[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Με αυτό το πλευρό να κοιμόμαστε…

Συμφωνώ και επαυξάνω με τον τίτλο του βιβλίου: «Πάρτε έναν υπνάκο, θα αλλάξει τη ζωή σας». Η πρώτη μου αντίδραση όταν διάβασα πως η συγκεκριμένη… καλή κυρία προτείνει στην ανθρωπότητα να πετάξει τα ηρεμιστικά στον κάλαθο των αχρήστων και να το ρίξει στη μεσημεριανή σιέστα ήταν: «Πες τα χρυσόστομη»!

Αισθάνθηκα και πάλι εκείνον τον έντονο ενθουσιασμό, όπως όταν πρωτοάκουσα για το κίνημα που στηρίζει με νύχια και με δόντια το δικαίωμά μας στην τεμπελιά. Έως τότε ούτε καν το ήξερα, ούτε που μου είχε περάσει από το μυαλό πως έχω κι απ΄ αυτό το δικαίωμα. Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν υποστηρίζω πως υπήρξα πάντα συνεπής στις υποχρεώσεις μου, αεικίνητη, ακούραστη κ.τ.λ., κ.τ.λ.! Κάθε φορά όμως που τα έριχνα στον κόκορα, με ακολουθούσαν και οι μαύρες τύψεις μου.

Έως τότε γνώριζα πως έχω δικαίωμα στην εργασία. Πως καθείς από εμάς πρέπει να πασχίζει ώστε να έχει την ευκαιρία να χαρεί και το απαράβατο δικαίωμά του στην ιδιοκτησία και ούτω καθ΄ εξής. Με κάποιον τρόπο πεισθήκαμε όλοι και το ρίξαμε στη δουλειά. Και να τα 12ωρα και τα 14ωρα καθηλωμένοι στα γραφεία μας, μπροστά από τον υπολογιστή!

Και εκεί που όλα κυλάνε ήσυχα στη ζωούλα μας, έρχονται αυτές οι επαναστατικές ιδέες να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων. Μάλιστα, η ψυχολόγος Σάρα Μέντνικ προτείνει στη περίπτωση που τα βρίσκουμε «σκούρα» να… ροχαλίζουμε για κάνα 20λεπτο στο γραφείο.

Όσες φορές όμως κι αν το σκέφτηκα, μια εικόνα μου έρχεται στο μυαλό και μάλιστα ασπρόμαυρη, με «αέρα» ελληνικού κινηματογράφου. Αυτή του εργαζόμενου να ξυπνά σαστισμένος από την καρπαζιά του εργοδότη του! Με αυτό το πλευρό να κοιμόμαστε… Σιγά μη μας αγοράσουν και πολυθρόνες-κρεβάτια για να γέρνουμε κάθε φορά που κουραζόμαστε.