Δύο τρόπαια για τον Tσαρτσαρή!

«Αυτός ο τίτλος ήρθε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, μας έδωσε χαρά, αλλά έχουμε μπροστά μας και το ματς στην Τουρκία», είπε ο Τσαρτσαρής

Ο Κώστας Τσαρτσαρής είχε ανάγκη από ένα καλό παιχνίδι. Το Σάββατο στο Γαλάτσι,
λοιπόν, το… ζύγισε και κατάλαβε πως είχε μια καλή ευκαιρία. Τελικός Κυπέλλου
ήταν αυτός, δεν μπορούσε να πάει χαμένο ένα τέτοιο ματς. Ο διεθνής φόργουορντ
βγήκε από τη μάχη με το Μαρούσι, έχοντας στα χέρια του δύο τρόπαια. Ο
Παναθηναϊκός αναδείχθηκε κυπελλούχος για ένατη φορά (ρεκόρ, αφήνοντας στη
δεύτερη θέση τον Άρη με 8), νικώντας 68-57, ενώ ο ίδιος αναδείχθηκε
πολυτιμότερος παίκτης του τελικού.

«Έψαχνα ένα καλό ματς», είπε ο Τσαρτσαρής και τόνισε: «Ίσως να ήταν και το
κίνητρο της συμμετοχής σε έναν τελικό. Όμως, ένιωθα μέσα μου δυνάμεις που
προσπαθούσαν να βγουν προς τα έξω. Απλά, τις άφησα να βγουν. Αυτός ο τίτλος
ήρθε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, μας έδωσε χαρά, αλλά έχουμε μπροστά μας και
το ματς στην Τουρκία».

Το Μαρούσι πάλεψε το ματς όσο μπορούσε. Κατάφερε να είναι κοντά στο σκορ στο
πρώτο δεκάλεπτο (15-12) και παρά τα οκτώ λάθη (!) να περάσει μπροστά στο
ημίχρονο με το… ρεσιτάλ του Μπλάκνεϊ από τα 6,25 μ. (5/6 τρίπ., 31-28), αλλά
όταν ήρθε η ώρα του Τσαρτσαρή οι παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη δεν είχαν
αντίδοτο.

Ο διεθνής φόργουρντ πέτυχε 11 (1/1 δίπ., 3/4 β., 2/2 τρίπ.) από τους 21
πόντους των «πρασίνων» στην τρίτη περίοδο, δίνοντας μια διαφορά 7-8 πόντων.
Παράλληλα, ο Διαμαντίδης κούρασε τον Μπλάκνεϊ, ενώ τα καλάθια του (εκτός
κλίματος) Κυρίτση φάνηκε να ανησυχούν για λίγο τον Παναθηναϊκό. Τρία λεπτά
πριν από το τέλος, η διαφορά ήταν στους τέσσερις πόντους (60-56). Εμπειρία,
ψυχραιμία στις βολές έπαιξαν στο τέλος τον ρόλο τους, για να φορέσουν οι
«πράσινοι» τα… μπλουζάκια του τελικού και να πέσουν τα… μπουγέλα στα
αποδυτήρια. Περισσότεροι πανηγυρισμοί δεν επιτρέπονταν λόγω του μεθαυριανού
αγώνα με την Εφές Πίλσεν στην Τουρκία. Βέβαια, μπορεί η προχθεσινή εμφάνιση να
αποδείχθηκε αρκετή για την κατάκτηση του Κυπέλλου, όμως, για να φύγει νικητής
από το Αμπντί Ιπεκτσί χρειάζεται κάτι παραπάνω…