Πρόσωπα Mετά τον Φιντέλ

«Αυτή τη νύχτα, 200 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο κοιμήθηκαν στον δρόμο.
Κανένα απ’ αυτά δεν είναι Κουβανόπουλο».

Φρέι Μπέτο: «Για όποιον ζει στη φτώχεια των χωρών της Λατινικής Αμερικής, η Κούβα είναι ζηλευτή»

Στον δρόμο που οδηγεί από το αεροδρόμιο ώς το κέντρο της Αβάνας, η παραπάνω
επιγραφή βρίσκεται στην αφίσα με τη φωτογραφία ενός παιδιού που χαμογελάει.
Υπάρχει άραγε άλλη χώρα στην αμερικανική ήπειρο που μπορεί να περηφανευτεί για
κάτι τέτοιο; ρωτάει ο Βραζιλιάνος δομινικανός ιερωμένος Φρέι Μπέτο.

Ο Κάρλο Αλμπέρτο Λιμπάνιο Κρίστο, όπως ονομάζεται κατά κόσμον ο Φρέι Μπέτο,
είναι ιστορικός ακτιβιστής των κοινωνικών κινημάτων στη Βραζιλία και εδώ και
δύο χρόνια υπεύθυνος του προγράμματος «Μηδενική Πείνα» της κυβέρνησης Λούλα.
Είναι μια πρώτης γραμμής προσωπικότητα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης.
Γεννήθηκε το 1944 στο Μπέλο Οριζόντε, σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία,
δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα και το 1964 συνελήφθη για «ανατρεπτική
δράση» από τη βραζιλιάνικη χούντα. Έγινε δομινικανός μοναχός και το 1969
φυλακίστηκε και πάλι για αντίσταση στη στρατιωτική κυβέρνηση. Είναι συγγραφέας
αρκετών βιβλίων, μεταξύ των οποίων το «Φιντέλ Κάστρο: η πίστη μου», βασισμένο
σε μια συνέντευξη με τον Κουβανό ηγέτη για το ζήτημα της θρησκείας, και το
«Βάπτισμα αίματος», μια έρευνα για τη δολοφονία του Βραζιλιάνου επαναστάτη
Κάρλος Μαριγκέλα.

«Για όποιον ζει στη φτώχεια των χωρών μας, η ζωή στην Κούβα είναι ζηλευτή. Για
όποιον ακήκει στη μεσαία τάξη, η Κούβα είναι το καθαρτήριο. Για όποιον είναι
πλούσιος, είναι η κόλαση», υπογραμμίζει ο Φρέι Μπέτο σε άρθρο του στην
ιστοσελίδα Peacereporter, υποστηρίζοντας πως η Κούβα είναι η μοναδική χώρα της
Λατινικής Αμερικής που κατάφερε να παγκοσμιοποιήσει την κοινωνική δικαιοσύνη –
όλοι οι κάτοικοί της έχουν δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη και στην παιδεία. H
Κούβα είναι σήμερα η χώρα με τον μεγαλύτερο κατά κεφαλήν αριθμό γιατρών και
χορευτών κλασικού μπαλέτου, ενώ αναπτύσσει ένα πρόγραμμα για τη δωρεάν
θεραπεία, μέσα στα 10 επόμενα χρόνια, 6 εκατ. Λατινοαμερικανών με προβλήματα
όρασης. Τι έχει να ζηλέψει από τη διαφθορά, τον νεποτισμό, τις καταχρήσεις των
λατινοαμερικάνικων δημοκρατιών; Μήπως οι δημοκρατικές ΗΠΑ δεν παραβιάζουν το
διεθνές δίκαιο επιβάλλοντας οικονομικό εμπάργκο σε μια χώρα επειδή δεν τους
αρέσει το καθεστώς της; Ή όταν φυλακίζουν χωρίς δικαιώματα αιχμαλώτους στο
Γκουαντάναμο;

H Κούβα ετοιμάζεται τώρα για την περίοδο μετά τον Φιντέλ. Ο Φρέι Μπέτο
υπογραμμίζει πως οι Κουβανοί δεν θέλουν να έχουν για μέλλον το παρόν τόσων
λατινοαμερικάνικων χωρών, όπου ο πλούτος συγκατοικεί με το λαθρεμπόριο
ναρκωτικών, τη φτώχεια, την ανεργία, την υποβάθμιση της υγείας και της
παιδείας. Καθώς το 70% του πληθυσμού έχει γεννηθεί στην περίοδο της
Επανάστασης, δεν υπάρχουν δείγματα μιας λαϊκής επιθυμίας για επιστροφή στον
καπιταλισμό. Από την άλλη, το καθεστώς φυλακίζει και εκτελεί
αντικαθεστωτικούς. Έπειτα από μισό αιώνα στην εξουσία, το γεγονός αυτό
αποτελεί τη μεγάλη ήττα της κουβανικής Επανάστασης.