Aραβικό… Kάμα Σούτρα

Το Ισλάμ δεν υπήρξε σ’ όλες τις εποχές και σ’ όλους τους τόπους ο κόσμος
των απαγορεύσεων και των νευρώσεων που ξέρουμε σήμερα. Αντιθέτως, γράφει ο
Μάλεκ Σεμπέλ στο «Αραβικό Κάμα Σούτρα» του, ο απαλλαγμένος από ενοχές
ερωτισμός αποτελούσε κάποτε συστατικό της ζωής του ευσεβούς μουσουλμάνου.

Αποτέλεσμα είκοσι ετών παθιασμένης έρευνας γύρω από τις σαρκικές ηδονές και
τις απαγορεύσεις τους στην Ανατολή, το νέο βιβλίο του Μάλεκ Σεμπέλ
(«Kama-Sutra arabe», εκδ. Pauvert) θα κάνει την αραβική φαλλοκρατία να
ανατριχιάσει. Από τους «παρθενιστές» του 5ου αιώνα, που θεωρούσαν απαραίτητη
τη γυναικεία παρθενία, ώς την «κραυγαλέα και οργιαστική λογοτεχνία των
περσικών ερωτικών διηγημάτων», στο βιβλίο του Σεμπέλ ανακαλύπτει κανείς
μουσουλμάνους συγγραφείς με μια ελευθερία έκφρασης και θεμάτων (σοδομισμός,
λεσβιασμός, ζωοφιλία…) η οποία έχει εξαφανιστεί στον σημερινό μουσουλμανικό
κόσμο. Από μια απολαυστική «Επιστολή του πέους» πληροφορούμαστε, για
παράδειγμα, για την ύπαρξη δεκάδων συνωνύμων, όπως ο Τρόμος των Παρθένων, ο
Τριχωτός Τιμωρός, ο Ξιφομάχος των Γλουτών, ενώ από την άλλη πλευρά γίνεται
λόγος για τη Σχισμή, τον Σκαντζόχοιρο, το Ψαρόνι, για το Αχόρταγο, το Πρόθυμο,
το Χυμώδες… «Με έργα όπως αυτό ή όπως “Το περιδέραιο της περιστέρας” του
Ιμπν Χαζμ του Ανδαλούσιου (994-1063), ο “Οδηγός του άγρυπνου” του Ιμπν
Φουλάιτα (15ος αιώνας) και κυρίως το “Αρωματισμένο Λιβάδι” του σεΐχη Νεφζάουι
(15ος αιώνας), ανακαλύπτεις ότι η Ανατολή ουδέποτε έπαψε να μιλάει για το
μέγεθος του πέους, για την ωραιότητα του γυναικείου αιδοίου, για τη δύναμη της
συνουσίας», εξηγεί ο συγγραφέας σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Λε Πουέν».
«Μερικές πραγματείες, πιο σπάνιες, αναφέρονται ανοικτά στη νυμφομανία, τη
ζωοφιλία, τον αυνανισμό, ακόμη και σε εργαλεία φαλλικού σχήματος προορισμένα
για τη σεξουαλική ηδονή».

Τα προκαταρκτικά

Όπως και το ινδικό αντίστοιχό του, το «Αραβικό Κάμα Σούτρα» του Σεμπέλ δεν
είναι αφιερωμένο μόνο στο σεξ. Ο συγγραφέας αφήνει στον αναγνώστη του χρόνο
για τα προκαταρκτικά, με αναφορές σε πραγματείες για το ξελόγιασμα με το
ερωτικό τραγούδι, το κλείσιμο του ματιού, τα αρώματα και τις αλοιφές, πριν από
το τελικό αγκάλιασμα. Για τον Σεμπέλ, ο οποίος το 1995 είχε εκδώσει την
«Εγκυκλοπαίδεια του έρωτα στο Ισλάμ» και διαθέτει στο αρχείο του γύρω στα
χίλια έργα για το θέμα, είναι μια ακόμη ευκαιρία να υπενθυμίσει πως το Ισλάμ
είχε απενοχοποιήσει τον ερωτισμό, πως «αφηγητές είχαν περιγράψει απαράμιλλα
τους χίλιους και έναν τρόπους που οδηγούν στη σαρκική απόλαυση», όπως εξηγεί
στο «Λε Πουέν». Μόνο που από τον 9ο αιώνα που εγκαθιδρύεται η σαρία, ο
ισλαμικός νόμος, «αυτός ο θανάσιμος εχθρός της γυναίκας και του ατόμου», οι
ελευθέριες πρακτικές και η ερωτική ποίηση δεν έμελλε να επιβιώσουν παρά σε μια
ελίτ ελευθέριων Αράβων, προστατευμένων από την εξουσία ή τον πλούτο.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Οι γυναίκες τού έγραφαν στα κρυφά

Μάλεκ Σεμπέλ. Ο συγγραφέας 23 βιβλίων είναι αφενός ερευνητής των ηδονών της Ανατολής και αφετέρου λαϊκός φιλόσοφος του ατόμου στο Ισλάμ

ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ σήμερα και πατέρας δύο παιδιών, ο Μάλεκ Σεμπέλ γεννήθηκε το
1953 στην πόλη Σκίκντα της Αλγερίας. Το 1977 εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, το 1980
πήρε διδακτορικό δίπλωμα στην Ψυχοπαθολογία και Ψυχανάλυση (Paris VII), το
1982 δεύτερο διδακτορικό στην Ανθρωπολογία (Ζισιέ) και το 1984 τρίτο
διδακτορικό στις Πολιτικές Επιστήμες (Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών, ΙΕΡ).
Έχοντας ήδη στο ενεργητικό του και μια διατριβή με τίτλο «Το ταμπού της
παρθενίας στο Μάγρεμπ» (450 σελίδες για τον υμένα), εξέδωσε το πρώτο του
βιβλίο το 1984 με τίτλο «Το Σώμα στο Ισλάμ». Στις πρώτες δημόσιες διαλέξεις
του, μερικοί τον αποκαλούσαν διεστραμμένο, αλλά μουσουλμάνες τού έγραφαν στα
κρυφά για να τον ευχαριστήσουν επειδή συμμετείχε στη χειραφέτησή τους.

Το έργο του ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο στον τομέα των αισθησιακών
συγκινήσεων. Συγγραφέας 23 βιβλίων, ο Σεμπέλ είναι αφενός ερευνητής των ηδονών
της Ανατολής και αφετέρου λαϊκός φιλόσοφος του ατόμου στο Ισλάμ. Από τη μια
πλευρά τα βιβλία «Πραγματεία της επιτήδευσης», «Περί πόθου», «Ερωτικό λεξικό
του Ισλάμ»…, από την άλλη «Το Υποκείμενο στο Ισλάμ», «Μανιφέστο για ένα
Ισλάμ του Διαφωτισμού», «Το Ισλάμ και η Λογική»…