«Tο μεγάλο στοίχημα του ΠAΣΟK είναι η σύνθεση»

![]() |
|
Άννα Διαμαντοπούλου: «Το ΠΑΣΟΚ είναι σε μια φάση δημιουργικού βρασμού. Και ο |
TO «ΟΛΟΝ ΠΑΣΟΚ» μετά τον Ευάγγ. Βενιζέλο, έδωσε χθες δυναμικό «παρών»
στην εκδήλωση της Άννας Διαμαντοπούλου για την παρουσίαση του νέου της βιβλίου
«H έξυπνη Ελλάδα». Και ενώπιον του ακροατηρίου, οι εσωκομματικές διενέξεις δεν
μπορούσαν να περάσουν ασχολίαστες από την πρώην κοινοτική επίτροπο, η οποία
τόνισε ότι το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ είναι η «σύνθεση», που αποτελεί και ένα
από τα στοιχήματα της ηγεσίας του Κινήματος.
«Το ΠΑΣΟΚ», ανέφερε στη χθεσινή εντυπωσιακή εκδήλωση, «είναι σε μια φάση
δημιουργικού βρασμού. Και ο βρασμός είναι ένα φαινόμενο που εκλύει μεγάλη
θερμότητα, έχει θόρυβο, πολλές φορές προκαλεί και μικροεγκαύματα, όμως είναι
δημιουργικός… Το μεγάλο στοίχημα είναι η σύνθεση. Και η σύνθεση απαιτεί
δημιουργία, απαιτεί ηγεσία, απαιτεί ένα τελικό “διά ταύτα” που μετατρέπεται σε
πρόγραμμα που εμπνέει τον λαό…».
H κ. Διαμαντοπούλου υπήρξε ιδιαίτερα αιχμηρή για την κυβέρνηση Καραμανλή,
σημειώνοντας ότι η χώρα έχει εισέλθει σε μια περίοδο χωρίς σαφείς στόχους. Το
μοντέλο που ζούμε σήμερα, είπε, έχει ουσιαστικά κλείσει τον κύκλο του με την
ένταξη στην ΟΝΕ. Και πρότεινε η Ελλάδα να κινηθεί έξυπνα και μέσα από μια
γενική κινητοποίηση να επενδύσει στα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Κατά την κ.
Διαμαντοπούλου, ο νέος εθνικός στόχος θα πρέπει να είναι η ένταξη της χώρας
έως το 2020 στις δέκα χώρες που θα βρίσκονται στην πρωτοπορία της γνώσης και
της πληροφορίας.
Τον στόχο αυτό προσυπέγραψαν ουσιαστικά οι βουλευτές Μίμης Ανδρουλάκης και
Άρης Σπηλιωτόπουλος, όπως και ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Δημήτρης
Τσάτσος, ο ερευνητής του MIT (και βασικός συνεργάτης στο πρόγραμμα του Νίκολας
Νεγκροπόντε για φθηνούς υπολογιστές) Μιχάλης Μπλέτσας και η φιλόλογος Χρυσάνθη
Παλάζη. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η επισήμανση του κ. Μπλέτσα για τη
στρατηγική των μερικών ιδιωτικοποιήσεων που ακολουθεί η χώρα, όπως στην
περίπτωση του ΟΤΕ, η οποία – όπως υπογράμμισε – σε 10 χρόνια θα διδάσκεται ως
παράδειγμα προς αποφυγήν στις Οικονομικές Σχολές των μεγάλων ξένων
Πανεπιστημίων.














