Kόμμα… δύο σε ένα το ΠAΣOK

Στη Χαριλάου Τρικούπη μετρούν τον χρόνο με τις εβδομάδες. Ούτε με τις
ημέρες ούτε με τους μήνες. Με τις εβδομάδες. Κάθε Δευτέρα κάνουν έναν άτυπο
απολογισμό. Αποτιμούν τα όσα έγιναν την εβδομάδα που πέρασε και την τοποθετούν
στο κόκκινο ή στο πράσινο. Στα συν ή στα πλην. Εκεί κέρδισε τις εντυπώσεις το
ΠΑΣΟΚ, εκεί τις έχασε. Κι άντε πάλι από την αρχή. Μήνες τώρα, η ίδια ιστορία.
Το παραδέχεται και ο Νίκος Αθανασάκης, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ. Στην
κλασική ερώτηση «πώς τα βλέπετε;» η απάντηση αρχίζει κάπως έτσι: «Αυτή η
εβδομάδα ήταν καλή για μας» ή το αντίθετο…

Τελευταία τα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη είναι κατηφή. «Χάνουμε τη μια μετά
την άλλη τις εβδομάδες», είπε προχθές στα «NEA» ένας από τους στενότερους
συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου. «Την προηγούμενη εβδομάδα χάσαμε το κλίμα από
την κόντρα Βενιζέλου – Πάγκαλου. Αυτή την εβδομάδα ενώ ξεκινήσαμε καλά με την
υποψηφιότητα της Γκιουλ Μπεϊάζ Καραχασάν, ήρθε η ιστορία με την τροπολογία για
τη Νάουσα και ξαναγυρίσαμε στην αρχή», εξήγησε.

Δύο ομάδες. Τι ακριβώς λοιπόν συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ; Είναι μια
επιφανειακή σύγκρουση αυτή, που με κάθε ευκαιρία ξεσπάει ή πρόκειται για κάτι
βαθύτερο; Όλα δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι απλά. Συνομιλώντας κανείς με
τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, διαπιστώνει ότι αυτή τη στιγμή στον πυρήνα του
κόμματος βρίσκονται σε αντιπαράθεση δύο ομάδες στελεχών. H μία, που θα
μπορούσε να ονομαστεί «νεοεκσυγχρονιστική», περιλαμβάνει νέα σε ηλικία αλλά
και θητεία στα ηγετικά κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ στελέχη. H δεύτερη, που θα της
ταίριαζε ο χαρακτηρισμός «παραδοσιακή», περιλαμβάνει στελέχη τα οποία έχουν
πολυετή παρουσία στην ηγεσία του κόμματος και θεωρούνται συντηρητικότερων
αντιλήψεων.

Ποια είναι η πολιτική τους διαμάχη; Αυτή ακριβώς: οι «νεοεκσυγχρονιστές»
θεωρούν ότι η περίοδος που το ΠΑΣΟΚ είναι στην αντιπολίτευση θα πρέπει να
αποτελέσει για το κόμμα δημιουργική περίοδο. Ότι είναι ευκαιρία να πει τα
πράγματα με το όνομά τους, με οποιοδήποτε κόστος. Ότι πρέπει να εκφράσει τα
σύγχρονα ρεύματα στην οικονομία, στην παιδεία, στην απασχόληση. Ότι πριν γίνει
κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκαθαρίσει στον λαό ποιο συγκεκριμένα είναι το
πρόγραμμά του και τι προτείνει για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Ότι δεν
πρέπει να ακολουθήσει την τακτική της N.Δ., που υποσχέθηκε τα πάντα σε όλους
και τώρα αδυνατεί να τα υλοποιήσει. Στελέχη όπως ο Αλ. Παπαδόπουλος, η B.
Παπανδρέου, η Ά. Διαμαντοπούλου, ο K. Σκανδαλίδης, ο M. Χρυσοχοΐδης, ο Γ.
Φλωρίδης, ο Π. Ευθυμίου, ο Γ. Παπαντωνίου, ο Χρ. Βερελής θεωρείται δυνητικά
ότι ανήκουν σ’ αυτή την κατηγορία.

Στον αντίποδα βρίσκονται οι «παραδοσιακοί». Αυτοί θεωρούν ότι το μείζον είναι
να φύγει από την εξουσία η Νέα Δημοκρατία. Ότι όλοι πρέπει να είναι
προσηλωμένοι σ’ αυτή την προσπάθεια και κάθε συζήτηση που μπορεί να γίνει
αντικείμενο εκμετάλλευσης από τη N.Δ. περιττεύει, αφού εν δυνάμει παρατείνει
την παραμονή της στην εξουσία. Ότι μετά την ανάληψη της εξουσίας τα προβλήματα
θα βρουν τη λύση τους. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, λόγω της πρόσφατης
διαμάχης τους, Θ. Πάγκαλος και Ευάγγ. Βενιζέλος φαίνεται να είναι αυτής της
λογικής, όπως επίσης οι M. Παπαϊωάννου, Ά. Τσοχατζόπουλος, Χρ. Πολυζωγόπουλος.

Ο Γιώργος Παπανδρέου βρίσκεται ανάμεσα στις δύο ομάδες που έχουν σχηματιστεί στον πυρήνα του κόμματος

O K. Σημίτης. Ο πρώην πρωθυπουργός K. Σημίτης δεν διστάζει να δηλώσει
στους συνομιλητές του ότι «προέχει να φύγει η Δεξιά από την εξουσία». Κυρίως
επειδή η εκτίμησή του είναι πως «όσο παραμένει στην εξουσία ο Καραμανλής
αποδομείται ό,τι θετικό έχει γίνει ώς τώρα, και η χώρα γυρίζει πολλά χρόνια πίσω»…

Ο κ. Σημίτης σπεύδει επίσης να δηλώσει ότι «στηρίζει απολύτως τον Γιώργο» στο
θέμα της συνταγματικής μεταρρύθμισης. Ακόμη και στην πρόταση για την άμεση
εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτέλεσε νέα εστία έντασης. Και
προσθέτει με νόημα: «Δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται όλο αυτό, μήπως πρόκειται
να το δεχθεί η κυβέρνηση;».

Οι περσινές, εσωκομματικές αναμετρήσεις για το Ασφαλιστικό, με κυρίαρχα
πρόσωπα την Ά. Διαμαντοπούλου (υπέρ των αλλαγών) και τον Χρ. Πολυζωγόπουλο (να
υπερασπίζει τα «κεκτημένα») ή για την εθελουσία έξοδο στον ΟΤΕ όπου υπέρ της
εφαρμογής του μοντέλου και για τις υπόλοιπες ΔΕΚΟ είχε ταχθεί με αξιοσημείωτη
παρρησία ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, έδωσαν τη θέση τους σε νέες κόντρες. Πάλι για το
Ασφαλιστικό, και ξανά για το μοντέλο διαχείρισης των δημόσιων επιχειρήσεων στο
πλαίσιο της οικονομίας. Ο Γ. Φλωρίδης, θύμα της προσπάθειας να εξηγηθεί τι
ακριβώς πρεσβεύει το ΠΑΣΟΚ για την οικονομία, και ο Αλ. Παπαδόπουλος, θύμα της
ευθυκρισίας του σε σχέση με το Ασφαλιστικό, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο
εκείνων που κάθε φορά προσωποποιούν την κρίση. Ένα σημαντικό θέμα για τον Γ.
Παπανδρέου είναι ότι πρωταγωνιστικό ρόλο στις δημόσιες αντιπαραθέσεις στο
εσωκομματικό τερέν του ΠΑΣΟΚ έχει ο Ευάγγ. Βενιζέλος. Οι συνεργάτες του
προέδρου του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι «αυτό έχει να κάνει με την πολυπραγμοσύνη του
Ευάγγελου Βενιζέλου, που παρεμβαίνει παντού και επιδιώκει να έχει τον πρώτο
και τον τελευταίο λόγο σε κάθε θέμα».

O δρόμος του συμβιβασμού

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η στάση που τηρεί ο Γιώργος Παπανδρέου απέναντι
σε όλα αυτά τα φαινόμενα. Οι πληροφορίες τον φέρουν «εξαιρετικά
προβληματισμένο» και πιθανώς «και ανήσυχο» για ό,τι συμβαίνει. Αν αξιολογήσει
κανείς μεμονωμένες ενέργειές του – αποπομπή Γ. Φλωρίδη, αποδοκιμασία Αλ.
Παπαδόπουλου – θα έλεγε ότι συντάσσεται με τους «παραδοσιακούς» στη λογική τού
«νυν υπέρ πάντων ο αγών» κατά της Δεξιάς. Άλλωστε και ο ίδιος σε ομιλίες μέσα
στον χειμώνα τόνιζε ότι «όσο πιο γρήγορα φύγει η N.Δ. από την εξουσία τόσο το
καλύτερο για τον τόπο». Αλλά από την άλλη πλευρά, δείχνει να διχάζεται καθώς
μιλάει συνεχώς για μεταρρυθμιστικές αλλαγές που προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Είναι
σίγουρα παρακινδυνευμένο να υποστηρίξει κανείς ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πατάει
σε δύο βάρκες. Αλλά ότι προσπαθεί να συμβιβάσει τις δύο αυτές τάσεις είναι
σίγουρο.

Στήνεται κρίση

O Ευάγγελος Βενιζέλος. με αφορμή παρερμηνεία περικοπής δήλωσής του, σύμφωνα με
την οποία η πρόταση του Γ. Παπανδρέου για την αναθεώρηση του Συντάγματος
αποτελεί την προσωπική του πρόταση για διάλογο, επιτέθηκε σε «κάποιους
καλοθελητές» που δημιουργούν σκηνικό σύγκρουσης με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ο κ.
Βενιζέλος θέλοντας να προλάβει τους καλοθελητές αυτούς δήλωσε «με ρητό και
σαφή τρόπο» ότι «τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ τις εκφράζει ο πρόεδρός του, ο οποίος
είναι πάντα ανοιχτός στον διάλογο και τη διαβούλευση με την κοινωνία και τους
πολίτες».