Τσεκ-απ; Τι είναι αυτό;

Περισσότεροι από τρεις στους δέκα ασφαλισμένους του ΙΚΑ δεν έχουν κάνει ποτέ καρδιογράφημα, ενώ κατά τι λιγότεροι είναι οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου που δεν έχουν κάνει αυτή την εξέταση (20%). Ο λόγος είναι απλός: το Ταμείο του Δημοσίου δίνει περισσότερες επιλογές στους ασφαλισμένους του σε σχέση με άλλα Ταμεία που είναι πιο δύσκολα προσβάσιμα για παραπεμπτικά και εξετάσεις.

Έτσι, όσοι μπορούν αποφεύγουν το Ταμείο πληρώνοντας τις προληπτικές εξετάσεις από την τσέπη τους, ενώ οι οικονομικά ασθενέστεροι απλώς παραμένουν αποκλεισμένοι από τον προληπτικό έλεγχο υγείας!

Την ώρα που η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην επιβολή συμμετοχής για προληπτικές εξετάσεις που σήμερα γίνονται δωρεάν, ένας στους τέσσερις ασφαλισμένους επιλέγει ιδιώτη γιατρό όταν παραστεί ανάγκη, ενώ μόνον οι μισοί κάνουν χρήση του ασφαλιστικού τους δικαιώματος επιλέγοντας είτε τα ιατρεία του Ταμείου τους είτε συμβεβλημένους γιατρούς.

Σημαντικές διαφοροποιήσεις παρατηρούνται από Ταμείο σε Ταμείο, με το ΙΚΑ- που έχει πάνω από πέντε εκατομμύρια ασφαλισμένους- και τον

ΟΥΤΕ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ

Πάνω από 3 στους 10 ασφαλισμένους του ΙΚΑ δεν έχουν κάνει ποτέ καρδιογράφημα, ενώ μόνον οι μισές ασφαλισμένες στον ΟΓΑ υποβάλλονται σε τεστ Παπανικολάου

ΟΓΑ να παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες στην πρόσβαση.

Όπως αποκαλύπτει η πρώτη ολοκληρωμένη έρευνα για την υγεία και την ποιότητα ζωής των Ελλήνων που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, σε συνεργασία με την εταιρεία Μetron Αnalysis, μόνον οι μισές ασφαλισμένες στον ΟΓΑ υποβάλλονται σε τεστ Παπανικολάου (μια από τις πιο σημαντικές προληπτικές εξετάσεις για όλες τις γυναίκες) κάνοντας χρήση των υπηρεσιών του Ταμείου τους. Το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες με ασφάλιση Δημοσίου ανέρχεται σε 82,7% και με ιδιωτική ασφάλιση σε 86,3%. Τρεις στις δέκα ασφαλισμένες του ΙΚΑ δεν κάνουν χρήση των υπηρεσιών του Ταμείου τους για τη συγκεκριμένη εξέταση.

Λειτουργούν αποτρεπτικά
«Είναι φανερό ότι το ασφαλιστικό δικαίωμα στους διάφορους φορείς ασκείται με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Για παράδειγμα, σε ορισμένα Ταμεία, όπως του Οργανισμού Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), υπάρχει πληθώρα επιλογών για τους α σφαλισμένους, οι οποίοι μπορούν να απευθύνονται σε συμβεβλημένους ιατρούς και εργαστήρια είτε εντελώς δωρεάν είτε με εξ ολοκλήρου επιστροφή των χρημάτων από το Ταμείο τους. Αντίθετα, άλλα Ταμεία έχουν περιορισμένο δίκτυο συμβεβλημένων ιατρών και εργαστηρίων, ενώ άλλαόπως το ΙΚΑ- διαθέτουν δικές τους δομές, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργούν αποτρεπτικά για τη χρήση των υπηρεσιών» σχολιάζει ο κ. Κυριάκος Σουλιώτης, διδάκτωρ Πολιτικής και Οικονομικών της Υγείας και μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Ο ίδιος προσθέτει πως «αυτό έχει επιπτώσεις και στον προϋπολογισμό κάθε νοικοκυριού, αφού το 65% των δαπανών για την υγεία αφορούν πρωτοβάθμιες υπηρεσίες (σ.σ.: επισκέψεις σε γιατρούς, προληπτικές εξετάσεις και άλλες εξωνοσοκομειακές υπηρεσίες). Την ίδια ώρα, καθώς δεν μπορούν όλοι να πληρώνουν από την τσέπη τους, μεγάλες ομάδες του πληθυσμού μένουν αποκλεισμένες από τις υπηρεσίες υγείας».


Αποστάσεις χιλιομέτρων και ουρές για ένα παραπεμπτικό

ΟΣΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ να περάσουν από το Ταμείο τους πριν υποβληθούν σε προληπτικές εξετάσεις, σε πολλές περιπτώσειςκυρίως στην περιφέρεια- χρειάζεται να ταξιδέψουν ακόμη και χιλιόμετρα για να πάρουν παραπεμπτικό και μετά να περιμένουν σε ουρές για να εξεταστούν. Αν πάλι επιλέξουν ιδιωτικό κέντρο συμβεβλημένο με το Ταμείο τους, θα πρέπει να σταθούν τυχεροί, αφού τα περισσότερα διαγνωστικά κέντρα έχουν πλαφόν ορισμένου αριθμού εξετάσεων κάθε μήνα. Ο καθηγητής κ. Γιάννης Τούντας, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής παρατηρεί μία ακόμη δυσκολία: «Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι όλα τα παραπάνω εμπόδια ξεπερνιούνται, σε αρκετές περιπτώσεις τα παραπεμπτικά για προληπτικές εξετάσεις χωρίς να υπάρχει κάποιο παθολογικό σύμπτωμα δεν γίνονται δεκτά!

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική πρόληψης».