«Tο κάμπινγκ δεν είναι κοντά στη φιλοσοφία του Έλληνα»

«Δεν είναι καλή χρονιά η φετινή. Βρισκόμαστε σε φθίνουσα πορεία. Τώρα
λέμε… “κάθε χρόνο και χειρότερα” και διαπιστώνουμε πως η κατασκήνωση και τα
κάμπινγκ δεν είναι κοντά… στη φιλοσοφία του Έλληνα. Οι νέες γενιές προτιμούν
άλλου είδους διακοπές και οι ξένοι που περιμέναμε, μας θεωρούν πια πολύ
ακριβούς και προτιμούν την Τουρκία».

O κ. Γιώργος Φράγκος, από το camping «Κίσσαμος» στην Κρήτη, δεν κρύβει την
ανησυχία του για τη συνεχή πτωτική πορεία της τουριστικής κίνησης. Πιστεύει,
ωστόσο, ότι «τα μόνα κάμπινγκ που δουλεύουν σήμερα είναι μέσα στην Αθήνα. Τα
προτιμούν οι ξένοι τουρίστες επειδή είναι κοντά στο κέντρο. Μπορούν να
επισκεφθούν μουσεία, την Ακρόπολη και την Πλάκα και να επιστρέψουν», αναφέρει
χαρακτηριστικά.

H εικόνα όμως που μας δίνει ο κ. Μανώλης Διονυσιώτης, ιδιοκτήτης κάμπινγκ στην
Αττική, είναι τελείως διαφορετική. «Πώς τα πάμε; Καταστροφικά τα τελευταία
χρόνια. Το κάμπινγκ μπορεί να φιλοξενήσει στις εγκαταστάσεις του 350 άτομα και
σήμερα υπάρχουν μόλις 20. Κι αυτό επειδή οι περισσότερες κρατήσεις έχουν γίνει
για τον Αύγουστο. Από τον Ιούνιο λειτουργούμε με 30% πληρότητα, ενώ έχουμε
προκαταβάλει στην Εφορία το αντίτιμο που αντιστοιχεί στις θέσεις που
διαθέτουμε».

Κρατήσεις με email. Το κάμπινγκ του κ. Διονυσιώτη λειτουργεί από το
1972. Αρχικά ξεκίνησε ο πατέρας του και στη συνέχεια το ανέλαβε ο ίδιος και ο
αδελφός του, Γιάννης. «Εμείς είμαστε από το 1987», εξηγεί κ. Γιάννης
Διονυσιώτης. «Δεχόμαστε σκηνές, τροχόσπιτα και αυτοκινούμενα. Περισσότεροι
είναι οι αλλοδαποί παρά οι Έλληνες που διαλέγουν να κάνουν διακοπές εδώ και οι
περισσότερες κρατήσεις γίνονται πλέον ηλεκτρονικά, με email».

Φανατικός των διακοπών με σκηνή είναι ο 56χρονος Σουηδός Πιτ Έρικσον. «Είναι η
τέταρτη φορά που διαμένω σε κατασκήνωση της Αττικής, ενώ έχω επισκεφθεί πολλά
ελληνικά κάμπινγκ. Τώρα ήρθα από ένα κάμπινγκ του Ρίο, κοντά στην Πάτρα, και
θα μείνω τρεις ημέρες εδώ για να επισκεφθώ ξανά την Ακρόπολη», λέει στα «NEA».
«Εδώ και 12 χρόνια που έχασα τη γυναίκα μου, είμαι ουσιαστικά ταξιδιώτης.
Παίρνω σύνταξη 1.100 ευρώ τον μήνα από τη Σουηδία και γυρνάω όλο τον κόσμο με
σλίπινγκ-μπαγκ. Προτιμώ τη Νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, ενώ έμεινα για
έναν μήνα φέτος στα Κανάρια Νησιά και δεν πλήρωσα περισσότερα από 300 ευρώ.
Φροντίζω να περιορίζω τα έξοδά μου στα απολύτως απαραίτητα και δυστυχώς
διαπιστώνω ότι η Ελλάδα έχει γίνει πια πολύ ακριβή».

Κοινή είναι η διαπίστωση για την ακρίβεια στην Ελλάδα στους περισσότερους
ξένους επισκέπτες των κάμπινγκ. Άλλωστε και οι περισσότεροι ιδιοκτήτες των
κάμπινγκ βλέπουν ότι μόνο με την κίνηση του Αυγούστου δεν «σώζεται» η
κατάσταση, όταν η Εφορία απαιτεί 3.000 ευρώ τον χρόνο για 100 θέσεις κάμπινγκ.

60% ξένοι και 40% Έλληνες

«Ξεκίνησα το 1990 στις Κουκουναριές της Σκιάθου με κάμπινγκ 98 θέσεων», λέει ο
κ. Δημήτρης Φουρκαλάς, που διαπιστώνει προς μεγάλη του απογοήτευση την πτώση
της τουριστικής κίνησης. «Σε μας οι Έλληνες είναι περισσότεροι από τους ξένους
και το κάμπινγκ μας προτιμούν κυρίως οικογένειες». Από τις λιγοστές
περιπτώσεις πάντως όπου δεν υπάρχουν παράπονα, είναι η Ίος. Εκεί, στην
πλειονότητά τους οι υπεύθυνοι των κάμπινγκ δηλώνουν ικανοποιημένοι από την
τουριστική κίνηση. «Τώρα είμαστε πλήρεις και το ίδιο έγινε και τον Ιούλιο»,
λέει ο κ. Μάρκος Μυκονιάτης, ιδιοκτήτης του κάμπινγκ «Far Out», στην Ίο.
«Έχουμε το κάμπινγκ περίπου 15 χρόνια και εργαζόμαστε με 60% ξένους και 40%
Έλληνες». Για τον κ. Μυκονιάτη «όταν προσφέρεις, θα δουλέψεις» και με αυτό το
σκεπτικό μάς επεσήμανε ότι το κάμπινγκ μπορεί να συνεχίσει να είναι πόλος
έλξης των ξένων τουριστών.