Mέτρησε το μεσογειακό ταμπεραμέντο

Ήταν ένας μεγάλος τελικός. Τα είχε όλα. Για τέτοια εποχή, με παίκτες που έχουν
στα πόδια τους πολλά παιχνίδια και κατά τη διάρκεια της περιόδου δέχθηκαν
έντονη ψυχική πίεση, ήταν σπουδαίο παιχνίδι. Αγωνιστικά το πρώτο ημίχρονο ήταν
πολύ καλό ενώ στο δεύτερο η Ιταλία έδειξε κουρασμένη και ο Λίπι άργησε πολύ να
κάνει αλλαγές. H Γαλλία άρχισε άσχημα το τουρνουά και «ανέβαινε», παιχνίδι με
παιχνίδι. Βλέποντας τον τελικό, καταλαβαίνουμε ότι αυτά που ακούγονται περί
ηλικιών των παικτών είναι λάθος. Καναβάρο, Ζιντάν και Μακελελέ ήταν από τους
κορυφαίους και τους μεγαλύτερους σε ηλικία. Το ερωτηματικό του τελικού είναι,
«τι συνέβη με τον Ζιντάν;». Το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα. Οι
ποδοσφαιριστές όταν παίζουν με 180 παλμούς το λεπτό, ορισμένες φορές
δικαιολογείται να παρεκτρέπονται. Πριν τον ρίξουμε στην πυρά, ας ακούσουμε τον
λόγο για τον οποίο το έκανε. Και κάτι ακόμη, η πειθαρχία και η οργάνωση δεν
κατάφεραν να κερδίσουν το ταμπεραμέντο και τη φινέτσα των ομάδων της Μεσογείου
σε αυτό το Μουντιάλ.