Πρώτο τεστ για τη Σεγκολέν

Υπάρχει άραγε κάποιο δυσοίωνο σενάριο που θα μπορούσε να εμποδίσει την προς
το παρόν θριαμβευτική πορεία της Σεγκολέν Ρουαγιάλ; Η γαλλική εκλογική ιστορία
είναι γεμάτη απρόβλεπτα γεγονότα. Θα μπορούσε κάποιο παρόμοιο γεγονός να κόψει
τον δρόμο της προς τα Ηλύσια πεδία; Πάντως, αυτό το γεγονός δεν ήταν το
χθεσινό τηλεοπτικό ντιμπέιτ.

Το 1995, όταν οι Γάλλοι ετοιμάζονταν για τη διαδοχή του Φρανσουά Μιτεράν,
εθεωρείτο δεδομένη μια αναμέτρηση ανάμεσα στον Ζακ Ντελόρ, δημοφιλή Σοσιαλιστή
και πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και τον πρωθυπουργό Εντουάρ
Μπαλαντίρ. Ο Ντελόρ εγκατέλειψε την κούρσα και ο Μπαλαντίρ αποκλείστηκε από
τον Ζακ Σιράκ, που στις εκλογές νίκησε τον Λιονέλ Ζοσπέν. Ακόμη πιο
εντυπωσιακό ήταν αυτό που συνέβη επτά χρόνια αργότερα, όταν ο Σοσιαλιστής
πρωθυπουργός Ζοσπέν αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο και ο Ζακ Σιράκ, που είχε
αποσπάσει μόλις το 20% των ψήφων με αντίπαλό του τον Λεπέν, αναδείχτηκε
πρόεδρος στον δεύτερο γύρο με ένα εκπληκτικό 82%.

Πρωταγωνιστές

Πάντως, αυτή τη φορά δεν φαίνονται στον ορίζοντα πρόσωπα που θα μπορούσαν να
αμφισβητήσουν από τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ και τον Νικολά Σαρκοζί τον
πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Όμως, ένα αρνητικό κλίμα
για την εξουσία αναμένεται να κυριαρχήσει στις εκλογές του 2007, σύμφωνα με το
παρισινό περιοδικό «Ντεμπά». Οι ψηφοφόροι φαίνονται να ζητούν μια αλλαγή στο
πολιτικό προσωπικό, μια νέα πολιτική γενιά. Και στα αντίστοιχα στρατόπεδα, στη
Δεξιά και στην Αριστερά, η Σεγκολέν Ρουαγιάλ και ο Νικολά Σαρκοζί θεωρούνται
οι φορείς αυτής της αλλαγής. Ασφαλώς, η ηλικία παίζει ρόλο (η Σεγκολέν 50 και
ο Σαρκοζί 53), αλλά μετράει και η εικόνα. Δεν φαίνεται κανείς άλλος που θα
μπορούσε να μπει ανάμεσά τους. Στη Δεξιά, ελάχιστοι πιστεύουν ακόμη ότι ο Ζακ
Σιράκ θα αποτολμούσε να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Και ο δελφίνος του
Ντομινίκ ντε Βιλπέν είναι εκτός παιχνιδιού. Στην Αριστερά, η απόπειρα του
Λιονέλ Ζοσπέν ναυάγησε πολύ γρήγορα. Οι «ελέφαντες» φαίνεται πως ανήκουν πια
στο παρελθόν.

Αναμέτρηση

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ αναμετρήθηκε χθες με τους άλλους Σοσιαλιστές διεκδικητές
στο πρώτο από τρία τηλεοπτικά ντιμπέιτ που οργανώνει το Σοσιαλιστικό Κόμμα εν
όψει των προκριματικών εκλογών της 14ης Νοεμβρίου. Οι υποψήφιοι απάντησαν σε
ερωτήματα που τους υποβλήθηκαν από κομματικά μέλη για τα οικονομικά και
κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Το σενάριο δεν προέβλεπε ερωτήσεις ή
μονομαχίες μεταξύ των υποψηφίων. Ούτε ο Ντομινίκ Στρος-Καν ούτε ο Λοράν
Φαμπιούς είχαν την ευκαιρία να επαναλάβουν εκείνο που λένε εδώ και μήνες, ότι
δηλαδή η Σεγκολέν αποφεύγει να τοποθετηθεί στα μεγάλα ζητήματα για να μην
αποκαλυφθεί πόσο είναι «γυμνή».

Γκάλοπ δείχνει να προηγείται ο Σαρκοζί

ΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ Οικονομίας και ευρωπαϊστής, ο ένας από τους τρεις
υποψηφίους για το σοσιαλιστικό χρίσμα που θα οδηγούσε στα Ηλύσια Πεδία, ο
Ντομινίκ Στρος-Καν απέκτησε διεθνές κύρος, όχι όμως και μέσα στη Γαλλία. Θα
επιθυμούσε να αποτινάξει το κόμμα του τις παλιές ιδεολογίες. Όμως δεν γεμίζει
τις πλατείες.

Ο κάποτε εκλεκτός του Μιτεράν, ο Λοράν Φαμπιούς, υπήρξε ο άξονας μιας
σοσιαλφιλελεύθερης στροφής. Ύστερα «έγειρε» πιο αριστερά. Υπήρξε υπέρμαχος της
καταψήφισης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Σήμερα, ο Φαμπιούς και ο Στρος-Καν
δίνουν την εντύπωση ότι αυτό που τους καθορίζει είναι η σχέση τους με την
αντίπαλό τους. Και με τη δημοτικότητα που έχει η Σεγκολέν, αυτή η σχέση
αποβαίνει εις βάρος τους. Δημοσκόπηση που δημοσίευσε χθες η «Λιμπερασιόν»
έδειξε ότι η Σεγκολέν θεωρείται η καλύτερη υποψήφια των Σοσιαλιστών με 40%
(Στρος-Καν 25%, Φαμπιούς 24%). Σύμφωνα με άλλη δημοσκόπηση της εταιρείας IFOP,
στον δεύτερο γύρο των προεδρικών ο Σαρκοζί θα κέρδιζε τη Σεγκολέν με 53-47.

Το προφίλ των 3 υποψηφίων

Ο ΑΚΡΑΙΟΣ

Πρώην πρωθυπουργός του Μιτεράν, ο Λοράν Φαμπιούς πιστεύει ότι σήμερα
εκφράζει το «κοινωνικό ρεύμα» του Σοσιαλιστικού Κόμματος

Ο ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΗΣ

Ο πρώην υπουργός Οικονομίας Ντομινίκ Στρος-Καν είναι μεταρρυθμιστής, αλλά
δεν κατάφερε ποτέ του να γεμίσει τις πλατείες

Η ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗ

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, σύντροφος του Σοσιαλιστή ηγέτη Φρανσουά Ολάντ,
παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος μιας νέας πολιτικής γενιάς