Το ΠΑΣΟΚ «χτυπά» τις 3 μονοεδρικές

![]() |
Η περιφέρεια των Ιονίων αποτελούσε μέχρι πρόσφατα μια περιοχή αδυναμίας για
τη Ν.Δ., ενώ αντίθετα το ΠΑΣΟΚ είχε διαμορφώσει μια σχετικώς ισχυρή παρουσία
(σταθερά πάνω από 40%), απορροφώντας σταδιακά και ένα τμήμα από την
παραδοσιακή επιρροή που διέθετε η κομμουνιστική Αριστερά.
![]() |
Από το 1993 μέχρι και τις εκλογές του 2000 το ΠΑΣΟΚ αναδεικνυόταν πάντα πρώτο
κόμμα και στους τέσσερις νομούς των Ιονίων, περιορίζοντας (λόγω και εκλογικού
νόμου) την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της Ν.Δ. σε μία μόνο από τις 6 έδρες
της περιφέρειας. Ο συσχετισμός αυτός ανατράπηκε πλήρως το 2004 και η Ν.Δ.
αναδείχτηκε πρώτο κόμμα στους 3 από τους 4 νομούς (στην Κέρκυρα μάλιστα αυτό
δεν είχε συμβεί ούτε την περίοδο 1989-90), ενώ έχασε μόνο τη μονοεδρική
περιφέρεια της Ζακύνθου και εκεί με λιγότερο από 50 ψήφους διαφορά.
![]() |
Η ανατροπή που σημειώθηκε το 2004 είχε πάντως προαναγγελθεί, ώς έναν βαθμό,
από τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών του 2002, όταν η Ν.Δ. κέρδισε
τις 3 από τις 4 νομαρχίες καθώς επίσης και τις 3 από τις 4 πρωτεύουσες των
αντίστοιχων νομών. Η επιτυχία αυτή της Ν.Δ. ερχόταν σε εμφανή αντίθεση με τον
συσχετισμό δυνάμεων που είχε καταγραφεί στις προηγούμενες αναμετρήσεις (τόσο
το 1998 όσο και το 1994), κατά τις οποίες το ΠΑΣΟΚ – άλλοτε το επίσημο και
άλλοτε το ανεπίσημο – διατηρούσε μια αδιαφιλονίκητη υπεροχή.
![]() |
Το σχετικό προβάδισμα που διαθέτει αυτή τη στιγμή η Ν.Δ. στα Ιόνια είναι
εξαιρετικά ευάλωτο, αφού σε κανέναν από τους 4 νομούς δεν διαθέτει μια σαφή
πλειοψηφική δυναμική (τα ποσοστά της κυμαίνονται παντού από 43% έως 44%).
Επιπλέον, στους 3 μικρότερους νομούς (Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθο), οι
ιδιαιτερότητες της τοπικής κοινωνίας, οι ενδοκομματικές τριβές και η σχετικώς
ισχυρή παρουσία της κομμουνιστικής Αριστεράς (από 8,5% έως 11% για το ΚΚΕ το
2004) διαμορφώνουν όρους εκλογικού ανταγωνισμού που δεν συναρτώνται
αναγκαστικά με γενικού τύπου κομματικούς προσδιορισμούς. Γι’ αυτό και οι τρεις
αυτοί μικροί νομοί αποτελούν σήμερα για το ΠΑΣΟΚ στόχο άμεσης προτεραιότητας
αφού μια ενδεχόμενη επικράτησή του (που θεωρείται εφικτή) μπορεί να επηρεάσει
σημαντικά τον τελικό συσχετισμό δυνάμεων (προφανώς δυσανάλογα προς το
περιορισμένο πληθυσμικό τους μέγεθος) – όπως άλλωστε συνέβη και το 2002 προς
όφελος τότε της Ν.Δ.

















