Φυλακισμένοι στους αιώνιους πάγους…

Έναν αιώνα τώρα το… ονειρευόταν αυτό η «Τάρα». Να «επιβιβαστεί» σε ένα
κομμάτι πάγου και να αφήσει το ρεύμα να την παρασύρει μέχρι τον Βόρειο Πόλο,
και πέρα από αυτόν, μέχρι τις ακτές της Γροιλανδίας. Τώρα που επιτέλους
ξεκίνησε για τη μεγάλη περιπέτεια της ζωής της, όμως, οι στόχοι έχουν αλλάξει:
το ζητούμενο δεν είναι πια τόσο η εξερεύνηση όσο η διάσωση του πλανήτη…

Κλεισμένο στην καμπίνα το πλήρωμα της «Τάρα» καταγράφει την πορεία του σκάφους

Ένα δικάταρτο πλοίο είναι η «Τάρα», με ατσάλινο κύτος και ατσάλινη θέληση. Ένα
ωραίο μεγάλο πλοίο, μήκους τριάντα έξι μέτρων και πλάτους έντεκα μέτρων, με
δύο πηδάλια και εξαιρετική αντοχή στις πιέσεις. «Παρέα» με οκτώ λάτρεις της
περιπέτειας, έναν Αυστραλό, δύο Ρώσους και πέντε Γάλλους, η «Τάρα» ξεκίνησε
στις 3 Σεπτεμβρίου από τον Βερίγγειο Πορθμό πάνω σε ένα κρυστάλλινο βάθρο –
ένα κομμάτι πάγου πάχους 1,2 μέτρου. «Ακολουθώντας» το μεγάλο διαπολικό ρεύμα
από Ανατολάς προς Δυσμάς φιλοδοξεί να διασχίσει, στην καλύτερη περίπτωση σε
δύο χρόνια, ίσως και σε τρία, τον Βόρειο Πόλο, προτού βάλει πλώρη για τη
Γροιλανδία.

Για να καταλάβει όμως κανείς τα κίνητρά της, πρέπει να κάνει μια αναδρομή στο
παρελθόν, στην «πρόγονο» της «Τάρα», τη «Φραμ», το πλοίο με το οποίο ο
Νορβηγός Φρίντχοφ Νάνσεν απέδειξε πριν από έναν αιώνα πως η Αρκτική δεν είναι
ήπειρος, αλλά μια παγωμένη θάλασσα, οι πάγοι της οποίας μετατοπίζονται
διαρκώς. Ήταν αρκετό να εμπιστευτεί το πλοίο του στον παγετώνα σκεπτόταν ο
Νάνσεν, για να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα έφτανε στον Βόρειο Πόλο. Δεν τα
κατάφερε. Δύο χρόνια τα ρεύματα της Αρκτικής παρέσυραν τη «Φραμ», η πιο μικρή
απόσταση που τη χώρισε από τον Βόρειο Πόλο, όμως, ήταν 700 χιλιόμετρα. Ο
Νάνσεν δεν το έβαλε κάτω, επιχείρησε να φτάσει στον Βόρειο Πόλο πεζή. Απέτυχε
και σε αυτό. Αλλά το όνειρό του έμεινε ζωντανό, τη σκυτάλη έμελλε να πάρει
αργότερα ένας Γάλλος, ο Ετιέν Μπουρζουά, ο οποίος επέλεξε μεταξύ δεκάδων
υποψηφίων το οκταμελές πλήρωμα της «Τάρα» και διοργάνωσε την όλη επιχείρηση.

Σύμμαχός του σε αυτήν την προσπάθεια είναι το Unet, το πρόγραμμα του ΟΗΕ για
το περιβάλλον. Τα επόμενα χρόνια, η «Τάρα» θα μεταμορφωθεί σε μια βάση ερευνών
για περισσότερα από 45 ευρωπαϊκά εργαστήρια. Αποστολή της, να μελετήσει τους
κινδύνους που ενέχει για τον πλανήτη το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η
υπερθέρμανση του πλανήτη. Τα τελευταία πενήντα χρόνια οι πάγοι της Αρκτικής
συρρικνώθηκαν κατά 6% σε έκταση και κατά 40% σε πάχος. Όπως επισημαίνει ο
Μπουρζουά στο γαλλικό περιοδικό «Paris-Match», το οκταμελές πλήρωμα του πλοίου
θα αναλάβει να τοποθετήσει στη διάρκεια του ταξιδιού του διάφορα επιστημονικά
όργανα.

Ένας από τους εξερευνητές, ο Ρομέν Τρουμπλέ αναλαμβάνει να τρυπήσει τον πάγο για να γίνουν επιστημονικές μετρήσεις

Το φαγητό. Το ταξίδι δεν θα είναι εύκολο. Αυτό επιβεβαιώθηκε από την
πρώτη στιγμή. Μια ματιά να ρίξει κανείς στην πορεία που ακολούθησε η «Τάρα»
τις πρώτες πέντε ημέρες της περιπλάνησής της, αρκεί. Άνεμοι και ρεύματα
σχεδίασαν μια διαδρομή σαν αραβούργημα… Φαγητό, οι οκτώ άνδρες του
πληρώματος (ανάμεσά τους ένας αλπινιστής, ένας γιατρός, ένας σκηνοθέτης –
ντοκιμαντερίστας και τρεις μηχανικοί) θα έχουν αρκετό για δύο χρόνια! Έναν
τόνο αλεύρι, 100 κιλά τυρί, 200 κιλά μακαρόνια… συνολικά εννέα τόνους
τρόφιμα. Θα έχουν επίσης και λαχανικά, χάρη σε έναν μικρό υδροπονικό κήπο,
έναν λαχανόκηπο συνολικής έκτασης δύο τετραγωνικών μέτρων που θα φωτίζεται
οκτώ ώρες την ημέρα. Θα έχουν και τουαλέτα, μέσα σε ένα ιγκλού «στο βάθος του
κήπου», πάνω δηλαδή στον πάγο. Μόνο που πρέπει να την επισκέπτονται ανά δυάδες
και πάντα εφοδιασμένοι με όπλα: οι πολικές αρκούδες καραδοκούν. Τηλεόραση δεν
υπάρχει στην «Τάρα», υπάρχουν όμως άφθονα DVD και μια πλούσια βιβλιοθήκη σε
όλες της γλώσσες – μην ξεχνάμε πως η «Τάρα» θα είναι μια μικρή… Βαβέλ και
μπορεί οι πέντε Γάλλοι να έχουν υποσχεθεί στον εαυτό τους πως κάθε ημέρα θα
μαθαίνουν τρεις λέξεις ρωσικά, οι Ρώσοι όμως δεν έχουν υποσχεθεί τίποτα!

Σε λίγο η νύχτα θα καταπιεί τα πάντα

Η μεγαλύτερη δυσκολία που θα αντιμετωπίσουν οι οκτώ άνδρες θα είναι κατά πάσα
πιθανότητα η νύχτα ­ όχι μια οποιαδήποτε νύχτα, αλλά η νύχτα της Αρκτικής, που
θα καταπιεί σε λίγες εβδομάδες τα πάντα και θα μείνει για οκτώ μήνες η απόλυτη
βασίλισσα του Πόλου. Ειδικά τους μήνες αυτούς λοιπόν, μάλλον θα χρειαστούν
λίγη… pet-therapy! Στην «Τάρα» βρίσκεται ο εννιάχρονος Ζάγκρι, ένα σιβηρικό
χάσκι, που είναι και εκπαιδευμένο να προειδοποιεί όταν πλησιάζει πολική
αρκούδα, αλλά και ο Τίκσι, ένα κουτάβι τριών μηνών που ήδη νιώθει μέσα στην
«Τάρα» σαν στο σπίτι του…

LINK: * www.taraexpeditions.org/