ο ακροδεξιός Ζαν Μαρί Λεπέν έβλεπε να προκρίνεται στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών. Ωστόσο, τα αποτελέσματα τον διέψευσαν, επιβεβαιώνοντας τις δημοσκοπήσεις που τον ήθελαν τέταρτο και τελευταίο από τους βασικούς υποψηφίους.

Είναι ο Γάλλος πολιτικός που πιστεύει ότι όσο πιο γρήγορα εξαφανιστούν οι Βορειοαφρικανοί μετανάστες της Γαλλίας τόσο το καλύτερο. Μισεί την Ευρωπαϊκή Ένωση- αν και είχε εκλεγεί ευρωβουλευτής- χαρακτηρίζει το ευρώ «νόμισμα κατοχής» και το Ολοκαύτωμα «λεπτομέρεια» στην ιστορία.

Το σοκ του 2002- όταν ο Λεπέν ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, αποκλείοντας τον υποψήφιο των Σοσιαλιστών Λιονέλ Ζοσπέν- δεν επαναλήφθηκε. Η συγκεκριμένη προσπάθειά του για την προεδρία, η πέμπτη στη σταδιοδρομία του, πιστεύεται ότι ήταν και η τελευταία για τον 78χρονο Λεπέν. Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να συμμετάσχει και στις επόμενες προεδρικές εκλογές: «Όλα εξαρτώνται από το πόσο δραστήριος θα νιώθω. Και μου έχουν πει ότι όσο πιο πολύ δουλεύω τόσο περισσότερο αυξάνονται και οι πιθανότητές μου να ζήσω περισσότερο», είπε πρόσφατα.

Επί δεκαετίες παρέμεινε η φωνή της ακροδεξιάς στη Γαλλία. Εξελέγη πρώτη φορά στη γαλλική Εθνοσυνέλευση το 1956, προκαλώντας πονοκέφαλο ακόμη και στην παραδοσιακή δεξιά. Έπρεπε να περιμένει όμως μέχρι το 1972 για να ιδρύσει το κόμμα του, το Εθνικό Μέτωπο, και μέχρι τη δεκαετία του ΄80 για να το αναδείξει στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας.