«Θέλω να ενσαρκώσω την αλλαγή!»

«Θέλω να ενσαρκώσω την αλλαγή και να της προσδώσω αξιοπιστία και
νομιμότητα. Και νομίζω ότι έλαβα αυτή τη νομιμότητα». Με αυτά τα λόγια η
Σεγκολέν Ρουαγιάλ υποδέχθηκε τη σαρωτική νίκη της στις εσωκομματικές εκλογές
των Γάλλων Σοσιαλιστών για το προεδρικό χρίσμα.

Τα επινίκια. Η νικήτρια των προκριματικών εκλογών Σεγκολέν Ρουαγιάλ χαιρετάει τους οπαδούς της μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ήταν από την αρχή το μεγάλο φαβορί. Το μοναδικό ζήτημα που
έμενε ανοιχτό ήταν αν το κόμμα της θα της συγχωρούσε το ότι δεν ανήκει στην
παράδοση των κομματικών «δεινοσαύρων» και το ότι είναι γυναίκα.

Αφού έκλεισε κι αυτό, τώρα η Σεγκολέν μπορεί να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος
της Γαλλίας. Στις προκριματικές εκλογές για το χρίσμα, οι Γάλλοι Σοσιαλιστές
τής έδωσαν χθες την ισχυρή πλειοψηφία που χρειαζόταν για να διεκδικήσει με
αξιώσεις την προεδρία της χώρας στις εκλογές του 2007. Με περισσότερο από το
60% των ψήφων, η Σεγκολέν νίκησε καθαρά τους εσωκομματικούς αντιπάλους της
Στρος – Καν (21%) και Φαμπιούς (19%) στις εσωτερικές εκλογές του Σοσιαλιστικού
Κόμματος στις οποίες ψήφισαν 220.000 κομματικά μέλη.

Ποια ήταν όμως τα μυστικά της Σεγκολέν που την οδήγησαν στην επιτυχία;

1. Το «διαζύγιό» της από τη σοσιαλιστική παράδοση:

Θαυμάστρια του Τόνι Μπλερ, μέσα σε ένα κόμμα που πάντα τον κοίταζε με
καχυποψία, η Σεγκολέν με κάποιον τρόπο τα καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα
αριστερή και δεξιά. Εξόργισε τους αριστερούς κομματικούς όταν πρότεινε να
βάζουν τους εξεγερμένους νεαρούς των γαλλικών προαστίων να υπηρετούν στον
στρατό κι όταν επέκρινε τη σοσιαλιστική «εφεύρεση» του 35ώρου. Όμως από την
άλλη υποστηρίζει με πάθος τον συνδικαλισμό και έχει υποσχεθεί να απαγορεύσει
τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. Αν και μπλερική, δεν είναι υπέρ του πολέμου
στο Ιράκ. «Η εξωτερική μου πολιτική δεν προβλέπει να πηγαίνουμε και να
πέφτουμε στα γόνατα μπροστά στον Τζορτζ Μπους», λέει η Σεγκολέν.

2. Το «άρωμα γυναίκας»:

Οι κομματικοί «δεινόσαυροι» θα περίμεναν από τη Σεγκολέν να κάνει ό,τι και η
Χίλαρι Κλίντον: να αφήσει τον σύντροφό της να βγει μπροστά (άλλωστε ο Φρανσουά
Ολάντ είναι αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος). Η Ντομινίκ Μπερτινοτί, μια
από τις λίγες γυναίκες δημάρχους στα διαμερίσματα του Παρισιού, πιστεύει πως
και μόνο η παρουσία της Σεγκολέν είναι επαναστατική. Είναι η μοναδική γυναίκα
επικεφαλής μιας γαλλικής περιφέρειας, σε μια χώρα όπου οι γυναίκες κέρδισαν το
δικαίωμα της ψήφου μόλις το 1944 και όπου τα κόμματα προτιμούν να πληρώνουν
πρόστιμα παρά να συμμορφώνονται με τις ποσοστώσεις που προβλέπονται για τις
γυναίκες. «Οι φαλλοκρατικές αντιδράσεις εναντίον της», λέει η Μπερτινοτί,
«ακόμη και από τους ίδιους τους συντρόφους της, δείχνουν πως σπάει τα ταμπού».

Τη θριαμβευτική νίκη της αποδέχθηκαν και οι δύο αντίπαλοί της, οι οποίοι
κάλεσαν τα μέλη του κόμματος να ξεχάσουν τις διαφορές τους και να στρέψουν την
προσοχή τους στις προεδρικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 22 Απριλίου.

Μια «γαζέλα» στη γαλλική πολιτική

Η Μαρί-Σεγκολέν Ρουαγιάλ, η «γαζέλα» της γαλλικής πολιτικής όπως την αποκαλούν
σε αντίθεση με τους «ελέφαντες», την παλιά φρουρά των κουστουμαρισμένων του
Σοσιαλιστικού Κόμματος, γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1953 στο Ντακάρ της
Σενεγάλης, όπου υπηρετούσε ο στρατιωτικός πατέρας της. Ο συνταγματάρχης Ζακ
Ρουαγιάλ, γιος στρατηγού, δεν ήταν εύκολος άνθρωπος. Στη Σαμάν, στα Βόσγια,
όπου αποσύρθηκε η οικογένεια μετά την αποστρατεία του πατέρα, «διοικούσε» τη
σύζυγο και τα οκτώ παιδιά τους (η Σεγκολέν ήταν το τέταρτο) σαν να επρόκειτο
για το σύνταγμά του.

«Ασθενές φύλο». Τα παιδιά του ζευγαριού γεννήθηκαν μέσα σε εννέα χρόνια
και ο πατέρας έδωσε σε όλα και το όνομα Μαρία, «για να μας θέσει υπό την
προστασία της Παναγίας», λέει η Σεγκολέν, σύμφωνα με την οποία ο Ζακ Ρουαγιάλ
δεν είχε μεγάλες φιλοδοξίες για τις κόρες του. «Από πολύ νωρίς βρέθηκα
εκτεθειμένη σε απαξιωτικές κρίσεις που επιφυλάσσονται για το “ασθενές φύλο”»,
έγραφε το 1996 η Σεγκολέν στο βιβλίο της «Η αλήθεια μιας γυναίκας». Αρνιόταν
για καιρό να μιλήσει για την παιδική ηλικία της, όμως σήμερα έχει οικοδομηθεί
γύρω της κάτι σαν θρύλος – ήταν ένα παιδί σχεδόν μάρτυρας, την απειλούσαν με
τη λουρίδα, φορούσε αποφόρια, ο πατέρας της αρνιόταν να χρηματοδοτήσει τις
σπουδές της. Απ’ αυτή την οπωσδήποτε οδυνηρή εμπειρία απέκτησε σιδερένιο
χαρακτήρα και άνοιξε λογαριασμούς με τον φαλλοκράτη που υποψιάζεται πως
κοιμάται σε κάθε αρσενικό που επιχειρεί να της φράξει τον δρόμο. Της αρέσουν
όμως οι μεγάλες οικογένειες και απέκτησε τέσσερα παιδιά – τον Τομά, την
Κλεμάνς, τον Ζιλιέν και τη Φλορά – με τον σύντροφό της, τον Φρανσουά Ολάντ,
τον σημερινό αρχηγό του Σοσιαλιστικού Κόμματος, με τον οποίο δεν παντρεύτηκαν
ποτέ. Καταφέρεται επίσης εναντίον των θρησκειών, όλων των θρησκειών, που όπως
λέει «ανέκαθεν καταπίεζαν τις γυναίκες».

Όταν ο γάμος των γονιών της διαλύθηκε, βοήθησε στην κατάθεση αγωγής κατά του
πατέρα της ώστε να αναγκαστεί να πληρώσει για τη συντήρηση ενός από τους
αδελφούς της. Σπούδασε στην ΕΝΑ, την Εθνική Σχολή Διοίκησης που εκπαιδεύει τη
γαλλική ελίτ, όπου συνάντησε και ερωτεύτηκε τον Φρανσουά Ολάντ. Αμφότεροι
εργάστηκαν εντατικά για την εκλογή στην προεδρία του σοσιαλιστή Φρανσουά
Μιτεράν.

Τα φαρδιά πουλόβερ. Επί Μιτεράν, η Ρουαγιάλ έγινε υπουργός
Περιβάλλοντος, μετά υπουργός Σχολικής Εκπαίδευσης και υπουργός αρμόδια για την
Οικογένεια και την Παιδική Ηλικία. Κρατούσε όμως χαμηλό προφίλ μέχρι πριν από
δύο χρόνια. Τότε ήταν που πέταξε τα φαρδιά, πλεχτά πουλόβερ και φόρεσε κομψά
ταγέρ και ενσάρκωσε τη μεγάλη νίκη της Αριστεράς στις περιφερειακές εκλογές
του 2004, κερδίζοντας τον τότε πρωθυπουργό Ζαν-Πιέρ Ραφαρέν στην ίδια την
περιφέρειά του, το Πουατού-Σαράντ.

Οι θέσεις της Σεγκολέν

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Πιο ευέλικτη εφαρμογή του 35ώρου. Φορολόγηση των
επιχειρήσεων που μετακομίζουν σε άλλη χώρα.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ. Ρύθμιση κατά περίπτωση

ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Εκπαίδευση των γονέων με την πρώτη παράβαση από τα ανήλικα
παιδιά τους. Ανθρωπιστικές αποστολές στο πλαίσιο του στρατού για παραβάτες 16
ώς 18 ετών.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Δεύτερος καθηγητής στις προβληματικές τάξεις. Μεγαλύτερη
ελευθερία στους γονείς για την επιλογή του σχολείου. Περισσότερες ώρες των
δασκάλων στα σχολεία.

ΘΕΣΜΟΙ. Θέσπιση της υποχρεωτικής ψήφου και αναγνώριση του λευκού.
Ριζική αποκέντρωση. Θέσπιση «λαϊκών δικαστηρίων» για τον έλεγχο των πολιτικών.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. Υιοθέτηση ενός σύντομου κειμένου που θα καθορίζει
ποιος και πώς ψηφίζει. Αποδοχή της ένταξης της Τουρκίας «αν τα 10-15 επόμενα
χρόνια σεβαστεί τα κριτήρια».

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Μείωση των επιτρεπτών ποσοστών διοξειδίου του άνθρακα.
Απαγόρευση των πειραμάτων με μεταλλαγμένα προϊόντα σε ανοιχτούς χώρους.