ΣE ΠPΩTO ENIKO Ένα μπουγέλο επειγόντως!

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ όλο και περισσότερο σκέφτομαι τελευταία ότι
συμπεριφερόμαστε ως λαός με λοβοτομή… Και για να συνέλθουμε μας χρειάζεται
ένα εθνικό μπουγέλο. Παγωμένο αν είναι δυνατόν. Πολύ φοβάμαι όμως ότι δεν
βοηθάει το τάιμινγκ. Μουντιάλ από τη μια και καλοκαιρινές διακοπές από την
άλλη, αντί για το παγωμένο μπουγέλο μάλλον θα συνεχίσουμε προς την απόλυτη
αποβλάκωση…
Χαρίσαμε την απόλυτη τηλεθέαση στην «απόλυτη» Ελληνίδα σταρ και εξακολουθούμε
να επιβραβεύουμε σαν υπνωτισμένοι από τη βλακεία, τα τηλεσχόλια επιπέδου
μπακαλικής από τύπους «όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω» κάθε βράδυ. Νόμιζα πως
δεν ήταν δυνατόν να βρίσκεται πιο χαμηλά ο πάτος, μέχρι που είδα κάνοντας
ζάπινγκ για δύο λεπτά το καινούργιο φρούτο, εν είδει τηλεπαιχνιδιού τού
απόπατου, με οικοδεσπότη προκλητικό και έξυπνο ατακαδόρο που μέχρι τώρα απλά
«τσίγκλιζε» τα όρια της αισθητικής αλλά δεν τα περνούσε. Αν κάποιοι θέλουν να
ζουν συνέχεια στο WC, κανένα πρόβλημα. Ας το ζήσουν κι αυτό. Τράβα τράβα,
όμως, φαίνεται ότι ξεχειλώσαμε γενικώς.
Τηλεσκουπίδι τηλεσκουπίδι, γίναμε κάθε βράδυ χωματερή των Λιοσίων. Το πρόβλημα
με τις χωματερές είναι πως αν τις βλέπεις και τις μυρίζεις καθημερινά, κάποια
στιγμή τις συνηθίζεις… Όταν μια μέρα λοιπόν ξυπνήσεις, ανοίξεις το παράθυρο
και συνειδητοποιήσεις ότι έχεις πνιγεί στο σκουπίδι, είναι πολύ δύσκολο να
ξεφύγεις από τη χωματερή. Γιατί όσο απλώνεται το σκουπίδι και η βρώμα, τόσο
εξαφανίζεται το πράσινο…
Ο φίλος μου, ο Διονύσης, το φιλοσοφεί αλλιώς. «Ευτυχώς που λόγω της δουλειάς
έχω μάθει να διαβάζω εφημερίδες και ξεστραβώνομαι», μου είπε προχθές στο
τηλέφωνο. «Και η χειρότερη εφημερίδα είναι καλύτερη από αυτά που ακούμε κάθε
βράδυ. Να ξέρεις όμως πόσο σκέφτομαι όλους αυτούς που απλά πατάνε το κουμπί
και τρώνε ό,τι τους σερβίρουν…».













