Πύργοι στην άμμο

O καλύτερος κριτής είναι η ίδια η ζωή. Φυσικά, αυτό σχετίζεται απόλυτα και με
τον χώρο του ποδοσφαίρου. Γιατί οι «γίγαντες» του περασμένου καλοκαιριού
μετατρέπονται σε… νάνους λίγους μήνες αργότερα. Οι δε ομάδες μας,
αναγκάζονται να ψάχνουν τρόπους, ώστε να σπάσουν τα συμβόλαια που οι ίδιες
πρότειναν σε δήθεν σωτήρες.

Μια προσεκτική ματιά στις επιλογές των προέδρων, των προπονητών ή των τεχνικών
διευθυντών, πείθει πως ο προγραμματισμός του προηγούμενου θέρους έγινε πάνω
στην… άμμο! Σβήστηκε με το πρώτο δυνατό και ατίθασο κύμα.

Βέβαια, μεσούσης της περιόδου πήραμε μια γεύση τού τι θα συμβεί, όταν ο
Παναθηναϊκός ξαπόστειλε κακήν – κακώς τον παίκτη, για τον οποίον ορδές οπαδών
μετέβησαν στο αεροδρόμιο: τον Φλάβιο Κονσεϊσάο. Δεν ήξερε, αλλά δεν ρώταγε
(τους Τούρκους για όσα τράβηξαν με τον Βραζιλιάνο);

Τώρα, η σκυτάλη δίδεται στον Ολυμπιακό και την AEK. Ας δούμε – αναλυτικά – τι
ακριβώς συμβαίνει στο Λιμάνι: στην παρθενική σεζόν τού Σόλιντ, οι μεταγραφικές
αναζητήσεις έγιναν βασικά με τον πατροπαράδοτο ελληνικό τρόπο: Οι ατζέντηδες
επισκέφθηκαν τα γραφεία, πρότειναν την πραμάτειά τους, ο κόσμος πίεσε για το
«βαρύ όνομα» και πάνω σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκε η διοίκηση. Ακόμη ο Σόλιντ
δεν γνώριζε τα κατατόπια, η εμπιστοσύνη που του είχαν οι αρμόδιοι αποδείχθηκε
συζητήσιμη και οι επιλογές του πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων με το
πρόσχημα ότι «είναι ακριβοί οι ποδοσφαιριστές». Ιδού η συνέχεια: ήρθε ο Ντάνι,
με θητεία στους μεγάλους του ισπανικού πρωταθλήματος και πέρασε… αλλά δεν
ακούμπησε! Του έκαναν ηγεμονικό συμβόλαιο και μάλιστα για δύο χρόνια, λες και
φοβόντουσαν μη χάσουν το κελεπούρι. Τα 800 χιλιάρικα ετησίως τα κλαίει ο
Κόκκαλης, επιθυμεί να διώξει τον επιθετικό και άλλωστε πού να χωρέσει τώρα που
έφτασε και ο Μπόρχα;

Ο ΛΕΜΕΝΣ προοριζόταν για βασικός και είναι αλήθεια πως ο Σόλιντ το πάλεψε.
Έχοντας τσεκάρει τον «κίπερ» στο βέλγικο πρωτάθλημα, του εμπιστεύτηκε τη
φανέλα με το «Νο 1» κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, όταν όμως ήρθαν τα
σοβαρά παιχνίδια, τα… χωρατά πήγαν στην άκρη και ο ξανθομάλλης Λέμενς στην
εξέδρα. Δεν είναι το πιο έξυπνο πράγμα του κόσμου, μια ομάδα να έχει δύο
αλλοδαπούς (προσθέστε και τον Μπούτινα) τερματοφύλακες και το φαβορί να είναι
Έλληνας. ‘H όχι; Ο Καψής αποκτήθηκε προκειμένου να καλύψει τη γνωστή τρύπα στα
μετόπισθεν. Ίσως δεν το πάλεψε όσο μπορούσε, ίσως ο Σόλιντ δεν του έδωσε τις
ευκαιρίες και τα συνεχή ματς που ζητούσε ο διεθνής αμυντικός, το σίγουρο είναι
πως ο Καψής θεωρείται αμφίβολο αν θα συνεχίσει στον Πειραιά. Ο Παππάς ανήκει
στις περιπτώσεις που είπαν «αντίο», προτού εκστομίσουν το «έφτασα», ενώ ο
Κυριάκος δεν αγωνίστηκε καθόλου και μόνο το βιογραφικό του θα θυμίζει το
σύντομο πέρασμα από τον Ολυμπιακό.

H ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ελάχιστα διαφέρει στην AEK. Το… μινγκ με το όνομα «Βιενγλίνσκι»
καταρρίφθηκε πριν καλά καλά πετάξει στον ελληνικό ποδοσφαιρικό ουρανό. Ο
Σαπάνης ήρθε με δόξες και τιμές ύστερα από μεστή καριέρα και τίτλους στον
Παναθηναϊκό και οι νεαροί Κομβολίδης, Κουτρουμάνος, Παπασταθόπουλος και
Πλιάτσικας μάς έκαναν μέσα στον καύσωνα να συμπονούμε τους σκάουτερς της AEK
που τσέκαραν με τόσο κόπο τέτοια ταλέντα. Το ότι ουδείς καθιερώθηκε, είναι
εντελώς άλλο θέμα! Αλλά να μην μας κοροϊδεύουν τόσο πολύ! Να προσθέσουμε και
τους Δέλλα, Τσάνκο και θα διαπιστώσουμε ότι ο σχεδιασμός απέτυχε παταγωδώς.
Γιατί αυτά που ζητούσε ο Σάντος ήταν εντελώς διαφορετικά απ’ όσα πρότεινε ο
Ίβιτς και τελικά η AEK σπεύδει να σπάσει κλειστά συμβόλαια. Και στο φινάλε, το
έργο το βλέπουμε μπροστά μας: θα κατηγορηθούν οι παίκτες γιατί θα αξιώνουν τα
χρήματά τους. Τι καλά…

Επιμύθιο που απευθύνεται στους υπέροχους παράγοντες των ελληνικών ΠΑΕ. Τα
μεταγραφικά κατορθώματα του καλοκαιριού, τα βλέπει ο… χειμώνας και γελά!