H γενοκτονία των κοραλλιών

H υπερθέρμανση του πλανήτη σκοτώνει τους κοραλλιογενείς υφάλους,
παραδέχθηκε επισήμως η κυβέρνηση Μπους. H παραδοχή αυτή σημαίνει πως, βάσει
της αμερικανικής νομοθεσίας, θα υποχρεωθεί τελικά να αναλάβει δράση για να
μειώσει τη ρύπανση που προκαλεί την αλλαγή του κλίματος.

H αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Θαλάσσιων Αλιευμάτων (NMFS) αποφάνθηκε αυτό τον
μήνα πως δύο είδη κοραλλιών πρέπει να περιληφθούν επισήμως στα απειλούμενα
είδη, βάσει του σχετικού αμερικανικού νόμου, επειδή κινδυνεύουν να
εξαφανιστούν εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας της θάλασσας.

Τα δύο κοράλλια είναι αυτά από τα οποία αποτελούνται κυρίως κοραλλιογενείς
ύφαλοι στην Καραϊβική και τον Κόλπο της Φλόριντας. Οι πληθυσμοί τους έχουν
μειωθεί κατά 80% ώς 98% σε όλη την περιοχή. Το NMFS κατέληξε στο συμπέρασμα
πως για το γεγονός αυτό ευθύνεται εν μέρει «η άνοδος της θερμοκρασίας της
επιφάνειας της θάλασσας». Διευκρινίζει ότι τα κοράλλια πεθαίνουν όταν η
θερμοκρασία της θάλασσας ξεπεράσει τους 29 βαθμούς Κελσίου, επειδή διαλύεται
μια περίεργη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε ένα είδος μικροσκοπικών φυκιών και
το κοράλλι.

Αποικίες ζώων. Τα κοράλλια είναι στην πραγματικότητα αποικίες
δισεκατομμυρίων μικροσκοπικών ζώων που αποκαλούνται πολύποδες. Ο ύφαλος
δημιουργείται από τους ασβεστολιθικούς σκελετούς τους. Αλλά οι μικροσκοπικοί
αυτοί κατασκευαστές υφάλων εξαρτώνται με τη σειρά τους από φύκια που φέρουν
την επιστημονική ονομασία zooxanthellae. Τα φύκια αυτά, όχι μόνο δίνουν στο
κοράλλι το χρώμα του, αλλά και τιθασεύουν τη δύναμη του ηλίου μέσω
φωτοσύνθεσης για να προσφέρουν τροφή στους πολύποδες. Περισσότερα από ένα
εκατομμύριο από τα φύκια αυτά συνωστίζονται σε κάθε τετραγωνικό εκατοστό
κοραλλιών. Αλλά όταν η θερμοκρασία της θάλασσας αυξάνεται, οι πολύποδες τα
απωθούν στο στομάχι τους και μετά τα φτύνουν από το στόμα τους. Το κοράλλι
γίνεται διαφανές και τελικά πεθαίνει.

Θλιβερό θέαμα. Αυτός ο λευκός θάνατος – άγνωστος πριν από 25 χρόνια –
παρατηρείται όλο και περισσότερο σε πληθυσμούς κοραλλιών σ’ όλο τον κόσμο,
καθώς η άνοδος της θερμοκρασίας παγιώνεται και βάσει του νόμου για τα είδη που
κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, η αμερικανική κυβέρνηση είναι νομικά δεσμευμένη
να πάρει μέτρα για να μειώσει την απειλή, περιορίζοντας τη ρύπανση που
προκαλεί την αλλαγή του κλίματος.

Δεν είναι όμως μόνο η Καραϊβική και ο Κόλπος της Φλόριντας. Χιλιόμετρα
ολόκληρα κοραλλιογενών υφάλων έχουν μετατραπεί σε λάσπη.

Από έρευνα που είχε γίνει το 1998 για την εκτεταμένη λεύκανση των κοραλλιών
των Σεϋχέλλων, διαπιστώθηκε πως οι ύφαλοι αυτοί στον Ινδικό Ωκεανό διαλύονταν.
«Σήμερα έχουν μετατραπεί σε υφάλους από χαλάσματα και πράσινα φύκια, με πολύ
λίγα ψάρια», λέει ο Νίκολας Γκράχαμ, ειδικός για τα κοράλλια στο Πανεπιστήμιο
του Νιούκασλ.

Εξαφανίστηκαντα ψάρια

O Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος, ανοιχτά της Αυστραλίας, υπέστη και αυτός το
1998 τη μεγαλύτερη λεύκανση μέσα σε 700 χρόνια – έως τότε τουλάχιστον – αφού
αυτή που υπέστη το 2002 ήταν ακόμα μεγαλύτερη.

Επιστήμονες από τη Βρετανία, τις Σεϋχέλλες και την Αυστραλία πραγματοποίησαν
το 1994 εκτεταμένες έρευνες σε 21 περιοχές κοραλλιών. Έκαναν παρόμοιες έρευνες
και το 2005 για να υπολογίσουν την έκταση της ζημιάς που είχε προκληθεί από τη
«λεύκανση» του 1998. «Πριν από το 1998, περίπου 50% της περιοχής στην οποία
διεξήχθη η έρευνα ήταν καλυμμένη με αναπτυσσόμενα κοράλλια. Σήμερα μόλις 7,5%
της ίδιας περιοχής έχει ζωντανά κοράλλια και λιγότερο από 1% καλύπτεται από
αναπτυσσόμενα είδη», υπογραμμίζει ο Νίκολας Γκράχαμ.

Τα είδη. H ποικιλία και ο αριθμός των ψαριών που ζουν στην περιοχή
επλήγησαν επίσης. Από τα 134 είδη ψαριών που ήταν γνωστό πως ζούσαν εκεί,
περίπου τα μισά εξαφανίσθηκαν από τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο.
Τέσσερα είδη ψαριών πιθανόν εξαλείφθηκαν πλήρως από την περιοχή και οι
πληθυσμοί άλλων έξι ειδών έχουν φτάσει σε κρίσιμα χαμηλό σημείο.

Δείτε αναλυτικά πρόσφατη έκθεση του WWF για τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο στo
http: //www.tanea.gr/docs/wwfreefreport.pdf