Πρόσωπα «Αν είναι κόκκινο, μου κάνει»

Αυτό το καφέ-μπαρ έχει πολλές ιδιαιτερότητες. Κατ’ αρχάς δεν διαθέτει
ουίσκι ούτε Κόκα-Κόλα. Δεύτερον, είναι ένα πραγματικό μουσείο του Λένιν. Και
τρίτον, είναι το έργο και το καμάρι μιας κυρίας ειδήμονος στα δημόσια
οικονομικά των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης…

Καμιά φορά, λίγο πριν σημάνει η «Διεθνής» τη λήξη της βραδιάς, ανεβαίνει η ίδια η Μαρτίν Τουέ στη μικρή σκηνή του «Καφέ Λένιν» προκειμένου να ερμηνεύσει ένα τραγούδι που είχε συνθέσει όταν ήταν ακόμα έφηβη

Με ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη, ένα τσιγάρο στο ένα χέρι και ένα ποτήρι λευκό
κρασί στο άλλο, η Μαρτίν Τουέ απολαμβάνει να βλέπει τους περίεργους να
περιπλανώνται για ώρες στο νησάκι Σαλόν-συρ-Λουάρ του Λίγηρα, στο Μεν-ε-Λουάρ
της Γαλλίας, πριν πέσουν πάνω στον «στόχο» τους – το «Καφέ Λένιν», καρπό
τριάντα ετών ταξιδιών στα Τίρανα, το Κίεβο, το Ζάγκρεμπ, τη Βαρσοβία, τη
Σόφια…

Σε αυτό το καφέ-μπαρ δεν υπάρχει ούτε μια γωνιά που να μη θυμίζει τον
Βλαντίμιρ Ίλιτς Ουλιάνοφ. Προτομές, πίνακες, προπαγανδιστικά βιβλία, ακόμα και
ένα ανάγλυφο πορτρέτο του Λένιν – στην τουαλέτα! – πάνω σε έναν τσιμεντένιο
τοίχο. Μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες, χωρίς καμία διαφήμιση, χωρίς καμία
πινακίδα, μόνο με τη μέθοδο «στόμα με στόμα» και μερικές συναυλίες λάτιν, ροκ
και τσιγγάνικης μουσικής, η Μαρτίν Τουέ κατάφερε να επιβάλει τον ναό της στο
περιφερειακό τοπίο. Καμιά φορά μάλιστα, λίγο πριν σημάνει η «Διεθνής» τη λήξη
της βραδιάς, ανεβαίνει η ίδια στη μικρή σκηνή προκειμένου να ερμηνεύσει ένα
τραγούδι που είχε συνθέσει όταν ήταν ακόμα έφηβη, μαζί με τον αδελφό της τον
Κριστιάν.

Ο Κριστιάν εργάζεται σήμερα ως σχεδιαστής αυτοκινήτων. Η Μαρτίν, ειδήμων καθώς
είναι στα δημόσια οικονομικά, εργάζεται εδώ και πέντε χρόνια για την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή, με απόσπαση πάντα σε κάποια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης – επί του
παρόντος, εργάζεται στο Ζάγκρεμπ, πάνω στο μελλοντικό σύστημα ελέγχου των
δημόσιων οικονομικών. Ασχολείται με τον συνδικαλισμό από 22 ετών. Έχει υπάρξει
περιφερειακή γραμματέας της γαλλικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών (CGT),
δημοτική σύμβουλος του Σαλόν… Δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει και διαφορετικό
δρόμο άλλωστε: ο πατέρας της, ο Ρεϊμόν Πουριά, υπήρξε κομμουνιστής και
επικεφαλής του τομέα CGT στο ψυχιατρικό νοσοκομείο της Ανζέρ – «ήταν ικανός»,
λέει η Μαρτίν, «να αποκλείσει έναν συνδικαλιστή επειδή ήταν τροτσκιστής».

Ας επιστρέψουμε όμως στο «Καφέ Λένιν»: δεν είναι κάπως προκλητικό αυτό το
όνομα; «Ο Λένιν είναι ο μόνος που κατάφερε να κάνει πράξη τον λόγο του Μαρξ»
αντιτείνει η Μαρτίν Τουέ. «Είναι η κατάληξη του δρόμου μου. Και εδώ, είναι
λίγο πολύ η εκκλησία μου, ένας χώρος όπου μπορούμε να μιλήσουμε, να
ανταλλάξουμε απόψεις». Και οι εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί που άφησε πίσω του ο
Λένιν; «Δεν ετέθη θέμα επιλογής. Δεν νιώθω κληρονόμος των τραγωδιών και των
σφαγών του Λένιν, μόνο της σκέψης του» απαντά κατηγορηματικά στη γαλλική
εφημερίδα Le Monde η Μαρτίν Τουέ. Κάποτε, ένας «αντίπαλός» της στον Δήμο την
είχε αποκαλέσει πάνω σε έναν καβγά «κόκκινο δικτάτορα». «Αν είναι κόκκινο, μου
κάνει» είχε απαντήσει εκείνη. Τέλος της ιστορίας.