Tελικός από άλλη χώρα…

Μπατίστ και Μπλάκνεϊ στο τέλος έδωσαν ραντεβού σε ταβέρνα

Έναν τελικό αλλιώτικο από τους άλλους. Έναν τελικό από… άλλη χώρα
παρακολούθησαν όλοι όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο Γαλατσίου και είδαν Παναθηναϊκό
και Μαρούσι να διεκδικούν το 31ο Κύπελλο Ελλάδας. Τα επεισόδια και η πολεμική
ατμόσφαιρα που κυριαρχούν στα γήπεδα της ελληνικής επικράτειας, δεν… μπήκαν
στο κλειστό της Βεΐκου. Και είναι κρίμα που για να ζήσουμε στιγμές όπως αυτές
του Σαββάτου στο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας πρέπει να συμμετέχει μόνο μία
ομάδα από εκείνες που διαθέτουν στρατό «επιλεγμένων κομάντος». Αλλά και σε
αυτή την περίπτωση κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι όλα θα
κυλούσαν ήρεμα αν ο Δαβίδ έκανε την έκπληξη και νικούσε τον Γολιάθ…

Το Σάββατο, όμως, τίποτα από αυτά δεν συνέβη και υπήρξαν πρόσωπα, στιγμές,
εικόνες, αντιδράσεις και δηλώσεις που έκαναν τον 31ο τελικό της διοργάνωσης να
ξεχωρίζει.

ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΝΕ…

Δύο Αμερικανοί αγωνίστηκαν ως αντίπαλοι τόσο για το τρόπαιο όσο και για το
στοίχημά τους. Το δείπνο μεταξύ τους θα το πλήρωνε ο χαμένος, διότι ο Μπατίστ
και ο Μπλάκνεϊ μπορεί στη φάση της μεγαλοπρεπέστατης τάπας τού πρώτου στον
δεύτερο να έμοιαζαν ορκισμένοι εχθροί, στη πραγματικότητα όμως είναι οι
καλύτεροι φίλοι. «Έχει το δικαίωμα να επιλέξει. Ελπίζω να μη μου ζητήσει να
πάμε για ψάρια και μου κοστίσει πολύ ακριβά», σχολίασε ο Μπλάκνεϊ την ώρα που
ο Μπατίστ αποκάλυπτε τι είπε σε ημιάγρια κατάσταση στον κολλητό του: «Του είπα
“Get the shit out of here”! Για πλάκα, αφού είναι φίλος μου. Το ίδιο θα μου
έλεγε και εκείνος αν μου έκλεβε την μπάλα… Το μπάσκετ δεν είναι πόλεμος και
πρέπει να το διασκεδάζουμε. Σας αφήνω τώρα γιατί πεινάω πολύ και πληρώνει
εκείνος».

«ΨΥΧΑΡΑ ΜΑΡΟΥΣΑΡΑ»

Ο Βασίλης Σπανούλης βρέθηκε αντίπαλος με την ομάδα της οποίας ήταν μέχρι το
καλοκαίρι αρχηγός της και οι φίλοι του Αμαρουσίου δεν ξέχασαν την προσφορά
του. Δεν τον έβρισαν, όπως συνήθως συμβαίνει με τους παίκτες που
αντιμετωπίζουν την ομάδα που έχουν εγκαταλείψει. Αντιθέτως, τις τρεις φορές
που πήγε στη γραμμή των βολών στο καλάθι, το οποίο βρισκόταν μπροστά από τους
οπαδούς του «κιτρίνων», τον χειροκρότησαν και φώναξαν ρυθμικά: «Βασίλη ψυχάρα,
για πάντα Μαρουσάρα».

Ο ΜΠΛΑΚΝΕΪ TOY… ΠΑΟ

Πριν από την απονομή του κυπέλλου στον Αλβέρτη έγιναν οι βραβεύσεις στον MVP
και τον πρώτο σκόρερ του τελικού. Με περίπου 2.500 οπαδούς του ΠΑΟ ήταν λογικό
να αποθεωθεί ο Τσαρτσαρής, το standing ovation για τον Μπλάκνεϊ (22 π.)
αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Οι «πράσινοι» ύψωσαν το τρόπαιο, ενώ το μπάσκετ κέρδισε ένα ματς σημείο αναφοράς

Την ίδια αποθέωση γνώρισε τόσο στην παρουσίαση των ομάδων όσο και όταν ανέβηκε
στην εξέδρα για να παραλάβει το αναμνηστικό μετάλλιο και ο Παναγιώτης
Γιαννάκης. Ο πρωταθλητής Ευρώπης 1996 με τον Παναθηναϊκό εισέπραξε το ζεστό
χειροκρότημα των φίλων του ΠΑΟ, όπως το ίδιο συνέβη με τον Γιώργο Καράγκουτη.
Εξίσου βέβαια σημαντικό γεγονός ότι σε όλη τη διάρκεια της απονομής μεταλλίων
στο Μαρούσι ουδείς αποδοκιμάστηκε.

*** ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 21