Χάσμα εισοδημάτων Αθήνας – Περιφέρειας, διαπιστώνει το ΚΕΠΕ

ΜΕΓΑΛΕΣ εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ διαφόρων περιοχών της χώρας
διαπιστώνει το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών. Μάλιστα, οι
διαφορές εισοδήματος από περιοχή σε περιοχή δεν απεικονίζονται πλήρως στη
σημερινή διοικητική διαίρεση της χώρας με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η χάραξη
αποτελεσματικής πολιτική μείωσης των περιφερειακών ανισοτήτων.

Σύμφωνα με την ανάλυση του ΚΕΠΕ η οποία βασίστηκε στη στατιστική επεξεργασία
των δεδομένων των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος και της απογραφής του
πληθυσμού, το 2001 το υψηλότερο μέσο οικογενειακό εισόδημα εμφανίζεται στην
Αθήνα, στα βόρεια, ανατολικά και νότια προάστιά της, και ανέρχεται ετησίως σε
17.800 ευρώ.

Οικογενειακά εισοδήματα

Ακολουθούν τα δυτικά προάστια της Αθήνας, η Νοτιοανατολική Αττική και οι
περιοχές κατά μήκος της Εθνικής Οδού από την Αθήνα έως τη Χαλκίδα. Στις
συγκεκριμένες περιοχές το μέσο οικογενειακό εισόδημα είναι 15.700 ευρώ. Στην
υπόλοιπη Αττική το μέσο οικογενειακό εισόδημα ανέρχεται σε 10.200 ευρώ. Στους
βασικούς διαμετακομιστικούς κόμβους (περιοχές με μεγάλα λιμάνια όπως Πάτρα,
Βόλος κ.ά.) της ηπειρωτικής Ελλάδας, του Ιονίου, του Ανατολικού Αιγαίου και
της Κρήτης, καθώς και σε ορισμένες τουριστικές περιοχές, το μέσο οικογενειακό
εισόδημα ανέρχεται σε 15.700 ευρώ. Στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας το μέσο
οικογενειακό εισόδημα κυμαίνεται μεταξύ 7.500 και 9.400 ευρώ.

Οι αποκρύψεις

Από τα στοιχεία αυτά, σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, προκύπτει ότι πολλές εύρωστες
οικονομικά περιφέρειες της χώρας κρύβουν μέσα τους και περιοχές που
παρουσιάζουν σημαντική εισοδηματική υστέρηση. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει
στην Περιφέρεια της Αττικής, όπου η πλούσια Αθήνα ουσιαστικά αποκρύπτει την
εισοδηματική υστέρηση της υπόλοιπης Αττικής. Για την καλύτερη απεικόνιση των
εισοδηματικών διαφορών από περιοχή σε περιοχή το ΚΕΠΕ προτείνει, μεταξύ άλλων,
την αλλαγή του χάρτη Περιφερειών της χώρας με την απόσπαση ορισμένων εύπορων
περιοχών. Οι περιοχές αυτές θα πρέπει να αποτελούν ξεχωριστές Περιφέρειες.
Παράλληλα προτείνεται η επιλογή των αναπτυξιακών έργων που θα χρηματοδοτούνται
με εθνικά και κοινοτικά κονδύλια να γίνεται με βάση περισσότερο τοπικά
εισοδηματικά κριτήρια.