Αμφιβάλλουν για τα παιδιά τους
«Άραγε είναι δικό μου;». Εκτιμήσεις που χαρακτηρίζονται «ρεαλιστικές», κάνουν λόγο για ένα 5% περιπτώσεων που ο πατέρας του παιδιού δεν είναι και ο γεννήτοράς του
Η μικρή πόλη Μαλς στο Νότιο Τιρόλο προσπαθεί να συνέλθει από το σκάνδαλο που ξέσπασε στις αρχές Φεβρουαρίου. Μία νεαρή σερβιτόρα σε μπαρ αναζητά τον πατέρα του παιδιού που έφερε στον κόσμο στο τέλος του περασμένου χρόνου. Υποψήφιοι είναι 13 άντρες της κωμόπολης των 1.700 κατοίκων.
Σε αυτούς συγκαταλέγονται οι μισοί ποδοσφαιριστές της τοπικής ομάδας και αρκετοί τοπικοί πολιτικοί παράγοντες. Ο δικηγόρος της, προσπαθώντας να ρίξει τους τόνους του σκανδάλου, έκανε ακριβώς το αντίθετο με τη διευκρίνιση ότι «δεν ζητήθηκε γραπτώς από τους 13 φερόμενους ως πατέρες τεστ πατρότητας». Στο τέλος όμως μάλλον δεν θα το αποφύγουν. Στη Γερμανία το τεστ πατρότητας απασχόλησε στα μέσα Φεβρουαρίου το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο με μία απόφαση επί της αρχής περί της νομιμότητας των μυστικών τεστ πατρότητας. Την προσφυγή έκανε ο Φρίντριχ Σ., ο οποίος είχε προσπαθήσει μάταια να αποδείξει με ένα τεστ πατρότητας ότι δεν είναι ο βιολογικός πατέρας του παιδιού του. Ο ίδιος έμαθε σε εφηβική ηλικία ότι ο πατέρας του δεν ήταν ο γεννήτοράς του. Συμπτωματικά δε, μέσω άλλων ιατρικών εξετάσεων, πληροφορήθηκε ότι ήταν μόνον 10% ικανός προς τεκνοποίηση, αλλά η σύζυγός του αρνούνταν κατηγορηματικά να συμφωνήσει σε ένα τεστ πατρότητας. Η συγκατάθεσή της ήταν απαραίτητος όρος για τη νομιμοποίηση του τεστ. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε τώρα ότι τα μυστικά τεστ θα συνεχίσουν να μην έχουν νομική ισχύ. Καλείται όμως ο νομοθέτης να κατεβάσει τον πήχυ, ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε πατέρες που έχουν σοβαρές αμφιβολίες να καταφεύγουν σε τεστ πατρότητας.
Η νομοθεσία. Στη Γερμανία υπολογίζεται ότι περίπου 40.000 τον χρόνο καταφεύγουν σε μυστικά τεστ πατρότητας, προκειμένου να μάθουν αν το παιδί είναι πράγματι δικό τους. Η νομοθεσία όμως προστατεύει τις μητέρες, στις οποίες αναγνωρίζει το δικαίωμα προστασίας των προσωπικών δεδομένων του παιδιού. Χωρίς τη συγκατάθεσή τους, το τεστ δεν έχει καμία νομική ισχύ. Πέρα από τα προσωπικά δράματα που κρύβονται κάθε φορά πίσω από αυτές τις περιπτώσεις, εγείρεται και ένα τεράστιο ζήτημα για διατροφές που πληρώνουν πατέρες για παιδιά που δεν είναι δικά τους, καθώς και για κληρονομιές περιουσιών. Ασφαλή στοιχεία για τα «παιδιά του κούκου» (ονομάζονται έτσι από τη γνωστή πρακτική του πουλιού να αφήνει τα αβγά του στις φωλιές άλλων πτηνών ώστε να ανατρέφουν εκείνα τα μικρά του) δεν υπάρχουν. Εκτιμήσεις που χαρακτηρίζονται «ρεαλιστικές» κάνουν λόγο για ένα 5% περιπτώσεων που ο πατέρας του παιδιού δεν είναι και ο γεννήτοράς του, άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσοστό πολύ υψηλότερα. Γύρω από τα πατροτέστ έχει στηθεί στο μεταξύ μία ολόκληρη βιομηχανία. Στη Γερμανία λειτουργούν δεκάδες μικροβιολογικά εργαστήρια, τα οποία έχουν εξειδικευτεί στα τεστ πατρότητας. Σε αυτά μπορούν να καταφεύγουν στο μεταξύ και Έλληνες μέσω… Ίντερνετ. Τη σχετική υπηρεσία παρέχει εδώ και έξι μήνες εταιρεία με έδρα το Μόναχο (www. patrotest. com) Η διαδικασία είναι σχετικά απλή, εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο ιδρυτής της εταιρείας Δημήτρης Χριμπάκης. Για το πατροτέστ αποστέλλεται στον ενδιαφερόμενο ένα τεστ δειγματοληψίας με το οποίο μπορεί να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία για την εξακρίβωση του DΝΑ. «Αν δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το δικό μας τεστ μπορεί να μας στείλει μια οδοντόβουρτσα, μια μπατονέτα με κερί από το αυτί του παιδιού, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, από το οποίο να μπορεί να αποσπαστεί DΝΑ», λέει ο κ. Χριμπάκης.
Έγκυρο κατά 99,99% To τεστ πραγματοποιείται από την εταιρεία του Δημήτρη Χριμπάκη σε εργαστήριο που βρίσκεται στο Κέντρο Βιοτεχνολογίας στο προάστιο Μάρτινσριντ του Μονάχου. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η τυποποίηση του DΝΑ μέσω μικροδορυφόρων, κατά την οποία γίνεται ανάλυση 16 γενετικών δεικτών. Η εγκυρότητα του αποτελέσματος από το συγκεκριμένο ινστιτούτο είναι κατά κανόνα 99,99%. Το μικροβιολογικό ινστιτούτο θα βγάλει αποτέλεσμα μόνο εάν πραγματικά μπορεί να είναι 100% ασφαλές, «διαφορετικά θα ζητήσει συμπληρωματικά δείγματα. Αλλά κάτι τέτοιο δεν μας έχει συμβεί μέχρι τώρα», λέει ο κ. Χριμπάκης.
Η αλήθεια έχει και το τίμημά της
Αναφορικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, τα εργαστήρια υπόσχονται 100% διακριτικότητα και ασφάλεια. Τα στοιχεία που χρησιμοποιεί το μικροβιολογικό εργαστήριο φυλάσσονται για δύο με τρεις μήνες και στη συνέχεια σβήνονται, εκτός εάν ζητήσει ο ενδιαφερόμενος να σβηστούν νωρίτερα.
Αγωνία. Η αλήθεια έχει και το τίμημά της. Η τιμή ενός πατροτέστ μπορεί να φτάσει και τα 600 ευρώ. Ωστόσο δεν είναι μόνον το κόστος που αποτρέπει πολλούς από το τεστ πατρότητας. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία του ο Δημήτρης Χριμπάκης διαπιστώνει ότι «υπάρχει μεγάλη ανησυχία, υπάρχει μεγάλη αγωνία, αλλά δεν είναι εύκολο να πάρεις την απόφαση και να πεις, τώρα θα μαζέψω στοιχεία DΝΑ για να κάνω μια τέτοιου είδους εξέταση». Πάντως όλα δείχνουν ότι στο μέλλον σε όλο και περισσότερες περιπτώσεις η πατρότητα θα κρίνεται στο μικροβιολογικό εργαστήριο, και μάλιστα με τρόπο που δεν θα χωρά πλέον αμφισβήτηση για τα «παιδιά του κούκου» και τον πραγματικό τους πατέρα.














