Aφήνουν τις βίλες για τα… δενδρόσπιτα

Δενδρόσπιτα. Τώρα τα αποκαλούν κρεμαστές καμπάνες!

Κάποιες είναι φτιαγμένες από ξύλο, άλλες από πέτρα, άλλες από καραβόπανο.
Κάποιες είναι τοποθετημένες στην ακροθαλασσιά ή στις όχθες μιας λίμνης, άλλες
στις παρυφές ενός δάσους και άλλες στο βάθος ενός κήπου. Κάποιες είναι
πολυτελέστατες και άλλες «σπαρτιάτικες». Έχουν όμως όλες δύο κοινά. Την
περιορισμένη έκτασή τους και τον… κρεμαστό χαρακτήρα τους. Κάποτε τις
αποκαλούσαν δενδρόσπιτα και ήταν αποκλειστικά παιδικά καταφύγια. Τώρα τις
αποκαλούν κρεμαστές καμπάνες και είναι τόσο διαδεδομένες που κοινωνιολόγοι και
ανθρωπολόγοι σπεύδουν προς εξήγηση του φαινομένου.

«Το κάστρο μου». «Όσο πιο αγχώδης γίνεται η ζωή τόσο εντείνεται η
ανάγκη για επιστροφή σε έναν λιτό τρόπο ζωής», λέει στη «Figaro» o
ανθρωπολόγος Ζαν-Ντιντιέ Ιρμπάν. «Όλοι ψάχνουν να προσφέρουν στον εαυτό τους
μια νησίδα ηρεμίας, μια παραδεισένια γωνιά». Να ξαναβρούν τα σημεία αναφοράς
της παιδικής τους ηλικίας. Να ξεχάσουν τα πάντα. Να επιστρέψουν στις ρίζες
τους. Το ίδιο δεν έκανε και ο Λε Κορμπιζιέ; Ο διάσημος αυτός αρχιτέκτονας
μπορούσε να προσφέρει στον εαυτό του τα ωραιότερα σπίτια του κόσμου. Κι όμως
προτιμούσε μια καλύβα 3,66 επί 3,66 μέτρων, κρυμμένη ψηλά σε μια απόκρημνη
όχθη, στην Κυανή Ακτή. «Το κάστρο μου», έτσι την αποκαλούσε.

Εκατομμύρια Γάλλοι ονειρεύονται σήμερα να ζήσουν σαν τον «Αναρριχώμενο Βαρόνο»
του Καλβίνο, πάνω στα δένδρα – και πολλοί από αυτούς έχουν ήδη κάνει τα όνειρά
τους πραγματικότητα. Δεν είναι όμως αποκλειστικά γαλλικό το φαινόμενο, κάθε
άλλο. Ο Αμερικανός Ρόντερικ Ρομέρο, αυτός ο πάλαι ποτέ ροκ σταρ, γιόγκι και
επίδοξος τενίστας, έχει σχεδιάσει και χτίσει (έναντι σεβαστού αντιτίμου
βέβαια, με εκκίνηση τα 50.000 δολάρια) κρεμαστές καμπάνες για ένα σωρό διάσημα
ονόματα: για τον Στινγκ και τη σύζυγό του, σε μια γηραιά βελανιδιά στον κήπο
τους στην Τοσκάνη· για την ηθοποιό Τζουλιάν Μουρ, στο σπίτι της στο Γκρίνουιτς
Βίλατζ· αλλά και για την Ντόνα Κάραν, η οποία μάλιστα του έχει παραγγείλει δύο
καμπάνες: την πρώτη τη χρησιμοποιεί για να κάνει γιόγκα και τη δεύτερη την
έκανε δώρο στην εγγονή της, τη Μακένζι, όταν αυτή έκλεισε τα 16.