[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Γρηγόρης Νικολόπουλος

(ο αρθρογράφος για την Παιδεία) Αν άλλαζαν τα πράγματα, αν δηλαδή οι καθηγητές ήταν αναγκασμένοι να διδάξουν για να πληρωθούν, αν οι φοιτητές ήταν αναγκασμένοι να μάθουν για να πάρουν πτυχίο, αν οι πάγιες επενδύσεις σε κτίρια, εργαστήρια, βιβλιοθήκες προστατεύονταν, αν το πρόγραμμα σπουδών ήταν υψηλού επιπέδου και αν κάθε φοιτητής για τον οποίο το σύνολο της κοινωνίας πληρώνει για να σπουδάσει ήταν υποχρεωμένος να πάρει το πτυχίο του σε κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα, τότε πράγματι θα άξιζε να αυξηθούν οι δαπάνες για την Παιδεία. Και αυτό θα ήταν εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αυτό που γίνεται σήμερα δεν είναι τίποτε.

Είναι ένας συνδυασμός κομματικής και συντεχνιακής αντιπαράθεσης στις πλάτες των φοιτητών και του συνόλου των φορολογουμένων. Τα κόμματα μετρούν τις δυνάμεις τους στο πεζοδρόμιο, οι καθηγητές διατηρούν τη δύναμη της συντεχνίας τους, οι φορολογούμενοι πληρώνουν και οι φοιτητές δεν σπουδάζουν.

(«Το Βήμα»)