Πρέπει να φύγουν οι μισοί

ΤΟΥΣ αποκαλούν «άρχοντες του replay». Γιατί βλέπουν τις επίμαχες φάσεις κάθε αγωνιστικής και αμέσως μετά, με ύφος… χιλίων καρδιναλίων αναλύουν, εξηγούν, διδάσκουν και… τεμαχίζουν τους «κακούς» διαιτητές. Ο Περικλής Βασιλάκης και ο Παναγιώτης Βαρούχας, οι δύο διάσημοι τηλεκριτικοί των ημερών μας, τα δύο «Π.Β.» εγχώριας τηλεόρασης, τα λένε όλα στην «ΟΜΑΔΑ» και καταθέτουν το σκεπτικό τους.

Αν είναι πασίγνωστοι; «Ομολογώ πως μας γνωρίζει ο κόσμος. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε τι τηλεφωνήματα δέχομαι κάθε Κυριακή. Ακόμη και από συναδέλφους σας», ομολογεί ο Βαρούχας. Όσο για τον Βασιλάκη, δεν αρνείται πως «η δημοσιότητα με νοιάζει πολύ, ήταν καθοριστικό στοιχείο στην απόφασή μου να ασχοληθώ με την κριτική συναδέλφων μου». Η περιβόητη, λοιπόν, λέξη: η κριτική. Πώς αισθάνονται όταν αμέσως μετά τους αγώνες βγάζουν φόρα- παρτίδα τα λάθη των ρέφερι; «Αν σας πω ότι δεν κοιμάμαι; Θα με πιστέψετε; Πολλές φορές έρχομαι στη θέση των διαιτητών. Έχοντας όμως πάρει την απόφαση να ασχοληθώ με αυτό, είμαι υποχρεωμένος να τα λέω σωστά και ψύχραιμα», τονίζει ο Βαρούχας, και ο Βασιλάκης, ακριβώς δίπλα του στο καφέ του ΔΟΛ, συμφωνεί.

Η μεγαλύτερη επιτυχία- συμβολή τους στα ποδοσφαιρικά δρώμενα είναι ότι «κωδικοποιήσαμε τα “χέρια” μέσα στην περιοχή. Μέχρι πρότινος, δεν γνώριζαν οι διαιτητές ποια είναι πέναλτι και ποια όχι. Και επίσης, δείχνουμε τις σωστές θέσεις στο οφσάιντ». «Φάσεις κρίνουμε, όχι διαιτητές», προσθέτουν. Τώρα, υπερασπίζονται το δικαίωμα να κρίνουν. «Παντού συμβαίνει αυτό. Σκέψου πως ακόμη και ο παρατηρητής, μετά τις εκπομπές, μας βάζει τον βαθμό»! Αληθεύει αυτό, κύριε Ψυχομάνη;

«Ποιοι παρατηρητές; Πρόκειται για τους πρώην αποτυχημένους διαιτητές, χρειάζεται και εδώ ξεσκαρτάρισμα», υποστηρίζει ο Βασιλάκης. Και οι δύο, φοίτησαν στη σχολή διαιτησίας και σε χρόνο ρεκόρ πήραν τον επίζηλο τίτλο του «καθηγητή». Πόσους διαθέτει το ποδόσφαιρό μας; Κοντά στους 300, αλλά μόνο 30-40 διδάσκουν! «Με το ζόρι έγινε καθηγητής ο Ψυχομάνης», θυμάται ο Βασιλάκης.

Το πρόβλημα και των δύο, αν μπορούμε να το αποκαλέσουμε έτσι, είναι ο ελλιπής χρόνος που διατίθεται στην ανάλυση

Όσοι απέτυχαν να γίνουν διαιτητές γίνονται παρατηρητές

των φάσεων. «Μέσα σε περίπου 8΄ πρέπει να πω τα πάντα», τονίζει ο Βαρούχας και ικανοποιείται αφάνταστα όταν τον πληροφορούν πως στο δικό του πεντάλεπτο, τα νούμερα της «Αθλητικής Κυριακής» κάνουν απανωτά limit up!

Ο Βασιλάκης, στον αντίποδα, έχει περισσότερο χρόνο τη Δευτέρα, όταν το συνδρομητικό κανάλι παραδίδει απλά μαθήματα διαιτητικών γνώσεων με μπροστάρη τον παλαίμαχο διεθνή διαιτητή. Κανείς τους δεν μασάει κουτόχορτο! «Μέσα σε περίπου 3-4΄ γνωρίζουμε τι ακριβώς παίζει ο διαιτητής και πού το πάει! Αν όμως είναι άψογος σε όλο το παιχνίδι, δεν θα τον καταδικάσουμε ύστερα από ένα σοβαρό λάθος. Θα το χαρακτηρίσουμε ως ανθρώπινο».

Ο Βασιλάκης επιμένει πως «ο Γκαγκάτσης και η παρέα του θέλει να φύγουμε από τον χώρο», ενώ την ίδια ώρα η σιωπή του Βαρούχα μαρτυρά από μόνη της τι πιστεύει ο συγκεκριμένος διαιτητάνθρωπος. «Το 50% των διαιτητών και το 70% των βοηθών δεν κάνουν για τη Σούπερ Λίγκα.

Επιτέλους, το σύστημα πρέπει να αλλάξει. Δεν φταίμε εμείς για τα λάθη τους. Αυτοί τα προκαλούν, να μην τα πούμε»; αναρωτιούνται. Διαφωνούν και το φωνάζουν με τη χρήση του βίντεο. «Μειώνει τον διαιτητή και αυτό που συνέβη με τον Τσιρίλο ήταν απαράδεκτο. Η ΦΙΦΑ αναφέρεται σε φάσεις όπου ο διαιτητής δεν αποφάσισε και όχι όταν πήρε θέση, έστω και λανθασμένη. Παράδειγμα; Να του ξεφύγει η αγκωνιά ενός παίκτη. Τότε, με το βίντεο μπορεί να τιμωρηθεί ο ποδοσφαιριστής».


«Κασναφέρης, αρκεί να μη σφυρίζει Ολυμπιακό»!

Ο Περικλής Βασιλάκης θεωρεί πως οι παρατηρητές μιλούν με τον πρόεδρο Γκαγκάτση και, θέλοντας και μη, επηρεάζονται. Ποιοι είναι στη δική του λίστα οι τοπ διαιτητές; «Ο Βασσάρας, ο Μπριάκος και ο Τσαχειλίδης». Όσο για την άποψη του Βαρούχα, ξεκάθαρη:

«Βασσάρας, Κασναφέρης, Τεροβίτσας».

Ψιθυριστά ακούγεται και η τοποθέτηση πως «ο καλύτερος όλων είναι ο Κασναφέρης, όταν όμως δεν παίζει Ολυμπιακό»!

Εκπληκτικό δεν είναι να πιστεύουν κάποιοι τέτοια πράγματα;

Λίγο προτού αποχωρήσουν, θυμούνται τα χρόνια που έπαιζαν. Απέφευγαν να βγάλουν κάρτες:

«Κάποτε έπαιζα ΠΑΟ και ο Γιώργος Γεωργιάδης έκανε συνεχώς πεσίματα μέσα στην περιοχή. Τον πιάνω και του λέω: άκου Γιωργάκη, δεν θα με ξεφτιλίσεις. Θα σου δείξω κάρτα. Έ, όχι και να με εκβιάζουν για να πάρουν πέναλτι», λέει ο Βαρούχας. Και ο Βασιλάκης δεν κρύβει πως οι ρέφερι σκέφτονται τον επόμενο αντίπαλο των ισχυρών. Και αποφεύγουν να βγάλουν κάρτα.

«Αλλά να ξέρετε, η μεγάλη μαγκιά του διαιτητή είναι όταν σέβεται τον μεγάλο παίκτη. Πολλές φορές κάνεις πως δεν βλέπεις, κλείνεις τα μάτια…».

Όταν αποχώρησαν, είχαμε γίνει σοφότεροι για τα τεκταινόμενα στην ελληνική διαιτησία. Έστω κι αν αντί για τα μάτια, χρειάζεται κάποιες αγωνιστικές να κλείνεις τη μύτη, μη αντέχοντας τη δυσωδία…