Κανόνες συμπεριφοράς και εκτός γηπέδου!

Διεξάγεται πόλεμος στη διαιτησία; Κι αν ναι, ποιος τον διεξάγει; Στη διαιτησία λοιπόν, όπως και στον πόλεμο, υπάρχουν εχθροί. Αντίπαλα στρατόπεδα. Ενίοτε και μαχαιρώματα, με ή χωρίς εισαγωγικά. Από τη μια είναι οι διαιτητές. Από την άλλη μια σειρά παράγοντες.

Πρώτος εχθρός των διαιτητών είναι ο ίδιος ο εαυτός τους. Οι αντοχές τους, ο βαθμός υποτέλειας που έχουν στο κυρίαρχο όργανο και στους ισχυρούς του χώρου.

Δεύτερος εχθρός, ο βαθμός συγγένειας. Εάν- για παράδειγμα- ο πατέρας υπήρξε καλός διαιτητής, δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ότι και ο γιος θα πέσει σαν μήλο κάτω απ΄ τη μηλιά. Επίσης, η αξιολόγηση των διαιτητών από τους καθ΄ ύλην αρμόδιους γίνεται με άλλα κριτήρια εάν οι ρέφερι έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη» και με διαφορετικά εάν δεν έχουν κάποιον κουμπάρο, συγγενή, πατέρα, θείο κ.λπ…

Τρίτος εχθρός- ο πιο επικίνδυνος- είναι η τηλεόραση. Και για να ακριβολογούμε, οι «καθηγητές» διαιτησίας. Αυτοί γνωμοδοτούν έπειτα από ώρες, ενώ οι εν ενεργεία διαιτητές πρέπει να πάρουν την απόφαση σε δέκατα του δευτερολέπτου.

Στη διαιτησία, όπως αυτή λειτουργεί στο εξωτερικό, υπάρχουν κανόνες. Και δεν εννοούμε μόνο τους αγωνιστικούς κανόνες. Στη δεοντολογία αναφερόμαστε.

Διαβάστε μερικά από τα άρθρα του Λουίτζι Ανιολίν, άλλοτε κορυφαίου διαιτητή της Ιταλίας και νυν «πατριάρχη» του χώρου, όπως αυτά διατυπώνονται στον Κώδικα Διαιτητικής Δεοντολογίας που είναι απαράβατος κανόνας για το πώς πρέπει να λειτουργούν οι διαιτητές.

Ο Κώδικας αυτός έχει 37 άρθρα. Και είναι υπογεγραμμένος από όλους τους διαιτητές της Ιταλίας! Οι παραβάτες τιμωρούνται παραδειγματικά. Πάμε λοιπόν:

●●● Άρθρο 9: «Απαγορεύεται ο διαιτητής να συνεργάζεται με τρίτα πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, που έχουν οποιαδήποτε σχέση με το ποδόσφαιρο.

Απαγορεύεται να έχει επαγγελματικές σχέσεις με εταιρίες, οι οποίες ανήκουν σε πρόσωπα που συμμετέχουν ενεργά στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι».

●●● Άρθρο 14: «Απαγορεύεται η δημόσια προβολή, δραστηριότητα, προπαγάνδα υπέρ πολιτικών σχηματισμών, κομμάτων κ.λπ., ώστε ο διαιτητής να κρίνεται όχι με βάση τις πολιτικές πεποιθήσεις του, αλλά με τις επιδόσεις του στο άθλημα».

●●● Άρθρο 18: «Απαγορεύεται η συμμετοχή διαιτητών σε ταξίδια μαζί με προέδρους, προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφους, με σκοπό τις δημόσιες σχέσεις και την ανταλλαγή απόψεων. Επιβάλλεται η συμμετοχή σε σεμινάρια διαιτησίας με ίδια έξοδα ή με έξοδα της Ομοσπονδίας Διαιτησίας».

Ο Κώδικας, κάποια άρθρα του οποίου διαβάσατε παραπάνω, αναφέρεται επίσης στη συμπεριφορά που οφείλουν να έχουν οι διαιτητές εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Με τον ίδιο Κώδικα μάλιστα όλοι οι διαιτητές καλούνται να καταγγείλουν επωνύμως στην Ομοσπονδία Διαιτησίας τούς συναδέλφους εκείνους που με τη συμπεριφορά τους προκαλούν το δημόσιο αίσθημα!