Ήταν η χθεσινή ολική έκλειψη του ήλιου που τα φανέρωσε όλα. Στο καταθλιπτικό
ημίφως που μας σκέπασε φευγαλέα χθες το μεσημέρι, τα πράγματά μας κι εμείς οι
ίδιοι φανήκαμε στις αληθινές μας διαστάσεις: μικροί, γεμάτοι λαχτάρα για τη
ζωή την ίδια, αλλά απολύτως αδύναμοι όσον αφορά τα θεμελιώδη. Ανήμποροι να
γίνουμε οτιδήποτε άλλο από απλοί παρατηρητές των φαινομένων που ορίζουν και
συνθέτουν τον πλανήτη μας.


Άκουγα και διάβαζα όλες αυτές τις μέρες τους μετεωρολόγους να λένε ότι «η
βίαιη διακοπή της έλευσης του ηλιακού φωτός αποσυντονίζει τη φύση», μέρος της
οποίας, όσο κι αν επιδιώκουμε να το ξεχνάμε, αποτελούμε κι εμείς. H αλήθεια
είναι όμως ότι κάθε βίαιη διακοπή την ίδια αποσυντονιστική επίδραση έχει πάνω
μας. Από τη βίαιη διακοπή της ίδιας μας της ζωής ή της ζωής των δικών μας έως
και τη βίαιη διακοπή κάθε πράγματος που έχουμε συνηθίσει και ηθελημένα ή μη
αποτελεί μέρος της ζωής μας.


Έτσι λοιπόν, και χθες το μεσημέρι, χωρίς να συμπεριφερόμαστε όπως έκαναν σε
παλιότερες εποχές οι άνθρωποι, όταν έρχονταν αντιμέτωποι με τέτοιου είδους
φαινόμενα, απαλλαγμένοι από δεισιδαιμονίες, «διαφωτισμένοι», ελεύθεροι και
πάντοτε μοιραίοι, όλοι ασχολούμασταν με τα τρέχοντα και συνήθη. Κάτι είχε
αλλάξει όμως. Ένας φόβος του αγνώστου, ένας καλά ελεγχόμενος πανικός ότι
τελικά δεν έχουμε τα πάντα «under control» ενυπήρχε σε όλους μας, μία υπόμνηση
της θνητότητάς μας και ακόμα παραπάνω.


Και μετά ήρθε πάλι ο ήλιος και εγένετο φως. Τα πάντα πλημμύρισαν αισιοδοξία
και ελαφράδα, μέσα στον δυνατό ήλιο το περίγραμμα των πραγμάτων έγινε πιο
χαλαρό, πιο ρευστό και η καθημερινότητα με όλα τα πάθη, τις ίντριγκες και τις
συνήθειές της ξαναέγινε λαμπερή και έμοιασε πάλι πανίσχυρη και αιώνια. Το
ζωώδες ένστικτο της επιβίωσης έγινε πάλι ορμητικό και κυρίαρχο, και το «εδώ
και τώρα» έγινε πάλι πρό(σ)κληση ζωής.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από