Eκτός επενδυτικού τοπίου η Eλλάδα

Όταν μαθαίνουμε τα τεκταινόμενα στην ευρωπαϊκή οικονομία, παρασυρόμαστε σε
παραπλανητικές σκέψεις για τη δική μας οικονομία. Βλέπουμε τα προβλήματα των
άλλων και πιστεύουμε ότι εμείς ίσως είμαστε συγκριτικά καλά.

Για παράδειγμα, την περασμένη εβδομάδα μάθαμε ότι η Ευρώπη πήρε ανάσα
ανακούφισης, επειδή η ανεργία υποχώρησε ελαφρά στη Γαλλία και στη Γερμανία,
ενώ ενισχύθηκε η καταναλωτική εμπιστοσύνη και, άρα, αναμένονται μεγαλύτερες
δαπάνες από τα νοικοκυριά και τόνωση της ανάπτυξης. Όμως, στη Γαλλία η ανεργία
παραμένει στο 9,3% και στη Γερμανία στο 11%. Και η ανάπτυξη προβλέπεται κοντά
στο 1,3% στη Γερμανία και στο 2% στη Γαλλία.

Εξάλλου, την περασμένη εβδομάδα, τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν στην Ιταλία,
καθώς ο διοικητής της κεντρικής της τράπεζας προέβλεψε ότι το έλλειμμά της
μπορεί να φτάσει το 4,5% του ΑΕΠ της φέτος και να σκαρφαλώσει στο 4,8% το
2007, πολύ πάνω από το 2,8%, που είχε συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο
προηγούμενος πρωθυπουργός Σ. Μπερλουσκόνι.

Ομοιότητες

H Ιταλία έχει πολλές ομοιότητες στη δημοσιονομική της εικόνα με την Ελλάδα.
Έχει υπερβολικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος της είναι πάνω από 106% του ΑΕΠ
της. Όμως, η Ελλάδα εμφανίζεται να πετυχαίνει τον στόχο της μείωσης του
ελλείμματός της, ενώ η Ιταλία όχι.

Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ήδη έχουν ληφθεί κάποια επώδυνα μέτρα, όπως η
αύξηση της μέσης ηλικίας συνταξιοδότησης, που αναμένεται να φτάσει στα 60
χρόνια το 2008, από 57 σήμερα. Επιπλέον, η Ιταλία έχει στην περίοδο αυτή και
πρόβλημα οικονομικής ανάπτυξης, αφού υπολογίζεται να περιοριστεί στο 1,2%
φέτος, ενώ η Ελλάδα είχε ανάπτυξη 4,1% το πρώτο τρίμηνο, σύμφωνα με τα
τελευταία στοιχεία.

Αδιάφορο μέγεθος

Το να βλέπει, όμως, κανείς μόνο τα στοιχεία αυτά είναι παραπλανητικό, γιατί η
συνολική εικόνα είναι διαφορετική.

H ελληνική οικονομία απλώς «τα φέρνει βόλτα», αλλά την ίδια ώρα παραμένει
περιθωριοποιημένη και αδιάφορο μέγεθος για τις διεθνείς αγορές. H ισορροπία
της είναι αυτή της αδράνειας, καταφέρνει και επιβιώνει χωρίς να εξελίσσεται σε
μια ανταγωνιστική οικονομία, με το δικό της ειδικό βάρος στην παγκόσμια σκηνή.

Γι’ αυτό και οι διεθνείς επενδυτές τής γυρίζουν την πλάτη. Και αυτό, αργά ή
γρήγορα, θα το πληρώσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ένα χρόνο τώρα, η ελληνική κυβέρνηση παλεύει να
πείσει τους εταίρους της Εμπορικής, την Credit Agricole, να αγοράσουν ένα
ακόμη πακέτο μετοχών της Τράπεζας και να αποκτήσουν τον έλεγχό της. Εκείνοι,
όμως, που τόσο δυσκολεύονται να αποφασίσουν για την Ελλάδα, δεν δίστασαν να
δώσουν 660 εκατ. ευρώ, την περασμένη εβδομάδα, για να αγοράσουν έναν οίκο
σαμπάνιας. Στην υγειά μας…