Αν ήταν για κανένα πανηγυράκι…

Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω- είναι η λογική. Τουλάχιστον για φορείς που θα έπρεπε να είναι καλυμμένοι(οικονομικά) υπό την σκέπη του εκ-Πολιτισμού μας.

Το Επιμελητήριο
Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, ας πούμε, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, υπό την εποπτεία των αρχόντων του εκ-Πολιτισμού μας, που υποχρηματοδοτείται, όπως καταγγέλλεται, από το 2003.

Φορέας με 5.000 μέλη, εικαστικούς καλλιτέχνες, που εισέπραξε το 2006 μόλις 180.000 ευρώ σε δόσεις, όταν τα ανελαστικά του έξοδα είναι 380.000!

Κι ενώ έχει ήδη συσσωρευμένα χρέη 1.250.000 ευρώ.

Αν ήταν για τίποτα
«δικούς μας» ανθρώπους και για- αδιαφανήκονδύλια αποστολής τους στο εξωτερικό για «διαλέξεις» ή «συναυλίες» εν κρυπτώ ή για έξοδα καμιάς συναυλίας αοιδού του λάιφσταιλ στο εξωτερικό, οι γραμματείς και φαρισαίοι θα τα έδιναν αφειδώς. Εδώ(και σε τόσα άλλα…) πού κολλάνε ακριβώς; Στον εκ-Πολιτισμό;