«Μηδέν» στην ανακύκλωση

Μόλις το 8% των 433 κιλών των απορριμμάτων που παράγει ο καθένας από εμάς
ετησίως ανακυκλώνεται στην Ελλάδα και αυτό μας καθιστά ουραγούς στο ζήτημα της
ανακύκλωσης στην Ευρώπη. Έρευνα του βρετανικού Ινστιτούτου Ερευνών για τη
Δημόσια Πολιτική και της Πράσινης Συμμαχίας έδειξε ότι η Ολλανδία είναι η
πρωταθλήτρια στην ανακύκλωση, ενώ η Πορτογαλία ο τελευταίος τροχός της αμάξης…

Ο Ιρλανδός πολίτης παράγει τα περισσότερα απορρίμματα στην Ε.Ε.: 869 κιλά
ετησίως αφήνει πίσω του, αλλά δεν ανακυκλώνει ούτε τα μισά – αρκείται σε ένα
31% επί του συνόλου. Ωστόσο τα πηγαίνει καλύτερα στο ζήτημα της ανακύκλωσης
από τον Έλληνα, ο οποίος παράγει τα μισά απορρίμματα (433 κιλά), αλλά και τον
Πορτογάλο. Η οικολογική συνείδηση των Ευρωπαίων είναι πιο εμφανής στις
περιπτώσεις της Ολλανδίας, της Αυστρίας, της Γερμανίας, και του Βελγίου. Οι
χώρες αυτές ανακυκλώνουν τα απορρίμματά τους σε ποσοστά που ξεπερνούν το 50%,
δηλαδή τα περισσότερα από τα σκουπίδια που παράγουν μπαίνουν στους ειδικούς
κάδους απορριμμάτων και παίρνουν τον «πράσινο» δρόμο της ανακύκλωσης.

Και εντούτοις, η αύξηση του ποσοστού της ανακύκλωσης θα έλυνε πολλά από τα
προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσον αφορά τη διαχείριση
των απορριμμάτων…

Τα μέτρα

Έχοντας μελετήσει τα «πράσινα» διαπιστευτήρια των ευρωπαϊκών χωρών, οι
(Βρετανοί) συντάκτες της μελέτης αξιώνουν όπως αναφέρει η εφημερίδα
«Independent» να δοθεί στις τοπικές αρχές η δυνατότητα να φορολογούν τους
δημότες τους για την περισυλλογή μη ανακυκλώσιμων ή ανακυκλωθέντων
απορριμμάτων. Όπως επισημαίνει ο Νικ Πιρς, ο διευθυντής της «δεξαμενής σκέψης»
με την ονομασία Ινστιτούτο Ερευνών για τη Δημόσια Πολιτική (IPPR), «οι
Ευρωπαίοι γείτονές μας μας έχουν αποδείξει ότι όπου υπάρχει χρηματική
επιβάρυνση τα επίπεδα της ανακύκλωσης αυξάνονται».

Σε ορισμένες περιοχές της Γερμανίας, για παράδειγμα, όπου οι τοπικές αρχές
χρεώνουν 24 λεπτά ανά κιλό για τα απορρίμματα που δεν έχουν ανακυκλωθεί, τα
επίπεδα της ανακύκλωσης έχουν αυξηθεί κατά 65%. Πολλές είναι οι φωνές που
ζητούν την επιβολή ενός ανάλογου «φόρου» και στη Βρετανία, ώστε να επιτευχθεί
ο στόχος που έθεσε η κυβέρνηση το 2000, για την ανακύκλωση του 25% των
απορριμμάτων.

«Προσπαθήσαμε να πείσουμε τους ανθρώπους ότι η ανακύκλωση κάνει καλό στο
περιβάλλον», λέει ο Πολ Μπέτισον, επικεφαλής της επιτροπής περιβάλλοντος της
Ένωσης Τοπικής Αυτοδιοίκησης (LGA). «Τώρα βλέπουμε πως δεν έχουν πειστεί όλοι
και πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους να τους ενθαρρύνουμε».

«Μείωση φόρων σε όσους ανακυκλώνουν»

Ο ΝΙΚ ΠΙΡΣ, από το Ινστιτούτο Ερευνών για τη Δημόσια Πολιτική, θεωρεί
πως από μόνη της η επιβολή φόρου για την περισυλλογή των απορριμμάτων που δεν
ανακυκλώνονται δεν αρκεί για να λύσει το πρόβλημα: «Προκειμένου να
διασφαλίσουμε ότι το σύστημα της χρέωσης θα είναι δίκαιο, πρέπει να
συνοδεύεται από μια μείωση των δημοτικών φόρων ανάλογη του ποσοστού της
ανακύκλωσης καθώς και τη βελτίωση των διατιθέμενων εγκαταστάσεων ανακύκλωσης».
«Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να αυξηθεί το ποσοστό της ανακύκλωσης»,
προσθέτει η Τζούλι Χιλ από την οργάνωση «Πράσινη Συμμαχία», «από το να δοθούν
στα νοικοκυριά οικονομικά κίνητρα. Είναι ένας αποδεδειγμένα θετικός και
λογικός τρόπος να αλλάξει η νοοτροπία “πετάμε τα πάντα στα σκουπίδια” της
κοινωνίας μας».

Τι μπορούμε να κάνουμε

* ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΜΕ τα απορρίμματα πριν ακόμη αγοράσουμε τα προϊόντα,
προτιμώντας αυτά που η συσκευασία τους είναι μικρή και φιλική προς το
περιβάλλον.

* ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ το λογότυπο της ανακύκλωσης στα προϊόντα που
αγοράζουμε, ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι ανακυκλώνονται.

* ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ τις συσκευασίες μιας χρήσης. Μπορούμε να
προτιμήσουμε φιάλες και συσκευασίες που επιστρέφονται.

* ΝΑ ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ μια πάνινη τσάντα ή μια χάρτινη σακούλα για τις
αγορές μας και όχι την πλαστική.

* ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ επαναχρησιμοποιούμενα δοχεία για την
αποθήκευση των τροφών στο ψυγείο αντί να τις καλύπτουμε με αλουμινόχαρτο.

* ΟΙ ΓΥΑΛΙΝΕΣ συσκευασίες είναι συνήθως φιλικότερες προς το
περιβάλλον από τις πλαστικές και τις αλουμινένιες.

(Πηγή: Greenpeace)