Μονομαχία στην Αλαμπάμα

«Μίλησε λίγο στον Θεό. Πες του τα προβλήματά σου», τραγουδούσε το εκκλησίασμα στην Πρώτη Εκκλησία Βαπτιστών της Σέλμα, στην Αλαμπάμα, τη στιγμή που φάνηκε στην πόρτα η Χίλαρι Κλίντον. Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο… πρόβλημα της Χίλαρι βρισκόταν μόλις ένα τετράγωνο μακρύτερα: στο Καφέ Παρεκκλήσι, όπου μιλούσε ο Μπάρακ Ομπάμα.

Ιστορία και σύγχρονη πολιτική κονταροχτυπήθηκαν για την προσοχή του κοινού την Κυριακή στη Σέλμα, την ιστορική πόλη της Αλαμπάμα από όπου ξεκίνησε, 42 χρόνια πριν, ο αγώνας για ισοπολιτεία λευκών και μαύρων στις ΗΠΑ. Πολύ κοντά στη γέφυρα όπου η αστυνομία και ο στρατός είχε επιτεθεί τότε στους μαύρους διαδηλωτές, με επικεφαλής τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που διεκδικούσαν το αυτονόητο δικαίωμα στην ψήφο, δύο νεοσύστατοι «στρατοί» διασταύρωσαν για πρώτη φορά τα ξίφη σε έναν πόλεμο που έχει ακόμα 20 μήνες μέχρι να κριθεί. Ήταν οι στρατοί της Χίλαρι και του Μπάρακ, της γερουσιαστή της Νέας Υόρκης και του γερουσιαστή του Ιλινόις, των δύο βασικών Δημοκρατικών διεκδικητών του Λευκού Οίκου.

Η επίσκεψη
Ο Μπάρακ Ομπάμα είχε σχεδιάσει την επίσκεψή του στη Σέλμα από εβδομάδες. Η Χίλαρι, πάλι, το αποφάσισε μόλις προ ημερών. Τελευταία στιγμή, μάλιστα, αποφάσισε να πάρει μαζί της και τον Μπιλ. Κανένα μυστήριο. Η ψήφος των Αφροαμερικανών είναι καθοριστική. Κι ενώ μέχρι πριν από έναν μήνα οι περισσότεροι μαύροι ψηφοφόροι έδειχναν να προτιμούν τη Χίλαρι, τελευταία η εικόνα έχει γυρίσει ανάποδα. Όσο για τον Μπιλ, ο πρώην πρόεδρος παραμένει πολύ δημοφιλής μεταξύ των Αφροαμερικανών.

Κάπως έτσι λοιπόν η Χίλαρι και ο Μπάρακ βρέθηκαν να μιλούν την ίδια ώρα σε δύο εκκλησίες, σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων η μία από την άλλη. Υιοθετώντας για την περίσταση μια ελαφριά νότια προφορά (αυτό τουλάχιστον σχολίαζαν οι κακές γλώσσες) η Χίλαρι θυμήθηκε την ομιλία του Μπιλ στην προηγούμενη επίσκεψή του στη Σέλμα, το 2000: το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα, είχε πει τότε ο Κλίντον, επέτρεψε σε «δυο παιδιά του Νότου- τον Τζίμι Κάρτερ και τον Μπιλ Κλίντον- να γίνουν πρόεδροι». Το ίδιο κίνημα, πρόσθεσε η Χίλαρι με περισσή αβροφροσύνη, «έδωσε στον Μπάρακ Ομπάμα την ευκαιρία να διεκδικήσει την προεδρία… και ναι, δίνει και σε μένα την ευκαιρία». Την ίδια ώρα, λίγο πιο πέρα, ο Μπάρακ ανακοίνωνε πως η Σέλμα είναι «το σπίτι του», κι ας είναι ο πατέρας του Κενυάτης κι ας μεγάλωσε ο ίδιος στην Αφρική κι ας αποκάλυψε πρόσφατα ένας ερευνητής πως δύο πρόγονοί του από την πλευρά της λευκής μητέρας του είχαν στην κατοχή τους σκλάβους τον 19ο αιώνα- «μέρος της βασανισμένης, μπλεγμένης ιστορίας μας» χαρακτήρισε το τελευταίο. Ποια ήταν η έκβαση της πρώτης αυτής μονομαχίας; Με κριτήριο την προσέλευση, νικητής ήταν αδιαμφισβήτητα ο Μπάρακ Ομπάμα. Υπήρξε όμως happy end: Μπάρακ, Χίλαρι και Μπιλ βάδισαν όλοι παρέα, κρατώντας βέβαια τις απαραίτητες αποστάσεις, στην αναπαράσταση της ιστορικής πορείας του 1965.


Η σημασία της ψήφου των μαύρων

ΟΙ ΑΦΡΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ συνιστούν το 13% του συνολικού πληθυσμού των ΗΠΑ και εννέα στους δέκα ψηφίζουν Δημοκρατικούς: η βαρύτητα της ψήφου τους είναι λοιπόν αυτονόητη. Όμως στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα του Δημοκρατικού υποψηφίου για την προεδρία που θα διεξαχθούν στις αρχές του 2008, ο ρόλος της «μαύρης ψήφου» ίσως αποδειχθεί καθοριστικότερος του συνηθισμένου: πολλές από τις πολιτείες που θα ψηφίσουν ταυτόχρονα στις 5 Φεβρουαρίου, συμπεριλαμβανομένου του Τέξας, της Φλόριντας και της Καλιφόρνιας, έχουν μεγάλους πληθυσμούς Αφροαμερικανών. Στη δε Νότια Καρολίνα, μία από τις πρώτες πολιτείες που θα κληθούν στις κάλπες, τον Ιανουάριο, οι μισοί ψηφοφόροι των Δημοκρατικών είναι μαύροι.