ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ «Ξέχασαν» την πολιτική πλευρά της τραγωδίας

Προκαλεί η προσπάθεια της Ν.Δ. αφενός να ρίξει στο ανάθεμα αυτόν που πλακώθηκε με τον
Γ. Βαρθολομαίο κι από την άλλη να παρουσιάσει τον διοικητή του ΙΚΑ κάτι σαν ήρωα του κόμματος
Έχω ένα κόλλημα. Για πολλούς, στην εποχή που ζούμε, πρόκειται για μειονέκτημα. Για κανονικό κουσούρι. Αν ήταν στην κατηγορία των προβλημάτων που σε εξαιρεί ο στρατός από τη στράτευση, σε ό,τι με αφορά θα το κατέτασσα στην κατηγορία Ι5! Πώς είναι ο άλλος που έχει πρόβλημα με τα πόδια του και δεν μπορεί να περπατήσει όρθιος και ευθυτενής; Ε, έτσι ακριβώς. Το δικό μου κόλλημα είναι η υποκρισία. Πες μου ό,τι θες, και όπως το θες, θα το καταλάβω. Αλλά μη μου λες ψέματα. Μη με κοροϊδεύεις και μην προσπαθείς να με περάσεις για χαζό, να υποτιμήσεις τη νοημοσύνη μου. Γίνομαι έξαλλος, έως Τούρκος μπορώ να σου πω. Και έχω γίνει με την ιστορία του Γ. Βαρθολομαίου. Δεν είμαι πουριτανός, όχι. Ούτε με νοιάζει τι έκανε ο άνθρωπος, αν ήταν παντρεμένος και αυτός και η φίλη του, και πώς παίχτηκε το σκηνικό, τίποτα. Αυτά είναι θέματα που δεν με αφορούν και δεν πρέπει να μας αφορούν, διότι, το είπε και ο Κύριος, «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω», και δεν βλέπω πολλούς εξ ημών και υμών να διεκδικούν αυτό το δικαίωμα…

Τόση υποκρισία;
Το δικό μου κόλλημα σ΄ αυτή την ιστορία έχει να κάνει με την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας αφενός να ρίξει στο ανάθεμα τον φουκαρά που πλακώθηκε με τον Βαρθολομαίο, κι από την άλλη να παρουσιάσει τον διοικητή του ΙΚΑ κάτι σαν ήρωα του κόμματος ο οποίος «έπεσε» εν ώρα καθήκοντος, στη μάχη που δίνει η «νέα διακυβέρνηση» (τι όρος!) για την… πρόοδο της χώρας. Τόση και τέτοια υποκρισία δεν έχει ξαναϋπάρξει. Μιλάμε οι άνθρωποι νομίζουν ότι απευθύνονται σε χαχόλους που στέκονται με το στόμα ανοιχτό επειδή κάποιος τούς μοίρασε καθρεφτάκια. Έλεος, παιδιά, η τραγωδία από μόνη της είναι μια τραγωδία, με πολλούς πρωταγωνιστές. Φυσικά με επίκεντρο τον Γιάννη Βαρθολομαίο, που έχασε τη ζωή του. Αλλά τραγικό πρόσωπο είναι και ο απατημένος σύζυγος, που του επιτέθηκε. Τραγικά πρόσωπα υπάρχουν κι άλλα: η γυναίκα του Βαρθολομαίου για παράδειγμα, τα παιδιά του, τα παιδιά της ερωμένης, και φυσικά η ίδια που έχασε τα πάντα στη ζωή. Και υπάρχει και η πολιτική διάσταση του θέματος, που είναι τεράστια! Τι λέμε τώρα;

Θα τα λουστούν όλα
Αυτή η πολιτική διάσταση είναι που με συνεπαίρνει, που με συνεγείρει. Γιατί έχει πολλές πτυχές, από τις οποίες η Νέα Δημοκρατία κάνει ό,τι μπορεί για να μας απομακρύνει, ηρωοποιώντας τον Γιάννη Βαρθολομαίο. Ποια είναι η βασική πτυχή αυτής της ιστορίας; Ότι η Νέα Δημοκρατία κέρδισε δύο φορές τα τελευταία 26 χρόνια εκλογές όχι γιατί είχε καλύτερο πρόγραμμα ή γιατί είχε καλύτερο αρχηγό από το ΠΑΣΟΚ. Αλλά γιατί προσπάθησε συνειδητά, και με τεράστια μέσα και μεθοδεύσεις, να αποδείξει ότι ο αντίπαλός της εκπροσωπούσε την ανηθικότητα, ότι ήταν το απόλυτο κακό. Ο εγχώριος αντιπρόσωπος του Εωσφόρου. Το ΄89 με το «σκάνδαλο» Κοσκωτά και τις ιστορίες με τη Μιμή, και το 2004 με τη διαπλοκή και τις σχέσεις του ΠΑΣΟΚ μαζί της. Προσέξτε, και στις δύο περιπτώσεις δεν ζήτησε την ψήφο του λαού γιατί είχε καλύτερη, αποτελεσματικότερη και πιο συγκροτημένη πρόταση για τη χώρα. Όχι. Αλλά γιατί οι Πασόκοι ήταν κλέφτες, μοιχοί, απατεώνες. Τα ίδια έλεγαν επί Μητσοτάκη, τα ίδια επί Καραμανλή. Τώρα ήρθε η ώρα να τα λουστούν. Και θα τα λουστούν όλα.

«Μαγαζάκι» της κυβέρνησης
Μια άλλη πτυχή του θέματος Βαρθολομαίου είναι αυτό που αφορά τη φωτογραφική διάταξη που ψήφισε η Βουλή για την ερωμένη του, ώστε να μπορέσει να γίνει επικεφαλής για τους διαγωνισμούς προμηθειών- κρίσιμο πόστο και για την ίδια και για τον μακαρίτη, όσο βρισκόταν εν ζωή. Το θέμα δεν είναι απλό, όχι. Η Βουλή των Ελλήνων κλήθηκε και νομοθέτησεδηλαδή επιτέλεσε το ύψιστο καθήκον της στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος- για χάρη της ερωμένης του κυρίου διοικητή. Εδώ υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό ζήτημα: είναι ο τρόπος με τον οποίο νομοθετεί η Βουλή επί Δεξιάς. Τι ψηφίζει, πώς ψηφίζει και για ποιον ψηφίζει. Κι αν με τόση ευκολία μπορεί ο κάθε διοικητής να βολεύει τους ανθρώπους του, με τη συναίνεση, την ανοχή και τη βοήθεια του προϊσταμένου του υπουργού (που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο Τσιτουρίδης αλλά δεν έχει σημασία, όλοι το ίδιο κάνουν!), μέσω της Βουλής. Συγγνώμη αλλά έτσι το Κοινοβούλιο μετατρέπεται σε «μαγαζάκι» της κυβέρνησης και υποχείριο άνομων και εν πολλοίς ιδιοτελών συμφερόντων. Κι ανατριχιάζω στην ιδέα τι άλλο έχουν περάσει από τη Βουλή υπό το κάλυμμα τροπολογιών και διατάξεων νόμων.

Οι λογαριασμοί
Ανατριχιάζω επίσης στην ιδέα τι μπορεί να είχε συμβεί αν στη θέση του Γ. Βαρθολομαίου ήταν ας πούμε ο Μιλτιάδης Νεκτάριος, ο διοικητής του ΙΚΑ επί κυβερνήσεως Σημίτη. Η Ρηγίλλης θα είχε βγάλει τις κατσαρόλες στους δρόμους, για να απαιτήσει να φύγει ολόκληρη η κυβέρνηση με τον Σημίτη επικεφαλής, του οποίου ο Νεκτάριος ήταν και φίλος. Και θα απαιτούσε βεβαίως να ανοιχτούν οι λογαριασμοί του «μακαρίτη» για να φανεί η πιθανή εξάρτησή του από την προϊσταμένη διαγωνισμών προμηθειών και όλα τα συναφή. Εδώ το ΠΑΣΟΚ το παίζει πολύ «κυριλάτα», κι από μια πλευρά καλά κάνει, διότι όπως λέει κι ο Γιώργος (περαστικά, πρόεδρε) συχνά «εμείς δεν είμαστε σαν κι αυτούς». ΟΚ, εσείς δεν είστε σαν αυτούς, αλλά παρεμπιπτόντως, επειδή ο Γ. Βαρθολομαίος ήταν ο επίσημος ταμίας του κόμματος, μήπως πρέπει να ζητηθεί μια έρευνα στους λογαριασμούς του; Μήπως μάλιστα η σπουδή του Καραμανλή το βράδυ της δολοφονίας να συγκαλέσει έκτακτη σύσκεψη στο Μαξίμου έχει να κάνει και με όλα αυτά; Και εν πάση περιπτώσει ενημέρωση ζητάμε. Να ξέρουμε…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Η Ν.Δ. ανακοίνωσε προτάσεις του ΠΑΣΟΚ

Σ υζητάμε τώρα αν ο Γιώργος καλώς διέγραψε τον Κίμωνα Κουλούρη ή όχι, και αν θα έπρεπε να κάνει το ίδιο και με τον Πάγκαλο, και γιατί δεν το έκανε με εκείνον, και τα λοιπά. Και ψαχνόμαστε να δούμε τις επιπτώσεις που είχε η αποπομπή Κουλούρη και πόσο έπληξε την ενότητα του χώρου, αν τροφοδότησε την εσωστρέφεια και πόσο. Εδώ υπάρχει το απίστευτο χάλι που έχει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θυμίζει τρύπιο τσουβάλι. Από τη μια το μπαλώνεις, και μόλις βάλεις μέσα πατάτες ανοίγει σε μια άλλη πλευρά. Μπαλώνεις εκεί, ανοίγει πιο πέρα και πάει λέγοντας. Ιδού παράδειγμα, τελευταίο: πριν από καμιά δεκαπενταριά μέρες ο Τομέας Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ ζήτησε από τον πρώην υπουργό Χρίστο Βερελή να συντάξει μια πρόταση για το τι πρέπει να γίνει ώστε οι τράπεζες να πάψουν να θησαυρίζουν εις βάρος των απλών πολιτών. Ο Βερελής, που το ξέρει το θέμα, έκανε μια πλήρη εισήγηση, την παρέδωσε και περίμενε να δει τι θα γίνει. Δεν έγινε τίποτε. Κι όχι μόνο δεν έγινε τίποτε από πλευράς ΠΑΣΟΚ αλλά μετά τη διαρροή στον Τύπο του περιεχομένου της συνέβη το καταπληκτικό: ολόκληρη η εισήγηση- ολόκληρη λέμε!- ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση ότι θα αποτελέσει το περιεχόμενο νομοθετικής πρωτοβουλίας της, για τον περιορισμό των υπερκερδών των τραπεζών! Ήτοι, και για όποιον δεν κατάλαβε, αυτό που θα έπρεπε να κάνει το ΠΑΣΟΚ, να παρουσιάσει τη φιλολαϊκή πρότασή του στον κόσμο, το έκανε η κυβέρνηση. Δηλαδή ο Αλογοσκούφης, που τους έχει αφήσει ασύδοτους να κερδοσκοπούν, τώρα κάνει τον φιλολαϊκό και τον προστάτη των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων. Ήθελα να ΄ξερα τα ξέρει αυτά ο Γιώργος;